Blijf-van-mijn-lijfhuis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Blijf-van-mijn-lijfhuizen waren opvanghuizen voor vrouwen die slachtoffer waren van huiselijk geweld. Tegenwoordig heten ze Oranje Huizen, en zijn ze bestuurlijk verenigd in de "Blijf Groep". Ook kinderen en mannen die slachtoffer zijn van of bedreigd worden met huiselijk geweld, eergerelateerd geweld of om andere redenen in een knelsituatie menen te zitten, kunnen er worden opgevangen.

In de huizen kan men ook hulp krijgen bij het vinden van juridische of gerechtelijke bijstand, en eventueel bij het vinden van woonruimte na de opvang.

Het eerste blijf-van-mijn-lijfhuis voor vrouwen werd in 1974 geopend in Amsterdam aan de Omval. Het adres werd strikt geheimgehouden, net als dat van de opvanghuizen die daarna in Nederland zijn ingericht. Er zijn tegenwoordig ongeveer dertig opvangcentra voor vrouwen waar jaarlijks 16.000 vrouwen en kinderen worden opgevangen.

Het eerste blijf-van-mijn-lijfhuis voor mannen werd in 2004 door Stichting Humanity geopend in Rotterdam. In 2008 is een proef begonnen met vier opvangmogelijkheden met elk tien plaatsen voor mannen, met name bedoeld voor slachtoffers van geweld en mensenhandel.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]