Zeeluipaard
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Zeeluipaard IUCN-status: Veilig[1] (2008) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Hydrurga leptonyx (Blainville, 1820) |
|||||||||||||
 |
|||||||||||||
 Afbeeldingen Zeeluipaard |
|||||||||||||
Zeeluipaard op  Wikispecies |
De zeeluipaard (Hydrurga leptonyx) is een zeehond uit de familie Phocidae. Het is de enige soort van het geslacht Hydrurga.
[bewerken] Kenmerken
Hun lichaam is sterk gestroomlijnd, waardoor ze hoge snelheden in het water kunnen bereiken. Hun kop is sterk afgevlakt en lijkt daardoor wel reptielachtig. Met hun lange voorpoten bewegen ze zich door het water. Een mannetje is ongeveer 3 m lang en 270 kg zwaar. De vrouwtjes kunnen tot 4 m lang en 400 kg zwaar worden. De kleur is aan de bovenzijde van het lichaam donkergrijs en aan de onderzijde zilverwit. Op de kop en aan de zijkanten komen grijze vlekken voor.
Zeeluipaarden leven in de wateren rond Antarctica. Ze leven langs de randen van het pakijs. Hun aantal wordt op 400.000 dieren geschat. Ze worden in diverse natuurboeken en natuurdocumentaires over dit gebied neergezet als zeer geduchte jagers.
[bewerken] Voedsel en gedrag
Ze leven van veel verschillende dieren, zoals de pijlinktvis, koningspinguïns en keizerspinguïns, krill, zeevissen, en Weddellzeehonden. Ze voeden zich het liefst met de warmbloedige dieren. Sommige zeeluipaarden hebben zich gespecialiseerd in het vangen van Weddellzeehonden en anderen in het vangen van pinguïns. Indien noodzakelijk achtervolgen ze hun prooi tot op het ijs. Ze hebben voor het vangen van hun prooi een extra grote bek en vrij scherpe tanden. Sommige van de prooien, vooral pinguïns, worden met de poten gepakt en dan doodgeslagen door hun prooi herhaaldelijk op het wateroppervlak te meppen. Ze gaan hiermee door totdat de pinguïn is gevild.
Zeeluipaarden leven solitair en komen alleen bij elkaar tijdens paringstijd. Na de paring graaft het vrouwtje een hol in het ijs waar zij haar jong zal baren. Ze zorgt voor het jong totdat het voor zichzelf kan zorgen.
Bronnen, noten en/of referenties:
