320 Dutch Squadron RAF


Het 320 Dutch Squadron RAF was een maritiem squadron dat op 1 juni 1940 in Pembroke Dock werd opgericht als onderdeel van het Coastal Command van de Britse Royal Air Force.[1][2] De eerste commandant was Luitenant-ter-zee 1e klasse Jan Mattheus van Olm.[3] Hun motto was "We Are Guided by the Mind of Liberty".
Tijdens de meidagen van 1940 vlogen acht tweemotorige Fokker T.VIIIw-vliegtuigen naar Frankrijk. Vandaar vlogen ze eind mei naar Engeland.[4] Deze vliegtuigen vormden de basis van het 320 Squadron. Vanaf 20 juni was hun taak onderzeeërs op te sporen in de Ierse Zee en die onschadelijk te maken. Vanaf augustus werden zij binnen de 15 Group geassisteerd door de Ansons van het 321 Dutch Squadron RAF. Twee Fokkers gingen verloren en na enige tijd werden de andere Fokkers onbruikbaar, veelal door gebrek aan reserveonderdelen. Eind september werd besloten de operaties met de Fokkers stop te zetten. Half oktober werd nog eenmaal een Fokker T.VIIIw van 320 Squadron ingezet; voor Operation Windmill (13-15 oktober 1940), waarbij geheimagent Lodo van Hamel door piloot Heije Schaper van het Tjeukemeer moest worden opgepikt.[5]
In oktober 1940 werden de Ansons van het 321 Squadron vervangen door Lockheed Hudsons. Op 18 januari 1941 ging het 321 Dutch Squadron RAF op in het 320 Squadron, dat werd ingedeeld bij de 18 Group op vliegbasis Leuchars, aan de Schotse oostkust.[6] De Amerikaanse actrice Virginia Cherrill wilde begin 1941 het squadron 'adopteren'. Ze stelde voor dat ze de officieren in haar huis in Richmond zou ontvangen. Tot een daadwerkelijke uitvoering van dit idee kwam het waarschijnlijk niet.[7]
320 Squadron was onder meer betrokken bij aanvallen op Duitse doelen in Noorwegen[8] en op Duitse schepen voor de Nederlandse kust.[9] De verouderde Hudsons werden in het voorjaar van 1943 vervangen door 24 stuks B-25 Mitchell die aanvankelijk voor ML-KNIL in Nederlands-Indië waren besteld. 320 Squadron ging nu deel uitmaken van Bomber Command.[10]
In het kader van Operation Crossbow viel het squadron lanceerschansen voor de V1 aan.[11] Na de bevrijding van België werd het squadron op 18 oktober 1944 overgeplaatst naar Vliegbasis Melsbroek[12][a][13] en op 30 april 1945 naar Achmer, Duitsland.[14] Op 2 augustus 1945 kwam het squadron onder de Marine Luchtvaartdienst.[15][16] Het squadron is lange tijd gevestigd geweest op Marine Vliegkamp Valkenburg, alwaar het gebruikt werd voor Opsporing en redding (OSRD)[b] en onderzeebootopsporing en -bestrijdingsmissies. Bekende vliegtuigen uit die tijd waren onder andere Grumman S-2 Tracker, Lockheed P-2 Neptune, Breguet Atlantic, Lockheed P-3 Orion.[17]
In 2005 werd het squadron opgeheven.[17] Een B-25 die vloog bij 320 Squadron RAF, NO-L, is te zien in de collectie van Oorlogsmuseum Overloon.
Literatuur
[bewerken | brontekst bewerken]- Loo, P.E. van (2013). Eenige wakkere jongens; Nederlandse oorlogsvliegers in de Britse luchtstrijdkrachten 1940-1945 (pdf). Boom/Amsterdam Institute for Humanities Research.
- Vegt, Quirijn van der (2013). Take-off: De opbouw van de Nederlandse luchtstrijdkrachten 1945-1973. Boom/NIMH. ISBN 97894461059260.
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- Noten
- Verwijzingen
- ↑ Evert Brouwer, Geluksvogels van 320 Squadron nog eenmaal bijeen, De Vliegende Hollander, nr. 09. 2016. Gearchiveerd op 30 mei 2023.
- ↑ Vegt 2013, p. 21.
- ↑ Vermeer, Wilco, Nederlandse Vliegtuigeskaders in het buitenland 1940-1945. Traces of War (4 maart 2024).
- ↑ Loo 2013, p. 10.
- ↑ Loo 2013, p. 124.
- ↑ Loo 2013, p. 121-125.
- ↑ Loo 2013, p. 80.
- ↑ Loo 2013, p. 126.
- ↑ Loo 2013, p. 127-129.
- ↑ Loo 2013, p. 131-132.
- ↑ Loo 2013, p. 156.
- ↑ Loo 2013, p. 158.
- ↑ Helffrich, Willem (2013). 100 jaar Luchtmacht: De ontwikkeling van het luchtwapen bij de Koninklijke Luchtmacht van 1913 tot 2013. KNVOL/W.F. Helfferich, Hilversum, p.52. ISBN 9789080950603. NUR 689 Geschiedenis/Oorlog en Vrede.
- ↑ Geschiedenis op 320 vereniging (geraadpleegd op 3 oktober 2019). Gearchiveerd op 6 december 2022.
- ↑ Loo 2013, p. 174.
- ↑ Vegt 2013, p. 24.
- 1 2 Historie vliegveld Valkenburg (geraadpleegd op 4 oktober 2019). Gearchiveerd op 27 september 2022.