Belegeringstoren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Aanval met een belegeringstoren
Tekening van een evenhoge

Een belegeringstoren, evenhoge, wandeltoren of stormtoren is een middeleeuws werktuig om bij een belegering een stad of vesting te kunnen innemen via de muren.

Bouw[bewerken]

De belegeringstoren werd meestal gebouwd met wielen. De hoogte van de toren varieerde per stad, omdat de hoogte van de toren gekozen werd naar aanleiding van de hoogte van de stadsmuur. Een belegeringstoren was net zo groot of iets groter dan de stadsmuur. In de toren kon je naar boven klimmen door middel van ladders en de vorm van de torens was meestal rechthoekig. De toren was soms bekleed met doeken of dierenhuiden die nat gehouden konden worden. Dit ter bescherming tegen brand.

Wanneer de torens hoger waren dan de stadsmuur, was dit om over de stadsmuur heen te kunnen schieten met boogschutters. Deze werden geplaatst op de top van de toren. Een toren was doorgaans 5 tot 15 meter hoog, maar werden soms wel 30 meter hoog gebouwd. Om de toren te verplaatsen gebruikte men meestal duwteams, welke de toren op de juiste plek neerzette.

Gebruik[bewerken]

Belegeringstorens werden in de geschiedenis zowel in het Verre Oosten als in Europa gebruikt. De torens waren bijna niet te verplaatsen en werden daarom vooral op het terrein zelf gebouwd. Aangezien het bouwen van dergelijke torens veel tijd in beslag nam, werd dit vooral gedaan als de fortificatie niet overmeesterd kon worden met ladders, door de muren te ondergraven of door de muren of poorten te slopen.

In een belegeringstoren zaten soms ridders of kruisboogschutters die bouten op de verdedigers schoten. Vanwege de grootte van de toren en het gevaar dat zo'n werktuig kon betekenen voor een belegerde fortificatie was deze vaak het eerste doelwit van kanonnen of andere grote projectielen.

Belegeringstorens werden gebruikt om troepen de fortificatie binnen te laten dringen; als de belegeringstoren dicht bij een muur was, werd een loopplank neergelaten tussen de toren en de muur. Soldaten konden hierdoor via de muren het kasteel of de stad binnendringen.