Bosklit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Bosklit
Bosklit
Taxonomische indeling
Rijk:Plantae (Planten)
Stam:Embryophyta (Landplanten)
Klasse:Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade:Bedektzadigen
Clade:'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade:Campanuliden
Orde:Asterales
Familie:Asteraceae (Composietenfamilie)
Onderfamilie:Cichorioideae
Geslachtengroep:Cardueae
Geslacht:Arctium (Klit)
Soort
Arctium nemorosum
Lej. (1833)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Bosklit op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De bosklit (Arctium nemorosum, synoniem: Arctium minus (Hill) Bernh. subsp. nemorosum (Lej.) Syme) is een tweejarige plant die behoort tot de composietenfamilie (Asteraceae). De soort komt van nature voor in Midden-Europa. De soort is inheems in België. Het aantal chromosomen is 2n = 36.[1]

De plant wordt 50-250 cm hoog en heeft een penwortel. De wijd afstaande, vaak rood gestreepte stengel heeft boogvormig overhangende zijtakken. De breed hartvormige, tot 50 cm lange onderste bladeren zijn aan de onderkant grijsgroen en vrijwel kaal. De 10-30 cm lange bladsteel is hol. De stengelbladeren zijn lancetvormig.

De bosklit bloeit vanaf juni tot in september met paarse buisbloemen. De buisbloemen zitten in een stekelig, eivormig, 3-4 cm groot hoofdje. De bloeiwijze is een tros. Op het omwindsel komt weinig of geen spinwebachtige beharing voor. Zowel de binnenste als de buitenste omwindselbladen hebben een naar binnen gebogen, haakvormige punt, die de soort naast de spinwebachtige beharing onderscheidt van de donzige klit, waarbij de binnenste omwindselbladen een vrij spitse punt hebben. De randen van de omwindselbladen zijn fijn gezaagd. De middelste omwindselbladen zijn onderaan 1,7-2,5 mm breed. De binnenste omwindselbladen zijn 1-6 mm langer dan de buisbloemen. De stempel is wit. De helmknoppen zijn blauw.

De vrucht is een 7,5-11 mm lang, licht grijsbruin nootje. De pappus bestaat uit een kleine kroon van korte, haakvormige borstelharen. De stekelige hoofdjes met daarin de nootjes worden door dieren verspreid.

De bosklit komt voor op vrij open plaatsen op vochtige, matig voedselrijke, kalkhoudende grond langs bosranden en op kapvlakten.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Arctium nemorosum van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Wikispecies heeft een pagina over Arctium nemorosum.