André Oosterlinck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

André Jules Joseph baron Oosterlinck (Kalken, 14 augustus 1946) was gewoon hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven, waarvan hij rector was van augustus 1995 tot juli 2005.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

André Oosterlinck is de zoon van Cesar Oosterlinck en Helena Van der Sypt. Hij trouwde met Marie Matthys. Ze hebben twee zonen en een dochter.

Hij startte zijn voortgezette opleiding eerst als technisch ingenieur aan het Hoger Technisch Instituut Sint Antonius in Gent. Daarna werkte hij kort bij Siemens, vooraleer in 1972 de studies van burgerlijk ingenieur (richting elektro-werktuigkundig ingenieur) te starten aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij behaalde daar ook zijn doctoraat in de toegepaste wetenschappen.

Voor hij tot rector benoemd werd, was André Oosterlinck gewoon hoogleraar aan de faculteit Ingenieurswetenschappen op het departement Elektrotechniek (ESAT), waar hij onderzoek verrichtte in het domein van de computervisie. In die branche richtte hij in 1982 mee het bedrijf ICOS op, dat resultaten uit zijn doctoraatsonderzoek ging valoriseren. In 1991 was hij medeoprichter van een andere spin-off, Easics.

Van 1994 tot 1995 was hij voorzitter van de Vlaamse Raad voor Wetenschapsbeleid.

Rector van de KU Leuven[bewerken | brontekst bewerken]

Oosterlinck stond aan het hoofd van de KU Leuven gedurende de maximumtermijn van 10 jaar. In 1995 won hij de rectorverkiezing Désiré Collen, Emiel Lamberts en Mark Debrock. Hij werd in 2000 herkozen. Er waren toen geen tegenkandidaten. Oosterlinck werd op 1 augustus 2005 opgevolgd door Marc Vervenne.

Hij heeft gedurende zijn hele rectoraat veel aandacht besteed aan het stimuleren van spin-offs en in het uitbouwen van netwerken met andere onderzoeksinstellingen, zoals IMEC, de hoogtechnologische bedrijven verenigd in Leuven.Inc, de "driehoek" Leuven-Eindhoven-RWTH Aken, de zusteruniversiteit Université catholique de Louvain en de Universiteit van Cambridge.

Super-rector[bewerken | brontekst bewerken]

Voor en tijdens zijn rectoraat was Oosterlinck voorzitter van de Vlaamse Interuniversitaire Raad (VLIR) en van de Associatie KU Leuven, een netwerk van instellingen voor hoger onderwijs met tot doel een sterke positie te verkrijgen in de Vlaamse en de Europese hoger onderwijsruimte. Deze associaties kwamen tot stand, ook tussen andere universiteiten en hogescholen, in het kader van de hervorming van het hoger universitair en niet-universitair onderwijs in België, als gevolg van de goedkeuring van de Bolognaverklaring. Oosterlinck slaagde erin het grootste aantal hogescholen met de KU Leuven te verbinden, doorheen heel Vlaanderen.

Eerbetoon[bewerken | brontekst bewerken]

Voorganger:
Jef Roos
Voorzitter van de Vlaamse Raad voor Wetenschapsbeleid
1994 - 1995
Opvolger:
Roger Dillemans
Voorganger:
Roger Dillemans
Rector van de Katholieke Universiteit Leuven
1995 - 2005
Opvolger:
Marc Vervenne
Voorganger:
Francis Van Loon
Voorzitter van de VLIR
2003 - 2005
Opvolger:
Benjamin Van Camp