Super Mario Bros. 3
| Super Mario Bros. 3 | ||
| Ontwikkelaar(s) | Nintendo EAD | |
| Uitgever(s) | Nintendo | |
| Ontwerper(s) | Shigeru Miyamoto Takashi Tezuka |
|
| Uitgebracht | Famicom 23 oktober 1988NES  1 januari 1990 23 augustus 1991Super Famicom 14 juli 1993 1 augustus 1993 16 december 1993 februari 1994Game Boy Advance 21 juli 2003 17 oktober 2003 21 oktober 2003 24 oktober 2003Virtual Console 5 november 2007 9 november 2007 11 december 2007 26 mei 2008 |
|
| Genre(s) | Platform | |
| Speelmode(s) | Singleplayer Multiplayer |
|
| Leeftijdsklasse | ESRB: E (Virtual Console-rating) | |
| Platform(s) | NES SNES Game Boy Advance Virtual Console |
|
| Media | 3-megabit-cartridge | |
Super Mario Bros. 3 (in Japan: スーパーマリオブラザーズ3, oftewel: Sūpā Mario Burazāzu Surī), soms afgekort tot Mario 3, SMB3 of Super Mario 3, is een side-scrolling platform-videospel voor de NES (Famicom), SNES (Super Famicom), Game Boy Advance en Virtual Console, ontwikkeld door Nintendo EAD en voor het eerst uitgegeven door het Japanse bedrijf Nintendo in 1988. Super Mario Bros. 3 sluit aan bij de serie van Super Mario Bros. en is de vijfde, officiële uitgave in de Super Mario-videospelserie. Het spel werd wegens een groot succes vier keer hermaakt en verscheen sinds de originele datum van release op vier verschillende spelsystemen.
Gedurende het spel moet de speler kiezen tussen twee protagonisten: Mario en Luigi. Zij moeten zeven uiteenlopende werelden doorkruisen om uiteindelijk Princess Toadstool (Princess Peach) te redden van Bowser en zijn kinderen. Gedurende het hoofdavontuur kunnen beide karakters gebruikmaken van voorwerpen en power-ups om zich sterker op te stellen tegen de vijanden en eindbazen.
Inhoud |
[bewerken] Overzicht
Super Mario Bros. 3 introduceert een tal van vooruitgangen t.o.v. het originele Super Mario Bros., zoals de toevoeging van een wereldmap, minigames, nieuwe power-ups, meer vijanden en level-types. Antagonist Bowser keert weer terug in dit spel, maar heeft een nieuwe, roodharige look. Het spel introduceert voor het eerst ook de kinderen van Bowser: de Koopalings. Super Mario Bros. 3 bevat de traditionele gameplay-formule van het originele Super Mario Bros. en staat op de hoogste plaats in de "beste spellen ooit"-lijsten.
[bewerken] Doel
Princess Peach is wederom ontvoerd door de kwaadaardige Bowser, en het is aan Mario om hem te bereiken en te verslaan zodat hij de prinses kan bevrijden. Als met twee spelers wordt gespeeld, bestuurt de tweede speler Luigi, Mario's tweelingbroer, en wisselen de spelers de beurt wanneer de ander een level voltooit of een leven verliest.
[bewerken] De Levels
Super Mario Bros. 3 bevat 90 levels verdeeld over acht werelden. De werelden zijn niet allemaal even groot en sommige bevatten meer levels dan andere. Er zijn over het algemeen drie types levels:
- Gewone levels: Het overgrote deel van het spel bestaat uit deze levels. Aan het eind van elk gewoon level kan een kaart worden gehaald. Elke drie kaarten geven één of meer levens, afhankelijk van de kaarten die gehaald zijn.
- Forten: Elke wereld heeft minimaal één fort, en aan het einde van elk fort wacht Boom Boom, een redelijk sterke vijand. Als deze wordt verslagen worden slotjes op de kaart vernietigd. Zo kan de speler een spel opslaan en de volgende keer langs een slotje bewegen zonder dat levels voorafgaand aan een fort opnieuw gedaan moeten worden.
- Luchtschepen: Aan het eind van elke wereld staat een kasteel. Als dit wordt binnengegaan krijgt de speler het bericht dat de koning is getransformeerd en dat hij of zij de magische staf moet halen. Daarna spring de speler op een vliegend schip, en als de speler het einde bereikt moet hij of zij één van Bowsers kinderen verslaan, als dat lukt, wordt de koning terugveranderd en is de wereld voltooid.
[bewerken] Minigames
Super Mario Bros 3. was één van de eerste spellen die minigames introduceerde; korte spelletjes om een voorwerp te bemachtigen. Het spel heeft twee echte minispelletjes, en één waarbij de speler niets hoeft te doen en gewoon een voorwerp krijgt.
[bewerken] Heruitgaven
[bewerken] BS Super Mario Bros. 3
In 1995 werd de eerste remake van Super Mario Bros. 3 uitgebracht op de zogehete Satellaview, een toevoeging van de Super Famicom in Japan (dit systeem werd ookwel de BS-X genoemd). Een van de spellen voor dit systeem is een demo-versie van Super Mario Bros. 3 (gekend als BS Super Mario Collection), met verbeterde graphics zoals in Super Mario All-Stars. Toch is het spel géén kopie van het origineel. Het bevat een aantal nieuwigheden, zoals de "flower icons" en beelden in cartoonstijl die af en toe verschijnen.
[bewerken] Super Mario All-Stars
 Zie Super Mario All-Stars voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Super Mario Bros. 3 kreeg in 1993 qua graphics en audio een grondige facelift op de SNES; het spel werd hernoemd tot Super Mario All-Stars. De Spade-panelen op de wereldkaart werden geanimeerd en begonnen zelfs te fonkelen in een actiescène. Aan de luchtschepen werden donder-effecten toegevoegd en ze worden allemaal voorgesteld in dezelfde kleur. De transformaties van de koningen zijn eveneens veranderd, meestal in populaire schepsels van andere Super Mario Bros.-spellen. De meest bijzondere verandering is de transformatie van de koning van wereld 7 in Yoshi in de SNES-versie van het spel. Dit terwijl in de NES-versie de koning werd getransformeerd in een Piranha Plant. De kleur van Fiery Mario en Fiery Luigi (origineel oranje) werd veranderd om de kleuren te laten passen bij Fiery Mario en Fiery Luigi bij Super Mario World (Rood en Wit). Een save-optie werd eveneens toegevoegd op de SNES-versie van het spel. De zogenaamde "suit fly off"-animatie, die werd gepresenteerd in de Japanse Famicom-versie, werd verwijderd in de Amerikaanse NES-versie. Deze werd echter terug ingevoerd in de versie van Super Mario All-stars.
[bewerken] Super Mario Advance 4: Super Mario Bros. 3
| Zie Super Mario Advance 4: Super Mario Bros. 3 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Een gelijklopende versie van Super Mario Bros. 3 kreeg in 2003 vorm op de Game Boy Advance. Het spel werd uitgebracht onder de naam Super Mario Advance 4: Super Mario Bros. 3 en werd ontwikkeld door Nintendo R&RD2. De levels ondergingen verscheidene veranderingen en het spel bevat een geupdatete versie van het originele Mario Bros.. In de game is er eveneens een optie om met een link-cable verbinding maken met een multiplayer-stand. Nieuwe, gecreëerde levels, gebaseerd op Super Mario Bros. 3 en demonstraties hoe je de standaard-levels kan completeren, kunnen gedownload worden via e-Reader-kaarten. Enkel twee sets van kaarten werden uitgebracht en de e-Reader was beëindigd, kort daarna in de Verenigde Staten (de e-Reader werd nooit gelanceerd in Europa, dus werd de e-Reader-optie in de Europese spellen verwijderd). Het spel bevat een voice-acting voor Mario en Luigi, ingesproken door Charles Martinet. De gesproken woorden van de protagonisten komen bijna overeen met de voice-acting van Super Mario 64, zoals de fameuze zin: "Mamma mia!" wanneer de personages in een afgrond vallen of verslagen worden door een vijand. Ook een veel terugkerende zin in het spel is: "Just what I needed!" wat evenveel betekent als: "Net wat ik nodig had!" en voorkomt als de spelfiguren bijvoorbeeld een power-up bemachtigen. Super Mario Advance 4: Super Mario Bros. 3 is het vijfde Mariospel voor de Game Boy Advance. Wanneer alle standaardlevels in het spel voltooid worden, kunnen deze gespeeld worden wanneer de speler dat wil. Ook alle paddenstoelhuizen gaan weer open en een kaart kan worden opgeroepen om te transporteren naar andere gebieden wanneer men dat zelf wil.
[bewerken] e-Reader
Super Mario Advance 4 was een van de weinige spellen met een volwassen e-Reader extensie. Er waren level-, power-up-, en demokaarten. De levels zijn toegankelijk in de levelkaart opties in het openingsmenu. In het hoofdspel kan de speler gebruikmaken van twee opties: "Demo Card" en "Power-Up Card". De kaarten werden uitgebracht in drie vormen:
- SMB3-e series
- Wal-Mart cards
- Special cards included with the game
In Japan werden twee sets van kaarten uitgebracht; Amerika en Australië kregen er ook twee maar hadden enkel een derde van het aantal nummers van de kaarten dat de Japanse sets hadden. Er waren 50 kaarten in Japanse series 1 en 2; de e-Reader werd nooit gelanceerd in Europa. Ze hebben dezelfde grootte als de normale speelkaarten en werden uitgebracht in drie types: Power-Up, Demo en Level Cards.
Wanneer spelers een demo wensen te spelen moeten zij een power-up of een level inladen. Hiervoor hebben ze een e-Reader, een link cable en de aangewezen kaart. De speler dient verbinding te maken via de paarse verbinder met de Game Boy Advance met deze kaart, en de grijze verbinder in de Game Boy Advance met de e-Reader.
