Barthold Henrik Lulofs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
B.H. Lulofs
Lulofs door J.B. Tétar van Elven
Lulofs door J.B. Tétar van Elven
Algemene informatie
Volledige naam Barthold Henrik Lulofs
Geboren 17 maart 1787
Geboorteplaats Zutphen
Overleden 20 juni 1849
Overlijdensplaats Groningen
Land Vlag van Nederland Nederland
Beroep neerlandicus, historicus, schrijver
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Literatuur
Onderwijs

Barthold Henrik Lulofs (Zutphen, 17 maart 1787 - Groningen, 20 juni 1849) was een Nederlands schrijver, dichter en hoogleraar Nederlandse taal- en letterkunde, welsprekendheid en vaderlandse geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij schreef tevens onder de pseudoniemen Bartholomaeus Ludolphides Gelrus, Hilarides en Jan de Schreeuwer.[1]

Biografie[bewerken]

Lulofs werd in 1787 in Zutphen geboren als zoon van mr. Johan Lulofs en van Constantia Wilhelmina Drijfhout, een dochter van de hoogleraar wijsbegeerte aan de Universiteit van Harderwijk Abraham Jacob Drijfhout. Na de Latijnse school begon hij in 1804 aan de studie rechten aan de Rijksuniversiteit Groningen. Samen met Theodorus van Swinderen, Gabinus de Wal (1785-1833), en W.R.J. de Sitter stichtte hij het gezelschap Veritas et officium voornamelijk ter beoefening van de kritische wijsbegeerte, geïnspireerd op het werk van Immanuel Kant. Hij volgde verder lessen in de Griekse en Romeinse letterkunde van Herman Bosscha, over de algemene en vaderlandse geschiedenis en oudheden van Cornelis de Waal, over de wijsbegeerte van Seerp Gratama en over de rechtsgeleerdheid van Albert Jacob Duymaer van Twist, vader van Albertus Jacobus Duymaer van Twist. In 1810 promoveerde hij hier op het proefschrift "Dissertatio philosophico-juridica inauguralis, de libertate", een dissertatie over de vrijheid.[2]

Na zijn studie keerde hij in 1810 terug naar Zutphen waar hij begon als pleitbezorger en later substituut-officier bij de rechtbank. In 1815 kreeg hij een aanstelling als hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Groningen op de nieuwe leerstoel "Nederlandse taal en welsprekendheid". Hij aanvaardde deze post met een redevoering over de noodzakelijkheid van de beoefening der eigene Taal- en Letterkunde voor de zelfstandigheid en den roem eener Natie.[2] Hij behield deze post tot zijn dood in 1849.

Lulofs was van moederszijde een neef, oomzegger, van de hoogleraar in de theologie Herman Muntinghe. Tijdens zijn studententijd woonde hij in bij zijn oom en tante in Groningen. Na het overlijden van zijn oom in 1824 schreef hij Lijkkrans bij den dood van mijnen waardigen oom Herman Muntinghe, doctor in de godgeleerdheid en rustend hoogleeraar in derzelver faculteit aan 's Rijks Hoogeschool te Groningen.

Publicaties[bewerken]

Trivia[bewerken]

In Zutphen is in de wijk Leesten een B.H. Lulofsstraat.

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Petrus Hofstede de Groot
Rector magnificus van de Rijksuniversiteit Groningen
1838–1839
Opvolger:
Cornelis Star Numan