Ultimo Tango a Parigi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ultimo tango a Parigi
Last Tango in Paris
Laatste tango te Parijs (B)
Regie Bernardo Bertolucci
Producent Alberto Grimaldi
Scenario Bernardo Bertolucci
Hoofdrollen Marlon Brando
Maria Schneider
Jean-Pierre Léaud
Muziek Gato Barbieri
Montage Franco Arcalli
Roberto Perpignani
Cinematografie Vittorio Storaro
Distributie 20th Century Fox
Première 14 oktober 1972 (VS)
Genre drama
Speelduur 129 min.
Taal Engels, Frans
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $1,25 miljoen
Prijzen 2
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Ultimo Tango a Parigi is een erotisch filmdrama uit 1972 van regisseur Bernardo Bertolucci. De hoofdrollen zijn voor Marlon Brando en Maria Schneider. De film is ook bekend onder de Engelse titel Last Tango in Paris. De film werd genomineerd voor twee Oscars.

Inhoud[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Wanneer Jeanne, een mooie Parijse vrouw, op zoek gaat naar een appartement ontmoet ze Paul, een mysterieuze Amerikaan. Paul probeert de zelfmoord van zijn vrouw te verwerken. Ze storten zich in een gepassioneerde en erotische relatie, waarin ze op aanraden van Paul hun naam niet zeggen. Jeanne staat op het punt te trouwen met Tom, maar het is Paul die haar lichaam in zijn macht heeft. Maar dat wordt al gauw niet voldoende en Paul wil meer dan seks alleen. Jeanne gaat niet in op zijn dwaas verzoek om liefde, ze gaat tenslotte binnenkort trouwen. Uiteindelijk zegt Paul het dan toch: "Ik hou van jou."

Academy Award-nominaties[bewerken]

Feiten[bewerken]

  • Maria Schneider, die Jeanne speelt in deze erotische film, was 19 jaar oud tijdens de opnames.
  • De film is vooral controversieel omwille van een scène waarin Paul en Jeanne anale seks hebben. Dit stond niet in het originele script, maar het werd er aan toegevoegd op aanraden van Marlon Brando en Bernardo Bertolucci. Schneider vertelde jaren later dat ze die scène eigenlijk niet wilde doen. Ze had zelfs het recht om niet mee te werken aangezien de scène niet in het script stond. Uiteindelijk deed ze het toch en de tranen in die scène zijn dan ook niet geacteerd.
  • Marlon Brando improviseerde heel wat dialogen omdat hij de originele tekst uit het script niet goed vond.
  • Jean-Louis Trintignant en Dominique Sanda werden een tijd lang overwogen om de rol van Paul en Jeanne te spelen.
  • De film zou gebaseerd zijn op een seksuele fantasie die de regisseur ooit had.
  • Deze film werd in hetzelfde jaar als The Godfather uitgebracht. Marlon Brando speelt in beide films de hoofdrol. Voor The Godfather ontving hij in 1973 een Oscar, voor Last Tango in Paris ontving hij een jaar later een nominatie. Het jaar 1972 wordt dan ook beschouwd als de herlancering van Brando's filmcarrière, aangezien hij na een succesperiode in de jaren '50 een mindere periode beleefde in de jaren '60.