Europese kampioenschappen kunstschaatsen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Europese kampioenschappen kunstschaatsen zijn vier wedstrijden die samen een jaarlijks terugkerend evenement vormen, georganiseerd door de Internationale Schaatsunie (ISU).

Dit evenement is een van de vier kampioenschappen die de ISU jaarlijks organiseert. De andere kampioenschappen zijn de WK kunstschaatsen, de WK kunstschaatsen junioren en het Viercontinentenkampioenschap (voor Afrika, Azië, Amerika en Oceanië).

Medailles zijn er te verdienen in de categorieën mannen individueel, vrouwen individueel, paarrijden en ijsdansen voor paren.

Historie[bewerken]

De Duitse en Oostenrijkse schaatsbond, verenigd in de "Deutscher und Österrreichischer Eislaufverband", organiseerden zowel het eerste EK schaatsen voor mannen als het eerste EK kunstschaatsen voor mannen in 1891 in Hamburg, Duitsland, nog voor het ISU in 1892 werd opgericht. De internationale schaatsbond nam in 1892 de organisatie van het EK kunstschaatsen over. In 1895 werd besloten voortaan de wereldkampioenschappen kunstschaatsen te organiseren en kwam het EK te vervallen. In 1898 vond toch weer een herstart plaats van het EK.

De vrouwen en paren streden vanaf 1930 jaarlijks om het Europees kampioenschap. De ijsdansers streden vanaf 1954 om de Europese titel kunstrijden. Alle kampioenschappen werden vanaf 1947 altijd in één gaststad georganiseerd.

Er werden geen kampioenschappen gehouden in 1896 en 1897 (geen organisatie), in 1902 en 1903 (geen ijs) en tijdens en direct na de Eerste Wereldoorlog (zeven jaar) en tijdens en direct na de Tweede Wereldoorlog (ook zeven jaar).

Tot en met 1948 kon elk land dat bij de ISU aangesloten was deelnemers inschrijven. Nadat de Canadese Barbara Ann Scott en de Amerikaan Richard Button beide de titel in 1948 veroverden werd de deelname vanaf 1949 beperkt tot de Europese leden van de ISU. Pas in 1999 konden niet Europese deelnemers deelnemen aan het equivalent van het EK, het Viercontinentenkampioenschap.

Deelname[bewerken]

Elk Europees land dat bij de ISU is aangesloten mag een startplaats invullen per categorie wanneer aan minimale voorwaarden wordt voldaan. Wanneer een land in het voorgaande jaar één startplaats innam en deze eindigde in de top twee dan mag het land het jaar erop drie startplaatsen invullen, eindigde deze in de top tien dan mag het twee startplaatsen invullen. Wanneer een land in het voorgaande jaar twee startplaatsen innam en de optelsom van beide klasseringen 13 punten of lager is dan mag het land het jaar erop drie startplaatsen invullen, is de optelsom van beide klasseringen 28 punten of lager dan mag het land het jaar erop weer twee startplaatsen invullen, is de optelsom van beide klasseringen hoger dan 28 punten dan mag het land het jaar erop maar één startplaats invullen. Bij drie startplaatsen geldt de optelsom van de twee hoogst geklasseerde deelnemers.

De punten worden als volgt toegekend: alleen deelname aan de voorronde 20 punten; deelname in de korte kür 18 punten; plaatsen vanaf plaats 16 in lange kür 16 punten, en de plaatsen 1 t/m 15 in de lange kür ook 1 t/m 15 punten.

Vanwege het grote aantal deelnemers aan de kampioenschappen wordt een beperkt (variërend) aantal deelnemers toegelaten tot de afsluitende lange kür.

Om deel te nemen moet de deelnemer/deelneemster op 1 juli van het vorige jaar minimaal vijftien jaar oud zijn.

Belgische deelnames[bewerken]

In 1947 stond de Belg Fernand Leemans op de derde plaats op het erepodium en de Belgische paren Micheline Lannoy / Pierre Baugniet op de eerste en Suzanne Diskeuve / Edmond Verbustel op de derde plaats. Zestig jaar na Leemans werd ook Kevin Van der Perren derde op het EK (2007), deze prestatie herhaalde hij in 2009.

Mannen[bewerken]

Land Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
kw = alleen kwalificatie, vr = alleen voorronde, kk = alleen korte kür, t.z.t. = trok zich terug
Robert Van Zeebroeck Vlag van België
2
1926 (6), 1936 (10)
Freddy Mésot Vlag van België
2
1936 (11), 1937 (10)
Fernand Leemans Vlag van België
1
1947 Brons
Francis Demarteau Vlag van België
1
1978 (16)
Eric Kol Vlag van België
2
1980 (17), 1982 (22)
Alexandre Geers Vlag van België
2
1990 (kk), 1991 (kk)
Matthew Van den Broeck Vlag van België
3
1997 (kw), 1998 (kk), 1999 (kw)
Kevin Van der Perren Vlag van België
13
2000 (kk), 2001 (23), 2002 (12), 2003 (10), 2004 (11), 2005 (6), 2006 (7),
2007 Brons, 2008 (5), 2009 Brons, 2010 (11), 2011 (4), 2012 (t.z.t.)
Wim Hermans Vlag van België
1
2004 (kk)
Ruben Blommaert Vlag van België
1
2008 (25), 2009 (25, kk)
Jorik Hendrickx Vlag van België
4
2010 (20), 2011 (16), 2012 (9), 2013 (9)

Vrouwen[bewerken]

Land Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
kw = alleen kwalificatie, vr = alleen voorronde, kk = alleen korte kür, t.z.t. = trok zich terug
Yvonne De Ligne-Geurts Vlag van België
6
1930 (7), 1931 (6), 1932 (6), 1933 (5), 1934 (7), 1935 (9)
Simone Clinckers Vlag van België
1
1947 (15)
Yvette Busieau Vlag van België
1
1960 (22)
Christine Van der Putte Vlag van België
3
1962 (20), 1963 (17), 1964 (15)
Corinne Henrotte Vlag van België
1
1975 (27)
Genevieve Schoumaker Vlag van België
1
1979 (25)
Editha Dotson Vlag van België
2
1980 (15), 1981 (18)
Katrien Pauwels Vlag van België
5
1982 (21), 1983 (15), 1984 (13), 1985 (16), 1988 (14)
Sandrine Goes Vlag van België
3
1989 (kk), 1990 (kk), 1991 (kk)
Alice Sue Claeys Vlag van België
3
1992 (11), 1993 (8), 1994 (16)
Christelle Damman Vlag van België
2
1994 (kw), 1996 (kk)
Patricia Ferriot Vlag van België
1
1997 (kw)
Ellen Mareels Vlag van België
2
1998 (kk), 2001 (kw)
Dorothee Derroitte Vlag van België
1
1999 (kk)
Isabelle Pieman Vlag van België
5
2005 (36, kk), 2007 (32, kk), 2009 (24), 2010 (32, kk), 2012 (19)
Kirsten Verbist Vlag van België
1
2006 (30, kk)
Barbara Klerk Vlag van België
1
2008 (32, kk)
Sara Falotico Vlag van België
4
2000 (kk), 2002 (24), 2003 (24), 2004 (21)
Ira Vannut Vlag van België
1
2011 (7)
Kaat Van Daele Vlag van België
3
2012 (26, kk), 2013 (18), 2014 (20)

Paren[bewerken]

Land Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
Louisa Contamine
Robert Verdun
Vlag van België
1
1936 (6)
Micheline Lannoy
Pierre Baugniet
Vlag van België
1
1947 Goud
Suzanne Diskeuve
Edmond Verbustel
Vlag van België
1
1947 Brons
Suzanne Gheldolf
Jacques Renard
Vlag van België
1
1949 (5)
Charlotte Michiels
Gaston Van Ghelder
Vlag van België
1
1953 (7)

IJsdansen[bewerken]

Land Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
kw = alleen kwalificatie, vr = alleen voorronde, kk = alleen korte kür, t.z.t. = trok zich terug
Lucine Chakmakjian
Corey Papaige
Vlag van België
1
1997 (kw)

Nederlandse deelnames[bewerken]

Drie Nederlandse vrouwen eindigden op het EK kunstschaatsen op het erepodium. De eerste was Joan Haanappel die in 1958 derde werd en dit in 1959 en 1960 zou herhalen. De tweede was Sjoukje Dijkstra die in 1959 tweede werd en van 1960 tot en met 1964 vijf keer op rij kampioene werd. De derde Nederlandse was Dianne de Leeuw die in 1974 en 1975 tweede en in 1976 kampioene werd.

Mannen[bewerken]

Land Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
kw = alleen kwalificatie, vr = alleen voorronde, kk = alleen korte kür, t.z.t. = trok zich terug
Wouter Toledo Vlag van Nederland
6
1958 (18), 1959 (17), 1961 (12), 1962 (20), 1963 (14), 1964 (14)
Arnoud Hendriks Vlag van Nederland
2
1968 (22), 1969 (21)
Rob Ouwerkerk Vlag van Nederland
3
1973 (19), 1974 (20), 1975 (21)
Ed van Campen Vlag van Nederland
3
1982 (18), 1984 (20), 1985 (19)
Alcuin Schulten Vlag van Nederland
2
1990 (18), 1992 (22)
Marcus Deen Vlag van Nederland
2
1995 (kk), 1996 (kk)
Maurice Lim Vlag van Nederland
1
2000 (kk)
Boyito Mulder Vlag van Nederland
3
2009 (36, kk), 2010 (32, kk), 2011 (36, vr)

Vrouwen[bewerken]

Land Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
kw = alleen kwalificatie, vr = alleen voorronde, kk = alleen korte kür, t.z.t. = trok zich terug
Alida Elisabeth Stoppelman Vlag van Nederland
4
1951 (15), 1952 (20), 1953 (9), 1954 (13)
Rietje van Erkel Vlag van Nederland
1
1951 (17)
Yvonne Ruts Vlag van Nederland
1
1951 (18)
Nelly Maas Vlag van Nederland
2
1953 (11), 1954 (10)
Joan Haanappel Vlag van Nederland
6
1953 (14), 1954 (18), 1956 (8), 1958 Brons, 1959 Brons, 1960 Brons
Sjoukje Dijkstra Vlag van Nederland
9
1954 (19), 1956 (7), 1958 (6), 1959 Zilver, 1960 Goud, 1961 Goud, 1962 Goud, 1963 Goud, 1964 Goud
Jeannine Ferir Vlag van Nederland
2
1958 (22), 1959 (25)
Willie ten Hoopen Vlag van Nederland
1
1961 (24)
Anneke Heydt Vlag van Nederland
1
1968 (20)
Lisa Does Vlag van Nederland
1
1970 (17)
Dianne de Leeuw Vlag van Nederland
6
1971 (19), 1972 (9), 1973 (6), 1974 Zilver, 1975 Zilver, 1976 Goud
Sophie Verlaan Vlag van Nederland
4
1973 (19), 1974 (19), 1975 (20), 1976 (20)
Anne-Marie Verlaan Vlag van Nederland
3
1975 (22), 1976 (18), 1977 (20)
Astrid Jansen in de Wal Vlag van Nederland
3
1978 (17), 1979 (20), 1980 (18)
Rudina Pasveer Vlag van Nederland
1
1981 (15)
Ingrid Aalders Vlag van Nederland
1
1982 (27)
Li Scha Wang Vlag van Nederland
2
1983 (18), 1986 (17)
Tjin Li Wang Vlag van Nederland
1
1985 (25)
Jeltje Schulten Vlag van Nederland
1
1989 (19)
Astrid Winkelmann Vlag van Nederland
1
1990 (20)
Marion Krijgsman Vlag van Nederland
4
1991 (17), 1993 (22), 1998 (22), 1999 (17)
Monique van der Velden Vlag van Nederland
2
1994 (kw), 1995 (22)
Georgina de Witt Vlag van Nederland
1
1996 (kw)
Selma Duyn Vlag van Nederland
1
1997 (kw)
Karen Venhuizen Vlag van Nederland
8
2000 (21), 2001 (21), 2002 (kk), 2003 (29, kk), 2004 (22), 2005 (20),
2007 (26, kk), 2008 (14)
Martine Zuiderwijk Vlag van Nederland
1
2006 (21)
Manouk Gijsman Vlag van Nederland
4
2009 (22), 2010 (27, kk), 2011 (t.z.t.), 2012 (vr)
Michelle Couwenberg Vlag van Nederland
1
2013 (32, kk), 2014 (32, kk)

Paren[bewerken]

Land Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
Jeltje Schulten
Alcuin Schulten
Vlag van Nederland
2
1995 (16), 1996 (15)

IJsdansen[bewerken]

Land Aantal
deelnames
Jaar van deelname (klassering)
kw = alleen kwalificatie, vr = alleen voorronde, kk = alleen korte kür, t.z.t. = trok zich terug
Catharina Odink
Jacobus Odink
Vlag van Nederland
5
1954 (8), 1955 (6), 1956 (6), 1958 (6), 1959 (9), 1960 (tzt)
Jopie Wolff
Nico Wolff
Vlag van Nederland
1
1964 (10)
Truus Gerardts
Ronald du Burck
Vlag van Nederland
2
1966 (15), 1967 (17)
Marianne van Bommel
Wayne Deweyert
Vlag van Nederland
4
1981 (17), 1982 (15), 1983 (12), 1984 (11)
Joanne van Leeuwen
Eerde van Leeuwen
Vlag van Nederland
2
1990 (kw), 1991 (18)
Anita Chaudharti
Hans 't Hart
Vlag van Nederland
2
1994 (kw), 1995 (kw)

Toekomstige edities[bewerken]

EK 2015

Deze vinden in januari in Stockholm, Zweden plaats. De volgende landen hebben een of twee extra startplaatsen verdiend op het toernooi van 2014.

Startplaatsen Mannen Vrouwen Paren IJsdansen
3
Vlag van Rusland Rusland
Vlag van Tsjechië Tsjechië
Vlag van Italië Italië
Vlag van Rusland Rusland
Vlag van Italië Italië
Vlag van Rusland Rusland
Vlag van Italië Italië
Vlag van Rusland Rusland
2
Vlag van België België
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Israël Israël
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Estland Estland
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Georgië Georgië
Vlag van Zweden Zweden
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Estland Estland
Vlag van Israël Israël
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Litouwen Litouwen
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
EK 2016

Deze vinden in januari in Bratislava, Slowakije plaats.