Tim Cahill

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tim Cahill
Tim Cahill-31.03.09.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Timothy Joel Cahill
Geboortedatum 6 december 1979
Geboorteplaats Sydney, Australië
Lengte 178 cm
Positie Aanvallende middenvelder
Clubinformatie
Spelend bij Vlag van China Shanghai GS
Contract tot 2015
Jeugd
1996–1997
1997–1998
Sydney United
Millwall FC
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
1997–2004
2004–2012
2012–2015
2015–
Millwall
Everton
New York Red Bulls
Shanghai GS
217 (52)
226 (56)
71 (16)
8 (1)
Interlands **
1994
2004
2004–
Vlag van Samoa Samoa –20
Vlag van Australië Australië –23
Vlag van Australië Australië
2 (0)
3 (1)
81 (39)

* Bijgewerkt op 3 mei 2015
** Bijgewerkt op 27 januari 2015
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Timothy Joel 'Tim' Cahill (Sydney, 6 december 1979) is een Australisch voetballer die bij voorkeur speelt als aanvallende middenvelder. Hij verruilde in februari 2015 New York Red Bulls voor Shanghai Greenland Shenhua. In maart 2004 maakte hij zijn debuut in het Australisch voetbalelftal. Zijn moeder is afkomstig uit Samoa.

Clubcarrière[bewerken]

Cahill begon zijn carrière als profvoetballer bij Sydney Olympic FC en later Sydney United. Vanaf 1997 speelde hij voor Millwall in de Engelse First Division. In het seizoen 2003/2004 was Cahill een van de dragende spelers in de winstreeks van Millwall FC in de FA Cup die tot de finale leidde, waarin Manchester United met 3-0 te sterk was. Aangezien Manchester United zich via de competitie van Europees voetbal had verzekerd, plaatste Millwall FC zich met dit resultaat voor de UEFA Cup. Cahill werd in de zomer gecontracteerd door toenmalig Premier League-club Everton. In zijn eerste jaar werd hij daar met elf competitiedoelpunten clubtopscorer. Met die club stond hij op 30 mei 2009 in de finale van de strijd om de FA Cup. Daarin verloor de ploeg van trainer-coach David Moyes met 2-1 van Chelsea door goals van Didier Drogba en Frank Lampard.

Interlandcarrière[bewerken]

Tim Cahill (2008)

Cahill speelde op veertienjarige leeftijd zijn eerste interland met het Onder-20-elftal van Samoa. Hierdoor mocht Cahill aanvankelijk niet meer uitkomen voor Australië, totdat de FIFA besloot dat jeugdinterlands niet meer bindend waren. Hierdoor kon Cahill in maart 2004 alsnog zijn debuut maken voor het Australisch elftal in een oefenwedstrijd tegen Zuid-Afrika. Later in 2004 werd Cahill met zes doelpunten topscorer van de door de Socceroos gewonnen Oceania Nations Cup, en nam hij deel aan de Olympische Spelen van Athene. Een jaar behoorde Cahill tot de Australische selectie voor de Confederations Cup in Duitsland. In november 2005 was Cahill basisspeler in het beslissende kwalificatieduel voor het Wereldkampioenschap voetbal 2006 tegen Uruguay. Australië zou zich na een spannende strafschoppenserie plaatsen voor het WK. Op het WK maakte Cahill als invaller in de eerste groepswedstrijd tegen Japan het eerste doelpunt ooit voor Australië op een WK. Zijn goal leidde tot een opmerkelijke comeback van de Socceroos in de slotfase. Een 0-1-achterstand werd omgebogen in een 3-1-overwinning door doelpunten van Cahill (2) en John Aloisi. In de volgende wedstrijden startte Cahill steeds in basis en Australië zou uiteindelijk in de achtste finales door Italië worden uitgeschakeld. Cahill behoorde tot de selectie voor de Asian Cup 2007, het eerste Aziatische toernooi waaraan Australië deelnam na de overstap van de OFC naar de AFC in januari 2007. Het toernooi werd met uitschakeling in de kwartfinale tegen Japan na strafschoppen geen groot succes, maar Cahill maakte in de eerste groepswedstrijd tegen Oman wel het eerste Australische doelpunt ooit op een Asian Cup.

Bijgewerkt op 27 januari 2015.[1]

Statistieken[bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
1997/98 Millwall FC Vlag van Engeland Second Division 1 0 0 0 - - 1 0
1998/99 36 6 1 0 - - 37 6
1999/00 45 12 3 0 - - 48 12
2000/01 First Division 41 9 6 1 - - 47 10
2001/02 43 13 4 0 - - 47 13
2002/03 11 3 0 0 - - 11 3
2003/04 40 9 8 3 - - 48 12
Club totaal 217 52 22 4 0 0 239 56
2004/05 Everton FC Vlag van Engeland Premier League 33 11 5 1 - - 38 12
2005/06 32 6 3 1 4 1 39 8
2006/07 18 5 3 2 - - 21 7
2007/08 18 7 4 1 6 2 28 10
2008/09 30 8 8 1 2 0 40 9
2009/10 33 8 3 1 7 1 43 10
2010/11 27 9 1 0 - - 28 9
2011/12 35 2 6 1 - - 41 3
Club totaal 226 56 33 8 19 4 278 68
2012 New York Red Bulls Vlag van Verenigde Staten Major League Soccer 12 1 2 0 - - 14 1
2013 29 12 0 0 - - 29 12
2014 28 3 0 0 1 0 29 3
Club totaal 69 16 2 0 1 0 72 16
Carrière totaal 512 117 57 12 20 4 589 140

Bijgewerkt op 10 januari 2015.

Erelijst[bewerken]

Met Vlag van Australië Australië[bewerken]

Competitie Winnaar Runner-up
Aantal Jaren Aantal Jaren
Internationaal
Oceanisch Kampioenschap 1x Goud 2004
Aziatisch Kampioenschap 1x Goud 2015
Individueel
2004
  • Australisch voetballer van het jaar
2008/09

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Gespeelde interlands, worldfootball.net