Brachycereus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Brachycereus
Brachycereus nesioticus
Brachycereus nesioticus
Taxonomische indeling
Rijk:Plantae (Planten)
Stam:Embryophyta (Landplanten)
Klasse:Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade:Bedektzadigen
Clade:'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade:Geavanceerde tweezaadlobbigen
Orde:Caryophyllales
Familie:Cactaceae (Cactusfamilie)
Onderfamilie:Cactoideae
Geslachtengroep:Browningieae
Geslacht
Brachycereus
Britton & Rose
Afbeeldingen Brachycereus op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Brachycereus op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Brachycereus is een monotypisch geslacht van cactussen. De enige soort uit dit geslacht, Brachycereus nesioticus (K.Schum.) Backeb., is endemisch op de meeste Galapagoseilanden.

De plant is een pioniersoort en koloniseert lavavelden. Hij heeft daaraan zijn naam 'lavacactus' te danken. De plant vormt groepjes cilindrische takken die meestal 50-60 cm. hoog worden, maar in een uitzonderlijk geval wel 2 meter. De solitaire geel-witte bloemen openen overdag. Als de bloem uitgebloeid is, vormt zich een roodbruine bes met gele stekels en gevuld met talloze zwarte zaadjes.

Taxonomie[bewerken]

De soort is voor het eerst beschreven in 1902 als Cereus nesioticus door Karl Moritz Schumann. In 1920 beschreven Nathaniel Lord Britton en Joseph Nelson Rose het geslacht Brachycereus, en brachten daarin de Cereus nesioticus en een andere cactus van de Galápagos-eilanden, Cereus thouarsii, onder. In 1935 stelde Curt Backeberg vast dat alleen de Cereus nesioticus tot het geslacht behoorde. De C. thouarsii werd later ondergebracht in het eveneens monotypische geslacht Jasminocereus.