Bikini (kleding)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zittende vrouw met bikini

De bikini is een tweedelig badpak dat in mei 1946 op de Parijse catwalk gelanceerd werd door de Franse auto-ingenieur Louis Réard.

Geschiedenis[bewerken]

Oudheid[bewerken]

Het tweedelige badpak is al van zeer oude afbeeldingen bekend. Muurschilderingen en een mozaïek uit de 4e eeuw na Christus in de Villa Romana del Casale in het Siciliaanse bergstadje Piazza Armerina tonen een vergelijkbaar kledingstuk dat "subligaria" wordt genoemd. Negen van de oorspronkelijk tien uitgebeelde Romeinse sporters droegen deze kleding.

Vrouw in subligaria, mozaïek uit de 4e eeuw

Moderne versie[bewerken]

Jane Wyman in 1935 in een tweedelig badpak waarbij de navel nog bedekt is
Kiki Håkansson, de eerste Miss World in 1951

In 1932 ontwierp de Parijse modeontwerper Jacques Heim als eerste een tweedelig badpak, de Atome, de voorloper van de moderne bikini. Het was vervaardigd uit wol en de short hield de buik nog gedeeltelijk bedekt. In 1946 verkleinde Louis Réard het broekje zodat nu ook de navel volledig zichtbaar werd en noemde het badpak naar het eiland Bikini waar net daarvoor een atoombom was getest. De bikini moest inslaan als een 'anatomische bom'.

Geen van de modellen van die tijd wilde echter een dergelijk "onzedig" kledingstuk showen. Daarom moest hij een beroep doen op Micheline Bernardini, een naaktdanseres uit het casino van Parijs die op 5 juli 1946 als allereerste in bikini mocht poseren in het mondaine Molitor-zwembad van Parijs. Aanvankelijk had de bikini weinig succes, mede doordat deze werd verboden in verschillende landen en in 1949 de Vaticaanse krant L'Osservatore Romano zich uitsprak tegen de bikini. Onder druk van religieuze genootschappen verbood ook Hollywood op grond van de Hayes Code tot 1965 het tonen van bikini's in films. De Miss World-verkiezing, begonnen als bikiniwedstrijd, verbood onder dezelfde druk al snel het gebruik van de bikini. Het verbod gold echter niet overal en daarmee kreeg de bikini de kans om door te breken. Zo kreeg de burgemeester van Benidorm Pedro Zaragoza in 1953 de toestemming van Generaal Franco om, bij wijze van uitzondering op het bikiniverbod in de rest van Spanje, de bikini in zijn stad toe te laten.[1]

Aanvankelijk werd de populariteit werd vooral gestimuleerd door filmsterren als Marilyn Monroe, Rita Hayworth, Sophia Loren, Raquel Welch en vele anderen. Zo poseerde Brigitte Bardot in 1953 tijdens het Filmfestival van Cannes op het strand in bikini en verscheen Ursula Andress in 1962 in de Bondfilm Dr. No in witte bikini uit de Caraïbische Zee. In 1964 sierde Babette March als eerste model in bikini de eerste cover van het Amerikaanse sporttijdschrift Sports Illustrated. In dat zelfde jaar volgde de monokini van Rudi Gernreich, het eerste topless-badpak. Onder invloed van het feminisme en de seksuele revolutie, het opkomende (internationale) toerisme en het gebruik van het comfortabeler aanvoelende nylon en vooral lycra won de bikini vanaf de jaren 1960 ook bij het grote publiek steeds meer aan populariteit.

Varianten[bewerken]

Verschillende bikinistijlen

Een bikini bestaat in veel variaties, met veel of weinig stof.

Het bovendeel heeft schouderbandjes of niet. Vaak zijn schouderbandjes nodig omdat de bikini anders bij het zwemmen niet blijft zitten, een probleem dat opgelost werd met schouderbandjes die verwijderd kunnen worden.

Het broekje kan hoog of laag zijn. Soms bestaat het broekje opzij alleen uit dunne touwtjes, die vaak gestrikt zijn. Een dergelijk broekje is gemakkelijk op maat te maken.

Sommige variaties hebben een eigen naam:

Zie ook[bewerken]

Icoontje WikiWoordenboek Zoek bikini op in het WikiWoordenboek.