Bergeend

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Bergeend
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2019)
Bergeend
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Anseriformes (Eendvogels)
Familie:Anatidae (Eendachtigen)
Geslacht:Tadorna
Soort
Tadorna tadorna
(Linnaeus, 1758)

Verspreidingsgebied van de bergeend

 broedgebied
 permanent leefgebied
 niet-broedgebied
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Bergeend op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De bergeend (Tadorna tadorna) is een halfgans, een eendachtige watervogel die qua formaat tussen een gans en een eend in zit. Een verklaring voor de naam "bergeend" is dat de eend haar eieren verbergt.[2] De bergeend legt haar eieren in konijnenholen en andere holtes in de grond.

Uiterlijke kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

De bergeend heeft een rode snavel; bij mannetjes heeft die aan de bovenzijde een knobbel. De kop en de hals zijn zwart en de veren zijn wit met hier en daar een paar zwarte strepen. Een brede band over de borst is bruin. De poten zijn vleeskleurig. De bergeend is 55 tot 65 centimeter lang en 1 tot 1,5 kilogram zwaar. De spanwijdte van het mannetje bedraagt 115 centimeter, die van het vrouwtje 70 centimeter.

Voedsel[bewerken | brontekst bewerken]

De bergeend eet vaak wadslakjes, schaaldiertjes, insecten, visjes en wormen.

Voortplanting[bewerken | brontekst bewerken]

In een leegstaand konijnenhol wordt een nest van dons gemaakt. Daarin worden 8 tot 12 eieren gelegd. Het vrouwtje broedt deze in 28 dagen uit terwijl het mannetje op wacht staat. De kuikens kunnen binnen 8 weken vliegen.

Verspreiding[bewerken | brontekst bewerken]

De bergeend komt voor langs de kusten van westelijk Europa en sommige kusten van de Middellandse Zee (bijvoorbeeld Sardinië). Ook langs de Vlaamse kust is hij te vinden, onder andere in Het Zwin en in de achterhaven van Zeebrugge. Ook in het binnenland komt hij voor, zoals bij Burchtse Weel, Blokkersdijk en de Scheldeboorden. In Nederland is hij in Zeeland vaak te zien, maar ook langs het IJsselmeer en op de Waddeneilanden. Hij broedt er, maar is er ook doortrekker en wintergast. De bergeenden leven in de duinen maar ze zijn ook vaak in de zee te zien.

Bergeenden verzamelen zich in juli en augustus in de Waddenzee om daar te ruien. In de jaren negentig van de vorige eeuw was dat vooral in de Duitse Waddenzee bij de monding van de Elbe, maar de laatste jaren wordt het aantal Bergeenden dat van de Nederlandse Waddenzee gebruik maakt als ruigebied steeds groter. In de periode 2010-2016 was dit aantal gemiddeld 55.000 vogels en in de periode 2017-2021 is dit toegenomen tot gemiddeld 91.000 individuen. Omdat de afname in de Duitse Waddenzee kleiner is dan de toename in het Nederlandse deel lijkt dit te wijzen op een toename van de Europese populatie.[3]


Afbeeldingen[bewerken | brontekst bewerken]

Video's[bewerken | brontekst bewerken]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]