Vluchtstrook

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vluchtstrook (foto:Rijkswaterstaat)

Een vluchtstrook (Nederland) of pechstrook (Vlaanderen) is een strook asfalt van een drietal meter breed langs autosnelwegen waar weggebruikers naar kunnen uitwijken in geval van nood of pech. Het is niet toegestaan om op een vluchtstrook te stoppen om bijvoorbeeld te telefoneren. Ook tijdens een file moet de vluchtstrook vrij worden gehouden voor hulpdiensten.

Nederland[bewerken]

Nederland was in 1931 het eerste land ter wereld waar werd besloten integraal (uitgezonderd op zeer kostbare kunstwerken) volwaardige vluchtstroken toe te passen. In 1934 werd begonnen met de aanleg van de A12: de eerste snelweg in Nederland en de eerste snelweg ter wereld met een vluchtstrook. Op 3 juni 1965 werd liften en stoppen op de vluchtstrook verboden. Tot die tijd werd er geregeld geparkeerd voor een dutje of een maaltijd.

Bij autosnelwegen met vier of meer rijstroken per richting is het in Nederland gebruikelijk om aan beide zijden van de rijbaan een vluchtstrook te hebben, al wordt hier wel eens van afgeweken (bijvoorbeeld het stuk A4 tussen knooppunt Burgerveen en Schiphol).

In situaties waar geen vluchtstrook aanwezig is (bijvoorbeeld door de aanwezigheid van een spitsstrook of bij langdurige wegwerkzaamheden) zijn er meestal pechhavens die op regelmatige afstanden gelegen zijn.