Suzuki-reactie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Suzuki-reactie (of Suzuki-koppeling) is een organische reactie van een aryl- of vinylboorzuur met een aryl- of vinylhalide, gekatalyseerd door een palladium(0) complex.[1][2]

De reactie wordt wijd gebruikt voor het synthetiseren van polyalkenen, styrenen en gesubstitueerde bifenylen. Diverse artikelen zijn gepubliceerd.[3][4][5]

De Suzuki-reactie

De reactie werkt ook met pseudohalogeniden, zoals triflaten (OTf), in plaats van halogeniden, en ook met booresters in plaats van boorzuren.

Relatieve reactiviteit: R2-I > R2-OTf > R2-Br >> R2-Cl

De Suzuki-reactie, voor het eerst gepubliceerd in 1979 door Akira Suzuki, koppelt boorzuren met een organisch deel aan halogeniden. De reactie vereist een palladiumkatalysator zoals Pd[P(C6H5)3]4 om de reactie te laten verlopen. De palladiumkatalysator is 4-gecoördineerd, en heeft gewoonlijk fosfineliganden. Suzuki kreeg hiervoor in 2010 de Nobelprijs voor de scheikunde, gedeeld met Ei'ichi Negishi en Richard F. Heck.

In vele publicaties wordt deze reactie ook wel Miyaura-Suzuki-reactie genoemd.

Reactiemechanisme[bewerken]

Het mechanisme van de Suzuki-reactie kan het best bekeken worden vanuit het perspectief van de palladiumkatalysator. De eerste stap is de oxidatieve additie van palladium aan het halide 2 om het organopalladiumcomplex 3 te vormen. Reactie met base geeft tussenproduct 4, welke via transmetalering[6] met het boraatcomplex 6 het organopalladiumcomplex 8 vormt. Reductieve eliminatie van het gewenste product 9 geeft de oorspronkelijke katalysator 1 terug.

Het mechanisme van de Suzuki-reactie

Oxidatieve additie[bewerken]

Oxidatieve additie gaat met behoud van stereochemie met vinylhalogeniden, terwijl het inversie geeft wanneer allylische en benzylische halogeniden gebruikt worden.[7] De oxidatie additie vormt eerst het cis-palladiumcomplex, welke onmiddellijk isomeriseert naar het trans-complex.[8]

Reductieve eliminatie[bewerken]

Door middel van deuterium-labeling hebben Ridgeway et al. laten zien dat de reductie eliminatie plaatsvindt met behoud van stereochemie.[9]

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Noten
  1. Miyaura, N. et al. Tetrahedron Lett. 1979, 3437
  2. Miyaura, N.; Suzuki, A. Chem. Commun. 1979, 866
  3. Suzuki, A. Pure Appl. Chem. 1991, 63, 419-422 (Review)
  4. Miyaura, N.; Suzuki, A. Chem. Rev. 1995, 95, 2457-2483 (Review)
  5. Suzuki, A. J. Organometallic Chem. 1999, 576, 147–168 (Review)
  6. Matos, K.; Soderquist, J. A. J. Org. Chem. 1998, 63, 461–470
  7. Stille, J. K.; Lau, K. S. Y. Acc. Chem. Res. 1977, 10, 434–442
  8. Casado, A. L.; Espinet, P. Organometallics 1998, 17, 954–959
  9. Ridgway, B. H.; Woerpel, K. A. J. Org. Chem. 1998, 63, 458–460