| Tim Cahill |
 |
| Persoonlijke informatie |
| Volledige naam |
Timothy Joel Cahill |
| Geboortedatum |
6 december 1979 |
| Geboorteplaats |
Sydney, Australië |
| Lengte |
178 cm |
| Clubinformatie |
| Spelend bij |
New York Red Bulls |
| Rugnummer |
17 |
| Positie |
Aanvallende middenvelder |
| Jeugd |
|
|
| Senioren * |
|
|
| Interlands ** |
|
|
|
| * Bijgewerkt op 10 juni 2013 |
| ** Bijgewerkt op 10 juni 2013 |
|
|
Timothy ("Tim") Joel Cahill (Sydney, 6 december 1979) is een Australisch betaald voetballer die bij voorkeur speelt als aanvallende middenvelder. Hij verruilde in 2004 Millwall FC voor Everton FC. In maart 2004 debuteerde hij in het Australisch voetbalelftal, waarvoor hij daarna meer dan veertig interlands speelde.[1]
Zijn moeder is afkomstig uit Samoa.
Cahill begon zijn carrière als profvoetballer bij Sydney Olympic FC en later Sydney United. Vanaf 1997 speelde hij voor Millwall FC in de Engelse First Division. In het seizoen 2003/2004 was Cahill één van de dragende spelers in de winstreeks van Millwall FC in de FA Cup die tot de finale leidde, waarin Manchester United met 3-0 te sterk was. Aangezien Manchester United zich via de competitie van Europees voetbal had verzekerd, plaatste Millwall FC zich met dit resultaat voor de UEFA Cup. Cahill werd in de zomer gecontracteerd door Premier League-club Everton FC. In zijn eerste jaar werd hij daar met elf competitiedoelpunten clubtopscorer. Sinds het seizoen 2012/2013 komt hij uit voor het Amerikaanse New York Red Bulls.
Spelerstatistieken[bewerken]
Interlandcarrière[bewerken]
Cahill speelde op veertienjarige leeftijd zijn eerste interland met het Onder-20-elftal van Samoa. Hierdoor mocht Cahill aanvankelijk niet meer uitkomen voor Australië, totdat de FIFA besloot dat jeugdinterlands niet meer bindend waren. Hierdoor kon Cahill in maart 2004 alsnog zijn debuut maken voor het Australisch elftal in een oefenwedstrijd tegen Zuid-Afrika. Later in 2004 werd Cahill met zes doelpunten topscorer van de door The Socceroos gewonnen Oceania Nations Cup, en nam hij deel aan de Olympische Spelen van Athene. Een jaar behoorde Cahill tot de Australische selectie voor de Confederations Cup in Duitsland. In november 2005 was Cahill basisspeler in het beslissende kwalificatieduel voor het Wereldkampioenschap voetbal 2006 tegen Uruguay. Australië zou zich na een spannende strafschoppenserie plaatsen voor het WK. Op het WK maakte Cahill als invaller in de eerste groepswedstrijd tegen Japan het eerste doelpunt ooit voor Australië op een WK. Zijn goal leidde tot een opmerkelijke comeback van de Socceroos in de slotfase. Een 0-1 achterstand werd omgebogen in een 3-1 overwinning door doelpunten van Cahill (2) en John Aloisi. In de volgende wedstrijden startte Cahill steeds in basis en Australië zou uiteindelijk in de achtste finales door Italië worden uitgeschakeld. Cahill behoorde tot de selectie voor de Asian Cup 2007, het eerste Aziatische toernooi waaraan Australië deelnam na de overstap van de OFC naar de AFC in januari 2007. Het toernooi werd met uitschakeling in de kwartfinale tegen Japan na strafschoppen geen groot succes, maar Cahill maakte in de eerste groepswedstrijd tegen Oman wel het eerste Australische doelpunt ooit op een Asian Cup.
Oceanisch Voetballer van het Jaar[bewerken]
In 2004 werd Cahill verkozen tot Oceanisch Voetballer van het Jaar.
| Bronnen, noten en/of referenties
|
Engeland
USA
