Zeeschorpioenen
| Zeeschorpioenen | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||
|
|||||||||
| Orde | |||||||||
| Eurypterida Taylor, 1951 |
|||||||||
 Afbeeldingen Zeeschorpioenen
|
|||||||||
Zeeschorpioenen op  Wikispecies
|
|||||||||
|
|||||||||
Zeeschorpioenen (Eurypterida) zijn een groep uitgestorven geleedpotigen, behorend tot de Chelicerata.
[bewerken] Bouw
Ze leefden van 500 tot 245 miljoen jaar geleden en hadden een lichaamsbouw die het midden hield tussen hedendaagse schorpioenen en kreeften, met zes looppoten, twee flinke scharen en twee zwempoten. Aan de staart zat een extra aanhangsel, het zogenaamde telson. Dit had soms de vorm van een angel (waarschijnlijk zonder gif) of een platte vin. Eurypteriden met een plat telson zwommen waarschijnlijk op de manier van walvissen en dolfijnen.
Sommige eurypteriden waren grote roofdieren; enkele soorten werden tot 3 meter lang. De meeste soorten waren echter klein, zo`n 20 centimeter.
[bewerken] Levenswijze
Ze voedden zich waarschijnlijk door met hun scharen prooien te vangen en te verscheuren. Een studie op Acutiramus uit 2010 wijst echter uit dat de scharen hiervoor mogelijk te zwak waren.[1]
Mogelijk kwamen ze net als degenkrabben bij volle maan aan land om zich voort te planten. De larven leefden in een gevaarlijke wereld: ze moesten oppassen voor volwassen eurypteriden, belemnieten en later ook kaakvissen.
[bewerken] Geslachten
Enkele bekendere geslachten zijn:
- Eurypterus - 30 cm lang, Siluur.
- Megalograptus - 1 m lang, Ordovicium.
- Megarachne - 34 cm lang, Carboon.
- Pterygotus - 2.30 m lang, Devoon.
- Brontoscorpio - 1 m lang, Siluur
Bronnen, noten en/of referenties
|
