Suzanne Curchod

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mevrouw Necker (Suzanne Curchod)

Suzanne Curchod (1737 - 6 mei 1794) was de echtgenote van Jacques Necker. Ze was gastvrouw van een van de meest gevierde salons van het Ancien Régime in Frankrijk. Ze was de moeder van de schrijfster Madame de Staël.

Als dochter van de predikant van het dorp Crassier in het kanton Vaud in Zwitserland kreeg Suzanne een goede opleiding. Zij was echter arm. Als jonge vrouw ontmoette zij de geschiedkundige Edward Gibbon, die met haar in het huwelijk wilde treden. Vaderlijke afkeuring van beide zijden en Suzannes weigering om Zwitserland te verruilen voor Engeland stuurden deze plannen in het honderd. In 1764 trouwde ze met de ambitieuze Zwitserse financier Jacques Necker. Samen kregen zij een dochter, Germaine, die later bekend zou worden als Madame de Staël.

In 1776 werd haar man Controleur-Generaal van Financiën, hoofd van het Franse Ministerie van Financiën, dit in weerwil van het dubbele nadeel dat hij zowel protestants als Zwitsers, dat wil zeggen niet-Frans, was. Hij had deze promotie voor een belangrijk deel te danken aan de salon van zijn vrouw, waar de leidende personen van de Parijse intellectuele gemeenschap bijeenkwamen om de discussiëren over kunst en literatuur, en om te flirten en te roddelen. Onder de regelmatige bezoekers van haar salon bevonden zich Marmontel, La Harpe, Buffon, Grimm, Mably, Bernardin de Saint-Pierre en de samenstellers van de Encyclopédie, waaronder ook Diderot en d'Alembert. De salon van Suzanne Necker-Curchod was ook een ontmoetingsplaats voor Zwitserse inwoners van Parijs, zoals Madame Geoffrin en de Marquise du Deffand.

Haar drukke sociale leven in Parijs en haar man's afkeer van vrouwelijke auteurs verhinderden haar om haar interesse in het schrijven in de realiteit om te zetten. Er zijn slechts een paar van haar geschriften bewaard gebleven: Memoire sur l'Etablissement des hospices(1786) en Reflecties sur le divorce (1794). Suzanne Necker besteedde er veel tijd aan om ervoor te zorgen dat hun dochter Germaine het allerbeste onderwijs ontving dat beschikbaar was.

Na de val van haar man in 1790 verlieten de Neckers Parijs en keerden zij terug naar Zwitserland. Suzanne Necker-Curchod is in 1794 overleden op het kasteel Beaulieu (Lausanne), in Vaud.

In Parijs draagt een ziekenhuis, dat zij in 1784 stichtte, nog steeds haar naam. Op dit moment is het een kinderziekenhuis.

Referenties[bewerken]

  • (fr) Paul-Gabriel d'Haussonville, Le Salon de Madame Necker (De salon van mevrouw Necker), Paris, Calmann-Lévy, 1882, 2 banden.