Wereldkampioenschappen kunstschaatsen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Wereldkampioenschappen kunstschaatsen is een jaarlijks terugkerend evenement dat door de Internationale Schaatsunie (ISU) wordt georganiseerd en bestaat uit vier toernooien in de categorieën mannen, vrouwen, paren en ijsdansen. De winnaars mogen zich wereldkampioen kunstschaatsen noemen in hun categorie. Dit evenement is het meest prestigieuze jaarlijkse evenement in de kunstschaatswereld. Meestal vind het WK plaats in maart.

Andere door de ISU georganiseerde kampioenschappen zijn de WK kunstschaatsen junioren, de EK kunstschaatsen en het Viercontinentenkampioenschap (Afrika, Amerika, Azië en Oceanië). Het kunstschaatsen op de Olympische Spelen wordt onder auspiciën van het IOC door de ISU georganiseerd.

Inhoud

Historie [bewerken]

Het eerste wereldkampioenschap kunstrijden werd in 1896 alleen voor mannen georganiseerd in Sint-Petersburg in toen nog het Keizerrijk Rusland. De vrouwen strijden vanaf 1906 jaarlijks om het wereldkampioenschap. De Paren volgden twee jaar later in 1908. De ijsdansers strijden vanaf 1952 om de wereldtitel.

Tot en met 1939 werden de afzonderlijke kampioenschappen in afzonderlijke steden gehouden, al kwam het wel voor dat twee (17x) of alle drie de kampioenschappen (4x; in 1930, 1931, 1932 en 1936) in de zelfde stad werd gehouden. Vanaf 1947 werden de kampioenschappen altijd aan één stad toegewezen.

Er werden geen kampioenschappen gehouden tijdens en direct na de Eerste Wereldoorlog (zeven jaar) en tijdens en direct na de Tweede Wereldoorlog (ook zeven jaar) en in 1961 wegens de Sabena vlucht 548 vliegtuigramp op 15 februari op Zaventem waarbij alle passagiers, waaronder de Amerikaanse delegatie voor het WK kunstschaatsen op weg naar Praag, om het leven kwamen.

De Amerikaanse delegatie bestond uit de achttien kunstschaatsers die aan het WK van 1961 zouden deelnemen, Bradley Lord (8e in 1959, 6e in 1960), Gregory Kelley (9e in 1960) en Douglas Ramsey bij de mannen, Lauwrence Owen (9e in 1960), Stephanie Westerfeld en Rhode Lee Michelson bij de vrouwen, Maribel Owen / Dudley Richards (6e in 1959, 10e in 1960), Ila Ray Hadley / Ray Hadley (12e in 1960) en Laurie Jean Hickox / William Holmes Hickox bij de paren, Larry Pierce (5e in 1960) met zijn nieuwe partner Diane Sherbloom, Roger Campbell (8e in 1960) met zijn nieuwe partner Dona Lee Carrier en Patricia Dineen / Robert Dineen bij het ijsdansen. Onder de zestien familieleden en begeleidende staf bevond zich Maribel Owen-Vinson, de moeder van Lauwrence en Maribel Owen en negenvoudig Amerikaans kampioene en OS (4e in 1928, 3e in 1932, 5e in 1936) en WK deelnemer (2e in 1928, 3e in 1930, 4e in 1931, 1932 en 5e in 1934).

Deelname [bewerken]

Elk lid van de ISU mag één startplaats invullen per categorie. Landen die op het vorige wereldkampioenschap goed hebben gepresteerd mogen twee of, maximaal, drie startplaatsen invullen. Wanneer een land in het voorgaande jaar één startplaats innam en in de top twee eindigde mag het drie startplaatsen invullen, met een top tien plaats mag het land het jaar erop twee startplaatsen invullen. Wanneer een land in het voorgaande jaar twee startplaatsen innam en de optelsom van beide klasseringen 13 punten of lager is dan mag het land het jaar erop drie startplaatsen invullen, is de optelsom van beide klasseringen 28 punten of lager dan mag het land het jaar erop weer twee startplaatsen invullen, is de optelsom van beide klasseringen hoger dan 28 punten dan mag het land het jaar erop maar één startplaats invullen. Bij drie startplaatsen geldt de optelsom van de twee hoogst geklasseerde deelnemers. De punten worden als volgt toegekend: alleen voorronde 20 punten; alleen korte kür 18 punten; plaatsen vanaf plaats 16 in lange kür 16 punten, en de plaatsen 1 t/m 15 ook 1 t/m 15 punten.

Vanwege het grote aantal deelnemers worden de wedstrijden (sinds 2011) zo nodig vooraf gegaan door een kwalificatie (welke niet tot de officiële wedstrijd behoort), hiervan kwalificeren de besten zich met de direct geplaatsten in de verschillende categorieën. In de individuele categorieën strijden 30 deelnemers in de korte kür voor 24 plaatsen in de vrije kür. Bij het paarrijden strijden 20 paren in de korte kür voor 16 plaatsen in de vrije kür. Bij het ijsdansen strijden 25 paren in de korte kür voor 20 plaatsen in de vrije kür.

Om deel te kunnen nemen moet de deelnemer/deelneemster op 1 juli voorafgaand aan het kampioenschap minimaal vijftien jaar oud zijn.

Belgische en Nederlandse deelnemers [bewerken]

kk = alleen korte kür, kw = alleen kwalificatie, tzt = trok zich terug

Mannen [bewerken]

Land Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
Robert Van Zeebroeck Vlag van België
2
1926 (7), 1938 (9)
Freddy Mesot Vlag van België
2
1936 (10), 1937 (8)
Fernand Leemans Vlag van België
1
1948 (11)
Wouter Toledo Vlag van Nederland
2
1963 (19), 1964 (19)
Eric Krol Vlag van België
2
1980 (20), 1982 (28)
Ed van Campen Vlag van Nederland
1
1982 (29)
Alexandre Geers Vlag van België
4
1988 (kk), 1989 (kk), 1990 (kk), 1991 (kk)
Alcuin Schulten Vlag van Nederland
1
1990 (kk)
Marcus Deen Vlag van Nederland
1
1993 (kk)
Matthew Van der Broeck Vlag van België
1
1997 (kw)
Kevin Van der Perren Vlag van België
11
2000 (kk), 2001 (kk), 2002 (14), 2003 (19), 2004 (14), 2005 (8), 2008 (6), 2009 (14), 2010 (8), 2011 (17), 2012 (15)
Jorik Hendrickx Vlag van België
2
2011 (19), 2013 (19)

Vrouwen [bewerken]

Land Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
Yvonne De Ligne-Geurts Vlag van België
5
1929 (5), 1931 (8), 1932 (6), 1933 (8), 1936 (11)
Alida Elisabeth Stoppelman Vlag van Nederland
3
1951 (22), 1952 (17), 1953 (19)
Liliane De Becker Vlag van België
1
1952 (21)
Nicole Vanderberghe Vlag van België
1
1952 (22)
Joan Haanappel Vlag van Nederland
6
1955 (15), 1956 (11), 1957 (13), 1958 (8), 1959 (tzt), 1960 (5)
Sjoukje Dijkstra Vlag van Nederland
9
1955 (21), 1956 (13), 1957 (12), 1958 (16), 1959 Brons, 1960 Zilver, 1962 Goud, 1963 Goud, 1964 Goud
Christine Van der Putte Vlag van België
1
1964 (21)
Dianne de Leeuw Vlag van Nederland
5
1972 (17), 1973 (15), 1974 Brons, 1975 Goud, 1976 Brons,
Anne-Marie Verlaan Vlag van Nederland
1
1975 (26)
Sophie Verlaan Vlag van Nederland
1
1975 (27)
Astrid Jansen in de Wal Vlag van Nederland
2
1978 (18), 1979 (23)
Rudina Pasveer Vlag van Nederland
2
1980 (25), 1981 (25)
Editha Dotson Vlag van België
1
1981 (22)
Li Scha Wang Vlag van Nederland
2
1982 (29), 1983 (22)
Katrien Pauwels Vlag van België
4
1982 (30), 1983 (15), 1984 (15), 1986 (14)
Sandy Suy Vlag van België
1
1989 (tzt)
Sandrine Goes Vlag van België
1
1990 (kk)
Marion Krijgsman Vlag van Nederland
4
1991 (kk), 1992 (kk), 1999 (kw), 2000 (kk)
Isabelle Balhan Vlag van België
1
1991 (kk)
Alice Sue Claeys Vlag van België
3
1992 (7), 1993 (tzt), 1994 (19)
Monique van der Velden Vlag van Nederland
2
1993 (kk), 1995 (kk)
Patricia Ferriot Vlag van België
1
1997 (kw)
Ellen Mareels Vlag van België
1
2000 (kw)
Karen Venhuizen Vlag van Nederland
3
2001 (22), 2004 (kw), 2005 (24)
Nathalie Hoste Vlag van België
2
2001 (kw), 2002 (kk)
Sara Falotico Vlag van België
3
2003 (kk), 2004 (28), 2005 (26)
Isabelle Pieman Vlag van België
4
2007 (34), 2009 (40), 2010 (t.z.t.), 2012 (26)
Barbara Klerk Vlag van België
1
2008 (43)
Manouk Gijsman Vlag van Nederland
1
2010 (24)
Ira Vannut Vlag van België
1
2011 (19)
Kaat Van Daele Vlag van België
1
2013 (kk, 28)

Paren [bewerken]

Land Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
Micheline Lannoy
Pierre Baugniet
Vlag van België
2
1947 Goud, 1948 Goud
Suzanne Diskeuve
Edmond Verbustel
Vlag van België
1
1947 Brons
Suzanne Gheldolf
Jacques Renard
Vlag van België
2
1949 (11), 1950 (5)
Liliane De Becker
Edmond Verbustel
Vlag van België
1
1950 (7)
Charlotte Michiels
Gaston Van Ghelder
Vlag van België
1
1953 (10)

IJsdansen [bewerken]

Land Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
Lydia Boon
Adrian van Dam
Vlag van Nederland
2
1952 (5), 1953 (6)
Catharina Odink
Jacobus Odink
Vlag van Nederland
5
1952 (7), 1953 (10), 1955 (12), 1956 (14), 1958 (11)
Jopie Wolff
Nico Wolff
Vlag van Nederland
1
1964 (16)
Karen Mankovich
Douglas Mankovich
Vlag van België
1
1981 (19)
Marianne van Bommel
Wayne Deweyert
Vlag van Nederland
4
1981 (20), 1982 (16), 1983 (15), 1984 (14)
Lucine Chakmakjian
Corey Papaige
Vlag van België
1
1997 (kk)

Toekomstige toernooien [bewerken]

WK 2014

In 2014 vinden de kampioenschappen plaats in Saitama, Japan van 24 tot en met 30 maart.

Extra deelnemers

De volgende landen hebben extra startplaatsen verdiend voor het WK van 2014, gebaseerd op resultaten op het WK van 2013:

Startplaatsen Mannen Vrouwen Paren IJsdansen
3
Vlag van Canada Canada
Vlag van Japan Japan
Vlag van Japan Japan
Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
Vlag van Canada Canada
Vlag van Rusland Rusland
Vlag van Canada Canada
Vlag van Rusland Rusland
Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
2
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Kazachstan Kazachstan
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Tsjechië Tsjechië
Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Canada Canada
Vlag van China China
Vlag van Italië Italië
Vlag van Rusland Rusland
Vlag van China China
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Italië Italië
Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Italië Italië
WK 2015

In 2015 vinden de kampioenschappen plaats in Shanghai, China van 23 tot en met 29 maart.