Berggamander

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Berggamander
Teucrium montanum1.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Lamiiden
Orde: Lamiales
Familie: Lamiaceae (Lipbloemenfamilie)
Geslacht: Teucrium (Gamander)
Soort
Teucrium montanum
L. (1753)
Berggamander op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De berggamander (Teucrium montanum) is een vaste plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). Het is een groenblijvende plant met een diep wortelstelsel, die onder andere in Nederland groeit, maar vooral in Zuid-Europa voorkomt. De plant groeit in Nederland alleen in Zuid-Limburg en is daar zeer zeldzaam geworden. Bergamander staat op de Nederlandse Rode lijst van planten en wordt dus in feite gezien als een bedreigde plantensoort. Deze plant is wettelijk beschermd sinds 1 januari 2017 door de Wet Natuurbescherming. In België komt de plant in de Ardennen voor.

De plant wordt 10-25 cm hoog en bloeit van juni tot augustus. De lancetvormige bladeren met omgerolde rand zijn leerachtig en van onderen grijsviltig en blijven gedurende de winter aan de plant. De liggende stengel is aan de voet houtig. De bleekgele of roomwitte bloem is vijftandig en staat in schijnkransen samen in een eindelings hoofdje aan de top van de stengel.

De berggamander komt voor op warme, droge plaatsen op steenachtige krijthellingen, in grasland op kalkhoudende grond, op rotswandrichels en in puin.

De plant heeft een aromatische geur, maar kan bij consumptie leverbeschadiging geven.

Externe link[bewerken]

Wikibooks Wikibooks heeft meer over dit onderwerp: Ecologisch tuinieren - Berggamander.