Tachyon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Doordat een tachyon sneller gaat dan het licht, zouden we het niet kunnen zien naderen. Nadat het ons gepasseerd was, zouden we er twee beelden van zien: één in de richting waarheen het vliegt (links) en het andere in de richting waaruit het gekomen is (rechts). Beide beelden zouden zich van ons af bewegen. Het beeld van het wegvliedende deeltje (links) zou als gevolg van het dopplereffect een roodverschuiving te zien geven, het beeld van het naderende deeltje een blauwverschuiving. De zwarte lijn is een momentopname van de schokgolf van Tsjerenkovstraling.

Een tachyon (uit het Grieks: ταχύς (tachús), 'snel') is een hypothetisch exotisch deeltje dat beweegt met een snelheid groter dan de lichtsnelheid.

De eerste beschrijving van tachyonen wordt toegeschreven aan de Duitse natuurkundige Arnold Sommerfeld, maar het waren George Sudershan[1][2] en Gerald Feinberg[3] (die de term bedacht) in de jaren zestig die een theoretisch model ontwikkelden voor hun onderzoek. Tachyonen worden in meerdere theorieën gebruikt, waaronder de snaartheorie. In termen van speciale relativiteit is een tachyon een deeltje dat zich op een ruimteachtige (in plaats van een tijdachtige) baan beweegt en een imaginaire eigentijd heeft.

New age[bewerken]

Vanuit de wereld van de new age zijn vanuit pseudowetenschappelijk onderzoek[4] producten en diensten ontwikkeld waarvan beweerd wordt dat ze gebruikmaken van tachyonen.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Bilaniuk en Sudarshan, Particles beyond the Light Barrier, Physics Today (mei 1969)
  2. Bilaniuk, Deshpande en Sudarshan, Meta Relativity, American Journal of Physics, p. 718 e.v. (1962)
  3. Gerald Feinberg, Possibility of Faster-Than-Light Particles, Physical Review, vol. 159 (1967) 1089-1105
  4. Jan Willem Nienhuys, Onbegrensde levenskracht door tachyonen, Skepter 11 (4), december 1998