Naar inhoud springen

Anthony Gordon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Anthony Gordon
Gordon in 2024
Gordon in 2024
Persoonlijke informatie
Volledige naam Anthony Michael Gordon
Geboortedatum 24 februari 2001
Geboorteplaats Liverpool, Vlag van Engeland Engeland
Lengte 173 cm
Been Rechts
Positie Vleugelspeler
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Engeland Newcastle United
Rugnummer 10
Contract tot 30 juni 2030
Jeugd
2005–2010
2010–2012
2012–2017		 Vlag van Engeland Whiston Juniors
Vlag van Engeland Liverpool
Vlag van Engeland Everton
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2017–2022
2021
2023–		 Vlag van Engeland Everton
→ Vlag van Engeland Preston NE
Vlag van Engeland Newcastle United		 65(7)
11(0)
111(24)
Interlands **
2024– Vlag van Engeland Engeland 17(2)
* Bijgewerkt op 27 mei 2026
** Bijgewerkt op 27 mei 2026
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Anthony Michael Gordon (Liverpool, 24 februari 2001) is een Engels voetballer die doorgaans speelt als vleugelspeler. In januari 2023 verruilde hij Everton voor Newcastle United. Gordon maakte in 2024 zijn debuut in het Engels voetbalelftal.

Clubcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Everton

[bewerken | brontekst bewerken]

Gordon speelde in de jeugd van Liverpool, maar werd daar op jonge leeftijd vrijgegeven. Op elfjarige leeftijd sloot hij zich aan bij de jeugdopleiding van Everton.[1][2] Op 6 december 2017 werd hij opgenomen in de wedstrijdselectie van Everton voor het uitduel met Apollon Limassol in de Europa League. Een dag later maakte hij in die wedstrijd zijn officiële debuut in het eerste elftal. Door twee doelpunten van Ademola Lookman en een treffer van Nikola Vlašić werd het duel met 0–3 gewonnen. Gordon begon aan het duel als reservespeler en hij mocht van coach Sam Allardyce twee minuten voor tijd invallen voor Kevin Mirallas.[3][4]

Na zijn debuut moest Gordon ruim twee jaar wachten op zijn volgende optreden in het eerste elftal. Op 18 januari 2020 maakte hij zijn debuut in de Premier League, toen hij als invaller binnen de lijnen kwam in een 1–1 gelijkspel tegen West Ham United.[5] Op 21 juni 2020 kreeg hij van trainer Carlo Ancelotti voor het eerst een basisplaats, in de doelpuntloze Merseyside-derby tegen Liverpool.[6] Op 1 september 2020 verlengde Gordon zijn contract bij Everton met vijf jaar, tot medio 2025.[7] Op 1 februari 2021 werd Gordon voor de rest van het seizoen 2020/21 verhuurd aan Preston North End, dat uitkwam in de Championship.[8] Vijf dagen later maakte hij zijn debuut voor Preston, in een met 1–2 verloren thuiswedstrijd tegen Rotherham United.[9]

Na zijn terugkeer bij Everton kreeg Gordon in het seizoen 2021/22 meer speeltijd. Op 16 december 2021 leverde hij zijn eerste assist voor Everton, toen Jarrad Branthwaite uit zijn vrije trap scoorde in een 1–1 gelijkspel tegen Chelsea.[10] Op 2 januari 2022 maakte hij zijn eerste twee doelpunten voor de club, in een 2–3 nederlaag tegen Brighton & Hove Albion.[11] Op 12 februari was hij opnieuw belangrijk in een 3–0 overwinning op Leeds United, waarin hij de assist gaf op het doelpunt van Michael Keane en later zelf de derde treffer maakte.[12] Op 9 april maakte Gordon het enige doelpunt in een 1–0 zege op Manchester United, een overwinning die belangrijk was in de strijd tegen degradatie.[13] Aan het einde van het seizoen werd hij bij Everton uitgeroepen tot Young Player of the Season, zowel door de spelersgroep als door de supporters.[14]

Tijdens de zomertransferperiode van 2022 werd Gordon in verband gebracht met een overstap naar Chelsea, dat volgens Britse media meerdere biedingen op hem voorbereidde of uitbracht.[15][16] Hij bleef uiteindelijk bij Everton en scoorde in de daaropvolgende competitiewedstrijden tegen Brentford en Leeds United.[17][18] Op 22 oktober 2022 maakte hij ook een doelpunt in een 3–0 overwinning op Crystal Palace.[19] In januari 2023 kwam Gordons vertrek bij Everton in een stroomversnelling. Na een thuisnederlaag tegen Southampton werd hij, net als ploeggenoot Yerry Mina, door een klein deel van de Everton-supporters geconfronteerd.[20] Later die maand meldde Sky Sports dat Gordon meerdere trainingen van Everton had gemist, terwijl Newcastle United interesse in hem had.[21]

Newcastle United

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 29 januari 2023 maakte Gordon de overstap naar Newcastle United, nadat hij bij zijn voormalige club Everton een officieel transferverzoek had ingediend. Hij tekende een langdurig contract. De transfersom werd in Britse media gemeld als een bedrag van 40 miljoen pond, dat via bonussen kon oplopen tot 45 miljoen pond.[22][23] Op 4 februari 2023 maakte Gordon zijn debuut voor Newcastle, toen hij in de 69e minuut inviel tijdens een 1–1 gelijkspel tegen West Ham United.[24] Op 4 maart stond hij voor het eerst in de basis, in een met 2–0 verloren uitwedstrijd tegen Manchester City.[25] Door een enkelblessure miste hij vervolgens enkele wedstrijden.[26] In de periode daarna werd hij voornamelijk als invaller gebruikt. In de uitwedstrijd tegen Brentford op 8 april kwam hij bij rust binnen de lijnen, maar werd hij later zelf weer gewisseld. Gordon reageerde zichtbaar ontevreden richting trainer Eddie Howe, die na afloop verklaarde dat de wissel mede uit voorzorg vanwege zijn enkelklachten was gedaan.[27]

Op 27 april keerde Gordon voor het eerst als speler van Newcastle terug op Goodison Park, waar zijn ploeg met 1–4 won van Everton.[28] Op 28 mei maakte hij zijn eerste doelpunt voor Newcastle, in een 1–1 gelijkspel tegen Chelsea op de laatste speeldag van het seizoen 2022/23.[29] Op 12 augustus 2023 gaf Gordon de assist op het openingsdoelpunt van Sandro Tonali in een 5–1 overwinning op Aston Villa in de eerste competitiewedstrijd van Newcastle van het seizoen 2023/24.[30] Op 27 augustus maakte hij zijn eerste thuisdoelpunt voor Newcastle, in een 1–2 nederlaag tegen zijn jeugdclub Liverpool.[31] Gedurende het seizoen groeide hij uit tot een van de bepalende spelers van Newcastle. Aan het einde van de jaargang werd hij verkozen tot speler van het seizoen van de club.[32]

In het EFL Cup-seizoen 2024/25 speelde Gordon een belangrijke rol in de halve finale tegen Arsenal. Hij scoorde in beide wedstrijden van de tweeluikzege, waardoor Newcastle zich plaatste voor de finale.[33][34] Door een schorsing miste hij de finale tegen Liverpool.[35] Newcastle won de eindstrijd met 2–1 en veroverde daarmee voor het eerst in zeventig jaar weer een grote binnenlandse prijs.[36] Op 25 augustus 2025 kreeg Gordon in de competitiewedstrijd tegen Liverpool een rode kaart na een overtreding op Virgil van Dijk. Scheidsrechter Simon Hooper gaf aanvankelijk geel, maar zette die beslissing na ingrijpen van de VAR om in rood. Zonder Gordon verloor Newcastle in de slotfase met 2–3.[37] Later dat jaar, op 21 oktober, scoorde hij in een 3–0 thuisoverwinning op Benfica in de UEFA Champions League. Daarmee werd hij de eerste speler van Newcastle die in drie opeenvolgende wedstrijden in het hoofdtoernooi van de Champions League tot scoren kwam.[38]

Op 18 februari 2026 maakte Gordon vier doelpunten in een 6–1 overwinning op FK Qarabağ in de play-offs van de UEFA Champions League. Het was zijn eerste hattrick in het profvoetbal.[39] Hij werd bovendien, na Faustino Asprilla en Alan Shearer, de derde speler van Newcastle die een hattrick maakte in de Champions League.[40] Ook werd hij de eerste speler van Newcastle die vier keer scoorde in één Europese wedstrijd.[41] Daarnaast werd hij na Harry Kane de tweede Engelse speler die in één Champions League-seizoen minstens tien doelpunten maakte.[42]

FC Barcelona

[bewerken | brontekst bewerken]

Eind mei 2026 werd Gordon in verband gebracht met een overstap van Newcastle United naar FC Barcelona. Op 29 mei maakten beide clubs de transfer officieel bekend. Gordon tekende bij Barcelona een contract tot medio 2031. De transfersom zou ongeveer tachtig miljoen euro bedragen, inclusief bonussen.[43]

Clubstatistieken

[bewerken | brontekst bewerken]
Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2017/18 Vlag van Engeland Everton Premier League 0 0 0 0 1 0 1 0
2018/19 0 0 0 0 — — 0 0
2019/20 11 0 1 0 — — 12 0
2020/21 3 0 4 0 — — 7 0
→ Vlag van Engeland Preston North End Championship 11 0 0 0 — — 11 0
2021/22 Vlag van Engeland Everton Premier League 35 4 5 0 — — 40 4
2022/23 16 3 2 0 — — 18 3
Vlag van Engeland Newcastle United 16 1 0 0 — — 16 1
2023/24 35 11 7 1 6 0 48 12
2024/25 34 6 8 3 — — 42 9
2025/26 26 6 8 1 12 10 46 17
Totaal18731355191024146

Bijgewerkt op 27 mei 2026.[44]

Interlandcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Gordon maakte zijn debuut in het Engels voetbalelftal op 23 maart 2024, toen een vriendschappelijke wedstrijd tegen Brazilië met 1–0 verloren werd door een doelpunt van Endrick. Gordon mocht van bondscoach Gareth Southgate in de basisopstelling beginnen en hij werd een kwartier voor het einde van de reguliere speeltijd naar de kant gehaald ten faveure van Marcus Rashford. De andere Engelse debutanten dit duel waren Ezri Konsa (Aston Villa) en Kobbie Mainoo (Manchester United).[45]

In mei 2024 werd Gordon door Southgate opgenomen in de voorselectie voor het EK 2024 in Duitsland.[46] Hij werd vervolgens op 6 juni 2024 opgenomen in de definitieve selectie.[47] Engeland werd eerste in de groepsfase na een overwinning op Servië (0–1) en gelijke spelen tegen Denemarken (1–1) en Slovenië (0–0) en schakelde daarna achtereenvolgens Slowakije (2–1, na verlenging), Zwitserland (1–1, 5–3 na strafschoppen) en Nederland (1–2) uit om de finale te bereiken. Deze werd met 2–1 verloren van Spanje. Gordon kwam op het toernooi alleen tegen Slovenië als invaller in actie. Zijn toenmalige clubgenoten Fabian Schär (Zwitserland), Kieran Trippier (eveneens Engeland) en Martin Dúbravka (Slowakije) waren ook actief op het EK.

Zijn eerste doelpunt in de nationale ploeg maakte Gordon op 17 november 2024 in zijn negende interland, tijdens een wedstrijd in de UEFA Nations League 2024/25 tegen Ierland. Na een benutte strafschop van Harry Kane verdubbelde hij de voorsprong. Conor Gallagher, Jarrod Bowen en Taylor Harwood-Bellis beslisten de uitslag daarna op 5–0.[48]

Bondscoach Thomas Tuchel nam Gordon in mei 2026 op in zijn selectie voor het WK 2026.[49]

Interlands van Anthony Gordon voor Vlag van Engeland Engeland
№ Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Goals
Als speler bij Vlag van Engeland Newcastle United
123 maart 2024Vlag van Engeland Engeland – Brazilië Vlag van Brazilië0 – 1Vriendschappelijk
226 maart 2024Vlag van Engeland Engeland – België Vlag van België2 – 2Vriendschappelijk
37 juni 2024Vlag van Engeland Engeland – IJsland Vlag van IJsland0 – 1Vriendschappelijk
425 juni 2024Vlag van Engeland Engeland – Vlag van Slovenië Slovenië0 – 0EK 2024
57 september 2024Vlag van Ierland Ierland – Engeland Vlag van Engeland0 – 2Nations League 2024/25
610 september 2024Vlag van Engeland Engeland – Finland Vlag van Finland2 – 0Nations League 2024/25
710 oktober 2024Vlag van Engeland Engeland – Griekenland Vlag van Griekenland1 – 2Nations League 2024/25
814 november 2024Vlag van Griekenland Griekenland – Engeland Vlag van Engeland0 – 3Nations League 2024/25
917 november 2024Vlag van Engeland Engeland – Ierland Vlag van Ierland5 – 0Nations League 2024/25Goal 56'
1021 maart 2025Vlag van Engeland Engeland – Vlag van Albanië Albanië2 – 0WK 2026 kwalificatie
117 juni 2025Vlag van Andorra Andorra – Vlag van Engeland Engeland0 – 1WK 2026 kwalificatie
1210 juni 2025Vlag van Engeland Engeland – Senegal Vlag van Senegal1 – 3Vriendschappelijk
136 september 2025Vlag van Engeland Engeland – Vlag van Andorra Andorra2 – 0WK 2026 kwalificatie
149 september 2025Vlag van Servië Servië – Vlag van Engeland Engeland0 – 5WK 2026 kwalificatie
159 oktober 2025Vlag van Engeland Engeland – Wales Vlag van Wales3 – 0Vriendschappelijk
1614 oktober 2025Vlag van Letland Letland – Vlag van Engeland Engeland0 – 5WK 2026 kwalificatieGoal 26'
1731 maart 2026Vlag van Engeland Engeland – Japan Vlag van Japan0 – 1Vriendschappelijk

Bijgewerkt op 27 mei 2026.[50]

Privé

[bewerken | brontekst bewerken]

Gordon heeft een relatie met Annie Keating. In 2023 werd hij vader.[51]

Zie ook

[bewerken | brontekst bewerken]

Referenties

[bewerken | brontekst bewerken]
  1. ↑ (en) Gordon was released by Liverpool and could end Reds' quadruple dream for Everton. talkSPORT (22 april 2022). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  2. ↑ (en) Anthony Gordon. ToffeeWeb. Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  3. ↑ (en) Anthony Gordon and Alex Denny are Everton's 21st Century Boys. Liverpool Echo (8 december 2017). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  4. ↑ (en) Apollon Limassol 0-3 Everton. ESPN (7 december 2017). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  5. ↑ (en) West Ham United 1-1 Everton. ESPN (18 januari 2020). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  6. ↑ (en) Everton 0-0 Liverpool. ESPN (21 juni 2020). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  7. ↑ (en) Anthony Gordon signs five-year Everton deal. Sky Sports (1 september 2020). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  8. ↑ (en) Anthony Gordon beats the deadline to join from Everton. Preston North End FC (1 februari 2021). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  9. ↑ (en) Preston North End 1 Rotherham United 2. Preston North End FC (6 februari 2021). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  10. ↑ (en) Chelsea 1-1 Everton. Premier League (16 december 2021). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  11. ↑ (en) Everton 2-3 Brighton & Hove Albion. ESPN (2 januari 2022). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  12. ↑ Everton 3-0 Leeds United. ESPN (12 februari 2022). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  13. ↑ (en) Ben Grounds, Everton 1-0 Man Utd: Anthony Gordon's deflected strike re-ignites hosts' Premier League survival mission. Sky Sports (9 april 2022). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  14. ↑ (en) Pickford and Gordon scoop Everton awards. Everton FC (25 mei 2022). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  15. ↑ (en) Thomas Tuchel insists Chelsea need more signings before close of window. The Guardian (29 augustus 2022). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  16. ↑ (en) Everton should 'bite Chelsea's hand off'. BBC Sport (29 augustus 2022). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  17. ↑ (en) Brentford 1-1 Everton: Vitaly Janelt strikes late to cancel out Anthony Gordon's opener. Sky Sports (27 augustus 2022). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  18. ↑ (en) Leeds 1-1 Everton: Luis Sinisterra's first Premier League goal cancels out Anthony Gordon's first-half finish. Sky Sports (31 augustus 2022). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  19. ↑ (en) Emma Sanders, Everton 3-0 Crystal Palace. BBC Sport (22 oktober 2022). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  20. ↑ (en) Everton fans roadblock Anthony Gordon and shout 'get out of our club' while Yerry Mina confronts supporters. talkSPORT (15 januari 2023). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  21. ↑ (en) Anthony Gordon: Newcastle hold talks with Everton as winger fails to turn up to training for third consecutive day. Sky Sports (27 januari 2023). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  22. ↑ (en) Newcastle United sign Anthony Gordon. Newcastle United FC (29 januari 2023). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  23. ↑ (en) Anthony Gordon joins Newcastle for £45m from Everton after handing in transfer request. Sky Sports (30 januari 2023). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  24. ↑ (en) Scott Murray, Newcastle United 1–1 West Ham United: Premier League – as it happened. The Guardian (4 februari 2023). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  25. ↑ (en) Man City vs Newcastle live score, updates, highlights from Premier League. The Sporting News (4 maart 2023). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  26. ↑ (en) Anthony Gordon set to miss three weeks with ankle injury. OneFootball (12 maart 2023). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  27. ↑ (en) Eddie Howe has 'no problem' with Anthony Gordon after winger's angry reaction to being substituted. talkSPORT (8 april 2023). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  28. ↑ (en) Everton 1 Newcastle 4. NUFC.com (27 april 2023). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  29. ↑ (en) Chelsea 1 Newcastle United 1. Newcastle United FC (28 mei 2023). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  30. ↑ (en) Full-time: Newcastle United 5–1 Aston Villa. BBC Sport (12 augustus 2023). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  31. ↑ (en) Newcastle United 1–2 Liverpool. ESPN (27 augustus 2023). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  32. ↑ (en) Anthony Gordon wins United's Player of the Year award for 2023/24. Newcastle United FC (10 mei 2024). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  33. ↑ (en) Eddie Howe: 'We've only done half the work' after Newcastle beat Arsenal. The Guardian (7 januari 2025). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  34. ↑ (en) Anthony Gordon stuns Arsenal and sends Newcastle into Carabao Cup final. The Guardian (5 februari 2025). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  35. ↑ (en) Anthony Gordon to miss Carabao Cup final after Newcastle decide not to appeal red card. The Independent (3 maart 2025). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  36. ↑ (en) Newcastle end trophy drought with League Cup final win over Liverpool. Reuters (16 maart 2025). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  37. ↑ (en) Newcastle's Gordon apologises for red card against Liverpool. Reuters (26 augustus 2025). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  38. ↑ (en) Gordon, Barnes strike as Newcastle outclass Benfica. Reuters (21 oktober 2025). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  39. ↑ (en) Gordon scores four as Newcastle hammer Qarabag to move to brink of last 16. Reuters (18 februari 2026). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  40. ↑ (en) Best reaction from Qarabağ FK win as Anthony Gordon and Newcastle United make Champions League history. Newcastle United FC (19 februari 2026). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  41. ↑ (en) Qarabağ 1 Newcastle United 6. Newcastle United FC (18 februari 2026). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  42. ↑ (en) Champions League knockout phase play-off second leg: Newcastle vs Qarabağ facts. UEFA (18 februari 2026). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
  43. ↑ Barcelona bevestigt toptransfer en heeft Gordon binnen Voetbal International, 29 mei 2026
  44. ↑ Profiel Gordon bij Soccerway
  45. ↑ Wedstrijdgegevens Engeland – Brazilië bij European Football
  46. ↑ (en) England senior squad named for June fixtures FA, 21 mei 2024
  47. ↑ Grealish en Maguire verrassend buiten Engelse EK-selectie: 'Ben er kapot van' NU.nl, 6 juni 2024
  48. ↑ (en) England 5-0 Republic of Ireland: Hosts score five in second half to earn Nations League promotion BBC, 17 november 2024
  49. ↑ (en) Three Lions come together for World Cup FA, 27 mei 2026
  50. ↑ Gespeelde interlands Gordon bij European Football
  51. ↑ (en) Who is Anthony Gordon's partner Annie Keating?. The Sun (18 juni 2024). Geraadpleegd op 27 mei 2026.
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Anthony_Gordon&oldid=71327784"