Bitter barbarakruid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Barbarea intermedia)
Ga naar: navigatie, zoeken
Barbarea intermedia
Barbarea intermedia 03.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida, zaadplanten
Clade: bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' tweezaadlobbigen
Clade: Malviden
Orde: Brassicales
Familie: Brassicaceae (Kruisbloemenfamilie)
Geslacht: Barbarea (Barbarakruid)
Soort
Barbarea intermedia
Boreau (1840)
Bitter barbarakruid, habitus
Bitter barbarakruid, habitus
Afbeeldingen Barbarea intermedia op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Barbarea intermedia op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Bitter barbarakruid (Barbarea intermedia) is een tweejarige plant van het geslacht barbarakruid (Barbarea) uit de kruisbloemenfamilie (Brassicaceae), die voorkomt op voedselrijke bodems in West-Europa.

Naamgeving en etymologie[bewerken]

  • Synoniemen: Barbarea gautieri Rouy & Foucaud; Barbarea pinnata Lebel ex Rouy & Foucaud; Barbarea prostrata Gay ex Lacaita; Barbarea sicula var. prostrata (Gay ex Lacaita) Gren. & Godr.; Barbarea vulgaris subsp. intermedia (Boreau) Maire; Barbarea vulgaris var. transiens Pau & Font Quer; Campe intermedia (Boreau) Rauschert; Crucifera media E.H.L.Krause
  • Frans: Barbarée intermédiaire
  • Duits: Mittleres Barbarakraut

Het geslacht Barbarea is vernoemd naar Sint-Barbara, beschermster tegen brand en bliksem en tegen een plotselinge dood. Het soortelijk epitheton intermedia is afgeleid van het Latijnse intermedius (in het midden).

Kenmerken[bewerken]

Bitter barbarakruid is een hemikryptofyt, een tweejarige kruidachtige plant met een meestal vertakte, kantige, onbehaarde tot licht behaarde stengel die tot 30 (zelden 75) cm hoog wordt. De plant draagt aan de voet een wortelrozet met veerdelige bladeren met 3 tot 7 paar zijslippen en een wig- tot lancetvormige eindslip. De verspreid staande stengelbladeren zijn korter, met 1 tot 3 paar zijslippen. De bladvoet draagt gewimperde oortjes.

De bloeiwijze is een kleine bloemtros met kelkvormige, viertallige bloemen. De kelkblaadjes zijn onbehaard. De vrijstaande kroonblaadjes zijn lichtgeel en 4 tot 7 mm lang.

De vrucht is een rechtopstaande peul, 1 tot 3 cm lang, met een dikke stompe snavel.

De plant bloeit van april tot juni, soms tot augustus.

Habitat en verspreiding[bewerken]

Bitter barbarakruid komt vooral voor op open, grazige plaatsen op voedselrijke, stikstofrijke, dikwijls iets venige bodem, zoals in wegbermen, ruigtes en akkers.

De plant komt voornamelijk voor in West-, Midden- en Zuid-Europa, van Noord-Frankrijk tot Portugal en in het oosten tot de Balkan.

De plant is vrij zeldzaam in België en Nederland.

Verwante en gelijkende soorten[bewerken]

Het bitter barbarakruid onderscheidt zich van de zustersoort gewoon barbarakruid (B. vulgaris) door de veerdelige stengelbladeren (die van het gewoon barbarakruid zijn ongedeeld), en van het stijf barbarakruid (B. stricta) door de onbehaarde kelkblaadjes.