Korps Rijdende Artillerie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf 11 Afdeling Rijdende Artillerie)
Ga naar: navigatie, zoeken
Korps Rijdende Artillerie
De Gele Rijders (In 't Duin), (George Hendrik Breitner, ca. 1885 - 1886)
De Gele Rijders (In 't Duin), (George Hendrik Breitner, ca. 1885 - 1886)
Oprichting 21 februari 1793
Land Vlag van Nederland Nederland
Krijgsmachtonderdeel Koninklijke Landmacht
Type Korps
Specialisatie Artillerie
Garnizoen/Hoofdkwartier 't Harde
Bijnaam Gele Rijders
Kleur geel en blauw
Uitrusting o.a. pantserhouwitsers en 120 mm mortieren
Veldslagen Kosovo, Bosnië, Afghanistan
Commandanten Luitenant-kolonel M.W.A.M. Roelen (per 25-01-2013)

Het Korps Rijdende Artillerie, ook bekend als de Gele Rijders, is een korps van de Nederlandse Koninklijke Landmacht.

Geschiedenis Rijdende Artillerie[bewerken]

De Rijdende Artillerie werd op initiatief van stadhouder Willem V op 21 februari 1793 door de Staten-Generaal opgericht. Dit om de artillerie in staat te stellen om op het slagveld de paarden van de veel snellere cavalerie te kunnen volgen. De Gele Rijders werden in 1799 ingezet bij de Slag bij Bergen, waar zij met de Fransen de Engelsen en Russen versloegen. Prins Willem II schonk bij zijn inhuldiging tot koning in 1842 de Rijdende Artillerie een met gele tressen afgezet huzarenuniform, waardoor de naam Gele Rijders ontstond. Voor de kunstschilders als Breitner, Hoynck van Papendrecht, Pieneman en Staring vormden zij een geliefd thema. Commandanten in de negentiende eeuw waren onder meer Falter, Singendonck, Van Tuyll van Serooskerken, Tindal, De Villeneuve, Van Diepenbrugge en Steenberghe.

Na de overwinning van de Duitsers in mei 1940 werd het Nederlandse leger ontbonden, zo ook de Rijdende Artillerie. Na de Tweede Wereldoorlog werd het Nederlandse leger opnieuw opgebouwd, echter zonder Rijdende Artillerie. Door motorisering en mechanisering was de reguliere veldartillerie snel verplaatsbaar geworden, waarmee de Rijdende Artillerie als apart legeronderdeel overbodig was geworden.

Oud-Gele Rijders hielden in de naoorlogse jaren de herinnering levend middels bijeenkomsten en optredens in volledige uitdossing. Plaats van handeling was veelal Arnhem, de voormalige garnizoensplaats van de Rijdende Artillerie. Daar bestaat ook het Gele Rijders Plein.

11 Afdeling Rijdende Artillerie[bewerken]

Begin jaren 60 van de 20e eeuw werd besloten om de traditie van de Rijdende Artillerie voort te zetten door een van de toenmalige afdelingen veldartillerie om te dopen naar een Afdeling Rijdende Artillerie. De eer viel ten beurt aan de 11e Afdeling Veldartillerie uit Schaarsbergen (gemeente Arnhem), die vanaf 16 januari 1963 verder door het leven ging als de 11e Afdeling Rijdende Artillerie.

Na het einde van de Koude Oorlog werd het takenpakket van de afdeling uitgebreid. Naast het leveren van vuursteun kon de 11e Afdeling Rijdende Artillerie ook bij vredesoperaties worden ingezet. Als dusdanig waren de Gele Rijders onder meer actief in Kosovo (1999), Bosnië (2003-2005), Afghanistan (2007-2010). In 2011-2012 maakte de eenheid deel uit van de Compagnie in de West die is gestationeerd op Curaçao.

De 11e Afdeling Rijdende Artillerie was een afdeling van de 13e Gemechaniseerde Brigade en was gelegerd in 't Harde. Met onder meer moderne pantserhouwitsers zorgden ze voor vuursteun bij de brigade en andere eenheden. De Afdeling werd op 25 januari 2013 opgeheven ten gevolge van bezuinigingen.

VuursteunCommando[bewerken]

Twee batterijen van het per 25 januari 2013 opgerichte VuursteunCommando (VustCo) houden de tradities van het Korps Rijdende Artillerie in ere. Het VuursteunCommando is de artillerieafdeling binnen het Operationeel Ondersteunings Commando Land.

Koninklijk Huis[bewerken]

De Rijdende Artillerie heeft een nauwe historische band met het Koninklijke Huis en de stad Den Haag. Tijdens de regering van Koning Willem II gingen de Gele Rijders aan kop in de Koninklijke stoet bij de opening van de Staten-Generaal. Tegenwoordig is de eenheid verantwoordelijk voor het afvuren van saluutschoten bij plechtigheden rond het Koninklijk Huis. Ze deed dat onder meer bij het huwelijk van kroonprins Willem-Alexander en prinses Máxima, de geboorte van erfprinses Catharina-Amalia en bij de begrafenissen van prins Claus, prinses Juliana en prins Bernhard. Bij de laatste uitvaart begeleidden officieren van de Rijdende Artillerie de affuit waarop de kist van de Prins was geplaatst. Op Prinsjesdag geeft een batterij van de Gele Rijders minuutschoten af van het moment dat de Koning het Paleis verlaat totdat hij daarin is teruggekeerd.

Externe links[bewerken]