Nintendo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nintendo
Nintendo
Nintendo hoofdkantoor in Kioto
Nintendo hoofdkantoor in Kioto
Oprichting 23 september 1889
Oprichter(s) Fusajiro Yamauchi
Eigenaar Satoru Iwata
Hoofdkantoor Kioto, Vlag van Japan Japan
Producten NES, Gameboy, SNES, Nintendo 64, GameCube, iQue, DS, Nintendo DS Lite, DSi, Wii, 3DS, Wii U
Website http://www.nintendo.com/
Portaal  Portaalicoon   Economie

Nintendo (Japans: 任天堂, ニンテンドー "Nintendō") is een internationaal bedrijf dat is opgericht in Kioto, Japan op 23 september 1889 door Fusajiro Yamauchi.

Nintendo begon als fabrikant van handgemaakte hanafuda-kaarten, voor gebruik in een gelijknamig Japans kaartspel. In de tweede helft van de twintigste eeuw begon het bedrijf te experimenteren met andere producten, waaronder ook speelgoed. Via speelgoed belandde Nintendo bij videogames: in de jaren zeventig van de 20e eeuw begon het bedrijf met het ontwikkelen en produceren van coin-opmachines oftewel speelapparaten. In 1980 bracht Nintendo zijn eerste draagbare console uit: de Nintendo Game & Watch. Dit apparaat was tevens het eerste draagbare videospel met een lcd-scherm en een microprocessor.

Geschiedenis[bewerken]

Speelkaarten (1889-1969)[bewerken]

Nintendo-speelkaarten

Het verhaal van Nintendo begint bij Fusajiro Yamauchi, een kunstenaar uit de Meji-periode. Hij maakte karuta, speelkaarten, en richtte zich daarbij vooral op de traditionele Japanse hanafuda kaarten. 'Hanafuda' kaarten zijn kleiner en dikker dan hun Westerse tegenhangers en staan vol met kleurrijke afbeeldingen. Oorspronkelijk werden deze symbolische afbeeldingen op schelpen geschilderd. Een hanafuda deck telt 48 kaarten. Met die kaarten konden tal van spelletjes gespeeld worden van verschillende moeilijkheids graden. In Meji 22 (1889) richt Yamauchi het bedrijf Nintendo Koppai op om zijn handgemaakte kaarten te produceren en te verkopen. De kanji tekens die hij koos voor zijn bedrijf (任天堂) kunnen vrij vertaald worden als “laat geluk over aan de hemel”. De hanafuda kaarten van Nintendo werden al gauw de populairste in de regio rond Kyoto. Andere regio’s hadden vaak andere symbolen op de kaarten. Echt grote winsten maakte Nintendo pas toen de kaarten meer en meer voor gokken gebruikt werden. Vooral bij de Yakuza was het spel ontzettend populair. Professionele spelers begonnen elk nieuw spel ook met een nieuw deck en Yamauchi moest weldra assistenten in dienst nemen om de kaarten en masse te produceren. De naam van het bedrijf wordt ook veranderd naar Marufuku Company.

In 1907 breidde Yamauchi zijn bedrijf verder uit door het eerste Japanse bedrijf te worden dat ook Westerse speelkaarten produceerde. Speelkaarten van Nintendo werden nu over heel het land verkocht. Yamauchi had geen zoon en om het bedrijf in familie handen te houden moest zijn dochter trouwen met iemand die het bedrijf later zou overnemen. Dit werd Sekiryo Kaneda. Sekiryu nam de naam van zijn vrouw over om in 1929 het bedrijf over te nemen van Fusajiro Yamauchi en president van het bedrijf te worden.

Ook Sekiryo Yamauchi en zijn vrouw Tei hadden enkel dochters. Hun oudste dochter trouwt met Shikanojo Inaba die op zijn beurt de Yamauchi familienaam overneemt. In 1927 krijgen ze een zoon, Hiroshi. Tegen de verwachtingen in neemt Shikanojo de familiezaak echter niet over, hij loopt weg en laat zijn vrouw en kind achter. Hiroshi wordt opgevoed door zijn strenge grootouders. Er waren plannen om Hiroshi naar de universiteit te sturen maar met de oorlog die uitbrak werden die plannen opzij geschoven. In die jaren leidde zijn grootmoeder Tei Nintendo alsof er niets aan de hand was. Ze heeft ook altijd geweigerd om Hiroshi het leger in te sturen. Toen de oorlog uitbrak was Hiroshi nog te jong en tegen dat hij wel oud genoeg was, had het tij zich gekeerd en was het duidelijk dat Japan de oorlog niet zou winnen. Na de oorlog, in 1945, is Hiroshi alsnog rechten gaan studeren aan de Waseda Universiteit. Toen zijn grootvader stierf in 1949 moest Hiroshi zijn studies stopzetten om president te worden van het bedrijf.

De werknemers vreesden voor het gebrek aan ervaring van hun nieuwe, jonge president en Hiroshi ontsloeg ook vrijwel alle managers die zijn grootvader in dienst had. Hij wou dat er niemand was die zijn autoriteit in vraag kon stellen. In 1951 verandert hij de naam van het bedrijf naar Nintendo Karuta. Twee jaar later waren ze het eerste bedrijf in Japan om speelkaarten te produceren met een plastiek beschermlaagje. In 1959 sloot Hiroshi Yamauchi, achterkleinzoon van Fusajiro en huidig voorzitter van Nintendo, een overeenkomst met Disney, om kaarten te maken met Disney-figuren erop. Vanaf het begin werd duidelijk dat Nintendo zich concentreerde op het vermaken van kinderen (wat nu anders is). Nintendo verkocht miljoenen pakken van de kaarten, en zorgde ervoor dat Nintendo andere producten kon gaan maken, in het bijzonder speelgoed.

Eerste elektronische spellen (1969-1977)[bewerken]

Nintendo Ultra Machine

Omdat er weinig mogelijkheden waren om nog verder te groeien in de speelkaarten branche wordt de naam veranderd van Nintendo Karuta naar Nintendo Compagny, Ltd. Nintendo probeerde onder meer een soort instant rijst op de markt te brengen en opende zelfs een love hotel[2]. Deze waren echter weinig succesvol en er werd dan ook besloten om zich te beperken tot de industrie die Nintendo het beste kende: de entertainment industrie.

In 1969 opende Nintendo een eerste onderzoek- en ontwikkelingscentrum dat zich moest bezig houden met het ontwikkelen van spellen. Hier wordt ook Gunpei Yokoi in dienst genomen die een diploma elektronica op zak had. Hij was verantwoordelijk voor het ontwikkelen van Nintendo’s eerste elektronische gadget: de Ultra Hand. Een soort toestel dan weinig meer kon dan dingen grijpen. Yokoi zou nog achter vele elektronische uitvindingen van Nintendo staan en ook veel van de latere consoles. De Ultra Hand werd gevolgd door nog tal van elektronische apparaten waarvan sommige al meer succesvol waren dan andere. Zo waren er bijvoorbeeld de Ultra Machine, wat een soort van baseball simulator was, en de Love Tester die aangaf hoeveel ‘liefde’ er tussen de twee spelers zou zijn.

Een van de eerste grote successen was het Beam Gun, een soort speelgoed pistool waarmee je met lichtstralen op een aantal doelwitten kon schieten. Er zijn meer dan een miljoen exemplaren van verkocht. De elektronische spelletjes kwamen nu echt op gang en de productie van hanafuda kaarten was nu nog slechts een van de kleinere afdelingen binnen Nintendo. In 1973 werd de technologie achter het Beam Gun gebruikt voor 's werelds eerste lazer-schiettent die haar deuren opende in Kyoto. Een tijd lang waren de schiettenten een enorm succes en werden ze zelfs naar het Westen geëxporteerd.

Toen ook Japan last kreeg van de oliecrisis van 1973 had dit ook een grote impact op Nintendo. De schiettenten liepen immers leeg want de bevolking had niet voldoende middelen om hun geld aan zulke vormen van entertainment te geven. Het was in die tijden van crisis dat Nintendo ook voor het eerst hoort van de opkomende industrie in het Westen: die van de allereerste echte videogames. Door een samenwerking met Mitsubishi om de nodige technologie te kunnen produceren was Nintendo in 1977 klaar om hun eerste videogame en bijbehorende systeem op de markt te brengen: Color TV Game 6, een variatie op Pong [3] waarvan Nintendo meer dan een miljoen exemplaren verkocht.

Van Game & Watch tot NES (1977-1988)[bewerken]

1977 is het jaar dat Shigeru Miyamoto bij Nintendo komt werken. Hij was pas afgestudeerd binnen industrieel design en de eerste kunstenaar die Nintendo in dienst nam om het uitzicht van de videogames te ontwerpen. Het belang van Miyamoto voor het succes van Nintendo valt moeilijk te onderschatten. Het zijn de franchises van Miyamoto die de consoles deden verkopen en ook die ontwierp hij mee, zo was hij mede verantwoordelijk voor het ontwerp van de Wii. Miyamoto baseerde zich op de avonturen die hij in de natuur rond zijn geboortedorp Sonobe, in de buurt van Kyoto, beleefde in zijn kindertijd.

In 1980 bracht Nintendo de Game & Watch spellen op de markt die meteen een groot succes zijn. Ze waren gebaseerd op rekentoestellen die klein en goedkoop geproduceerd konden worden en hadden een digitale klok. Sommigen hadden twee schermen. Het waren handheld [4] versies van arcade games, een alternatief voor wie geen pc of een Atari kon betalen. Deze game & watch spellen waren door Gunpei Yokoi bedacht. Yokoi was ook het brein achter de Gameboy en verantwoordelijk voor een reeks spellen voor de speelhal. Dat jaar richtte Minoru Arakawa, schoonzoon van Hiroshi Yamauchi, hij Nintendo of America (NOA) op om zich ook op de Amerikaanse gamemarkt te kunnen concentreren.

Donkey Kong arcade

Een jaar later werd aan Shigeru Miyamoto gevraagd een arcadespel te ontwerpen dat de naam Donkey Kong zou krijgen. Voor het eerst was het een kunstenaar en niet een ingenieur of een programmeur die een spel ontworpen had, dat er een werd met een verhaal en humor. Donkey Kong was na alle doolhofspellen (zoals Pacman) en shooters in de ruimte ook een nieuw genre: dat van de platforms, spellen waarbij de speler door een wereld moet raken door over hindernissen te springen en obstakels te ontwijken. In Donkey Kong klimt de speler de Italiaanse timmerman Jumpman (die later zal omgevormd worden tot de loodgieter Mario) omhoog langs ladders en spring hij over vaten om het meisje te redden van de grote aap Donkey Kong. Er ontstonden wel wat problemen doordat Donkey Kong te veel op King Kong zou lijken (waar toen ook net een spel over gemaakt werd). Nintendo won echter het proces dat Universal tegen hen aanspande en mocht Donkey Kong blijven verkopen.

Nintendo brengt in 1984 de Famicon (Family Computer) uit in Japan, hun eerste console. Er waren wel problemen met een aantal spellen die de console zouden doen crashen waarbij Yamauchi de verrassende beslissing nam om ze allemaal terug te roepen en te vervangen door consoles waarbij de fout niet voorkwam. Zo verloor Nintendo initieel wel miljoenen maar hun zet loonde zich later en zorgde voor veel vertrouwen bij de consumenten. Yamauchi vond het beschermen van de reputatie van Nintendo veel belangrijker dan snelle winst. De Famicon kende in Japan ook een enorm succes, hiermee was Nintendo pas echt uitgegroeid naar een game-bedrijf op wereldschaal dat op dat ogenblik ook weinig concurrentie had. De Famicon had een revolutionaire controller, afgeleid uit de Game & Watch spellen, die veel beter in de hand lag dan de voorgaande en die de basis zou zijn voor vele latere consoles.

Famicom-Console-Set

Nintendo zegt de Amerikaanse videogamemarkt, die gecrashed is in 1983, te zullen herstarten met het uitbrengen van de Amerikaanse versie van de Famicon die NES (Nintendo Entertainment System) zal heten. In 1985 wordt de NES als test gelanceerd in New York wat beschouwd werd als de moeilijkste markt. Er is veel scepsis tegenover deze nieuwe Japanse console en Minoru Arakawa beloofde winkels alle onverkochte producten terug te kopen. Dit is echter niet nodig want de NES raakte bijna overal uitverkocht. Een jaar later werd NES over heel America uitgebracht. Ook het spel Super Mario Bros. werd gelanceerd, een nieuw spel van Miyamoto waarin Jumpman uit Donkey Kong terugkeerde als de loodgieter Mario die de prinses gaat redden uit de klauwen van de schurk Bowser. Yamauchi zelf besliste welke games er zouden verschijnen en welke niet, met veel succes zo bleek, ook al speelde hij zelf helemaal geen videogames.

Miyamoto bracht in 1987 weer vernieuwing met The Legend of Zelda. Dit was geen sidescroller [6] maar een spel dat meer van bovenaf bekeken werd. De speler kon verschillende kanten uit en vrij de wereld verkennen. Het is ook het eerste spel met een interne batterij waarbij je je voortgang kon opslaan. Omdat Nintendo vreesde dat het spel misschien te moeilijk zou kunnen worden voor sommige spelers werd er een dik instructie boekje en een gratis hulpnummer bij geleverd. Dat nummer kende veel succes en mensen belden met vragen over alle Nintendo games. Tegen 1990 waren er meer dan 200 mensen die werkten voor de telefonische hulplijn, tijdens vakanties waren dat er zelfs 500.

Nintendo zei in 1988 dat er een wereldwijd tekort aan onderdelen voor Famicon en NES cartridges is. [7] Wat er voor zorgde dat quasi alle Nintendo games overal uitverkocht raakten. Dit is één van de redenen dat alle 50 staten van Amerika en het District of Columbia een proces aanspannen tegen Nintendo. Nintendo zou ook winkels bedrogen hebben wanneer ze meer dan 6 cent korting gaven en concurrentie volledig uitsloten (Nintendo zorgde ervoor dat hun console enkel de spellen die zij goedkeurden kon spelen). Het resultaat is echter niet bepaald in het nadeel van Nintendo ook al verliezen ze de zaak. Ze gingen er mee akkoord om kortingsbonnen van 5 dollar te geven aan iedereen die een NES gekocht had. Dit zorgde er echter voor dat de oude spelletjes, waar de korting op van toepassing was, verkocht raakten. Mensen konden intussen in de winkel ook de nieuw uitgebrachte console zien. Nintendo zal hun strikte licentiebeleid uiteindelijk wat moeten versoepelen en toestaan dat licentiehouders ook hun eigen cartridges ontwikkelen.

Van Game Boy tot Nintendo en verder (1989 - nu)[bewerken]

Game Boy (Original)

Nintendo domineert in 1989 ongeveer 80% van de game-markt en bracht wereldwijd hun nieuwe handheld console uit: de Game Boy. Deze was goedkoop, woog niet veel en was één van de grootste successen van Nintendo. Nintendo en Atari raken ook verwikkeld in een rechtszaak over Tetris, een spel ontwikkeld door een Russische mathematicus, ze hebben namelijk beide bijna exact hetzelfde game gemaakt. Zelfs de naam is identiek. Nintendo won en Tetris werd gebruikt om de verkoop van de Game Boy te promoten.

1,5 miljoen mensen reserveren de opvolger van de NES, de Super NES, en de Japanse lancering in november 1990 zorgt voor internationale belangstelling. Er raakte bekend dat er maar 300,000 op het moment beschikbaar waren, wat zorgde voor grote chaos en lange files. Duizenden mensen melden zich ziek op het werk om in de file te kunnen gaan staan. Volgens de “Q” ratings die peilen naar de populariteit van publieke figuren zoals politici en filmsterren werd Mario door meer Amerikaanse kinderen herkend dan Mickey Mouse, een nota bene Amerikaans figuurtje. Nintendo haalt Toyota in als meest winstgevende bedrijf in Japan en wordt Japan's grootste exportproduct. Nintendo of America lanceert de Super NES voor kerstmis 1991.

In de volgende jaren bleven er vage aankondigingen komen over een nieuwe console die ze zouden uitgeven. Project Reality zoals de nieuwe console zou heten, zou in tegenstelling tot de concurrentie niet met CD-roms maar met cartridges werken. De naam werd later nog veranderd naar de Ultra 64. De Ultra 64 was echter niet het enige geplande systeem. Nintendo bracht in 1995 de Virtual Boy uit. Deze console die je tegen je hoofd zet, zorgde er met twee schermen voor, één voor elk oog, dat je 3D kon zien. Op de eerste editie van de E3 [8] werd er met geen woord gerept over de Ultra 64 en gaat het alleen over de Super NES, de Game Boy en de Virtual Boy. Maar Virtual Boy had te veel problemen en kreeg niet echt positieve reviews. In november van dat jaar werd eindelijk de 64bit, cartridge-based console gelanceerd in Japan en Kreeg deze ook zijn uiteindelijke naam, de Nintendo 64.

Nintendo verkocht in 1996 zijn biljoenste cartridge wereldwijd. De Nintendo 64 werd in dat jaar ook gelanceerd in de US en Virtual Boy werd stopgezet. Er waren maar drie games klaar wanneer de ’64 werd uitgebracht: Super Mario 64, Pilot Wings 64 en Shogi. Super Mario werd meteen een hit. Niets kon echter het succes voorspellen van het spel dat Nintendo dat jaar uitgeeft voor de Gameboy in Japan: Pokémon. Pokémon was ontwikkeld rond het concept dat mensen dingen zouden kunnen uitwisselen met elkaar via link kabels. Daarom werden er tegelijkertijd twee versies op de markt gebracht, Pokémon Red en Pokémon Green. Ruilen is de enige manier om alle Pokémon te verzamelen en laat de slagzing van de franchise nu net "Gotta catch 'em all!" zijn. Toen bleek dat de Pokémon spellen echt een succes waren, werden er contracten gesloten met een animatiestudio voor een tekenfilmserie. Eerder waren er al geanimeerde versies van bijvoorbeeld Donkey Kong geweest en Mario had een tijd lang zijn eigen live-action-tv-show. Pokémon werd de nummer één show in Japan, speelkaarten en allerlei merchandise volgden snel en Pokémon werd een industrie op zich, goed voor biljoenen dollars. Twee jaar later kwam Pokémon naar Amerika en werd ook daar een ware rage, sneller dan in Japan want de kaarten, spellen en de tv-serie werden vlak na elkaar uitgebracht. In november bracht Nintendo de Game Boy Colour uit.

In 2001 kwam Gameboy Advance uit in Japan (maart) en de VS (juni) en bracht Nintendo de Nintendo GameCube uit in de VS. Deze laatste werd al snel ingehaald door de Playstation 2 van Sony en de Xbox van Microsoft. In 2004 bracht Nintendo een nieuw soort handheld op de markt; de Nintendo DS die twee schermen heeft waarvan één een touchscreen is. Met de in 2006 uitgebrachte Wii namen ze niet alleen de eerste plaats in ten opzichte van de opvolgers van de Playstation 2 en de Xbox, ze spraken met hun revolutionaire console ook een heel andere doelgroep aan. De Wii doet wat grafisch vermogen betreft onder voor de PS3 en de Xbox 360, maar de manier van spelen is voor het eerst in jaren grondig gewijzigd. Door de draadloze controller rond te zwieren, zorgt de speler ervoor dat de avatar op het scherm hetzelfde doet. Het spelen van videogames werd nu ook een fysieke activiteit. Er kwam een serie fitnessgames op de markt.

Nintendo-systemen[bewerken]

Afdelingen[bewerken]

First-party[bewerken]

Second-party[bewerken]

Sleutelfiguren bij Nintendo[bewerken]

Directeurs[bewerken]

Ontwerpers en overige[bewerken]

  • Gunpei Yokoi - Bekendst als schepper van de Game Boy en de reeks Metroid.
  • Koji Kondo - Componist die van muzieksporen in vele spellen van Nintendo, vrijwel elke ingang van de huisconsole van Super Mario en The Legend of Zelda omvat.
  • Shigeru Miyamoto - De belangrijkste ontwerper van Nintendo en videogamesproducent. Grotendeels bekend door het creëren van veel van populairste spellen van Nintendo, onder andere Mario, Donkey Kong, Pikmin, en The Legend of Zelda. In 1998 was Miyamoto de eerste persoon die in de Academie van de Interactieve Zaal van Kunsten en van Wetenschappen van Bekendheid werd geïntroduceerd.

Trivia[bewerken]

  • Nintendo heeft nog steeds het Game & Watch spelletje Judge. Het is nog steeds te koop bij Club Nintendo, in de originele doos en console.

Series van Nintendo[bewerken]

Nintendo heeft vele verschillende series die hij produceert. De oudsten zijn Donkey Kong en Mario. Deze twee zijn in de tijd ook twee van de meest populaire series van Nintendo geworden. Mario is nu zelfs de mascotte van Nintendo. Een paar jaar later kwam ook The Legend of Zelda in beeld bij Nintendo. Deze serie werd een succes bij Nintendo. Zelfs zo'n succes, dat ze nu gemiddeld twee delen per console van Nintendo ontwikkelen. In datzelfde jaar kwam ook Kid Icarus in de spotlights te staan met een game. De serie was niet zo bekend als The Legend of Zelda of Mario, maar kreeg wel een Gameboy-vervolg. Na twee decennia kreeg de game nog een vervolg op de Nintendo 3DS, genaamd Kid Icarus: Uprising. Ook in het jaar van The Legend of Zelda en Kid Icarus kwam ook de eerste Metroid-game uit. Metroid was bedoeld voor een iets hogere doelgroep dan Nintendo's andere games. Een tijdje later kwam Nintendo ook met andere series, zoals Kirby (sidescroller), F-Zero (racer), Fire Emblem (turn-based strategy), EarthBound (RPG), Pokémon (RPG), Star Fox (on-rail shooter) en Pilotwings (vliegsimulator). Later kwam Nintendo ook met verschillende casual-spellen, als Animal Crossing, waarin je het dorpsleven simuleert, Nintendogs, waarin je honden en katten traint en Wii Fit, een fitnessspel waarin je kilocalorieën eraf kan trainen. Pikmin en Xenoblade zijn twee van Nintendo's nieuwste niet-casual spelseries.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen
Voetnoten