Branislav Ivanović

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Branislav Ivanović
Branislav Ivanović 2017.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Branislav Ivanović
Bijnaam Bane
Geboortedatum 22 februari 1984
Geboorteplaats Sremska Mitrovica,
Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië
Lengte 185 cm
Been Rechts
Positie Rechtsback, centrale verdediger
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Engeland West Bromwich Albion
Rugnummer 20
Contract tot 30 juni 2021
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2002–2003
2004–2006
2006–2008
2008–2017
2017–2020
2020–
Vlag van Servië en Montenegro FK Srem
Vlag van Servië en Montenegro OFK Beograd
Vlag van Rusland Lokomotiv Moskou
Vlag van Engeland Chelsea
Vlag van Rusland Zenit Sint-Petersburg
Vlag van Engeland West Bromwich
19(2)
55(5)
54(5)
261(22)
90(8)
1(0)
Interlands **
2004–2007
2005–2018
Vlag van Servië Servië –21
Vlag van Servië Servië
33(4)
105(13)

* Bijgewerkt op 15 september 2020
** Bijgewerkt op 8 augustus 2020
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Branislav ('Bane') Ivanović (Servisch: Бранислав Ивановић) (Sremska Mitrovica, 22 februari 1984) is een Servisch betaald voetballer die als rechtsback en als centrale verdediger uit de voeten kan. Hij tekende in september 2020 bij West Bromwich Albion, dat hem transfervrij overnam van Zenit Sint-Petersburg. Ivanović debuteerde in juni 2005 in het Servisch voetbalelftal, waarvoor hij meer dan honderd interlands speelde.[1]

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Ivanović debuteerde op achttienjarige leeftijd in het betaald voetbal bij FK Srem. Hij vertrok na één seizoen naar OFK Beograd, waarvoor hij de volgende drie jaar speelde. Daarna maakte hij zijn eerste buitenlandse transfer naar Lokomotiv Moskou, waar hij zich in de kijker speelde bij Chelsea. Op woensdag 15 mei 2013 kopte hij in de blessuretijd de winnende treffer (2-1) binnen in de finale van de UEFA Europa League, waardoor Chelsea ten koste van Benfica de eindstrijd won in de Amsterdam Arena.

Hij tekende in januari 2017 een contract tot medio 2019 bij FK Zenit Sint-Petersburg, dat hem inlijfde nadat hij 8,5 seizoen voor Chelsea speelde. Hij verlengde zijn contract tot medio 2020 en vertrok vervolgens in september 2020 transfervrij naar West Bromwich Albion, waar hij een contract tot medio 2021 tekende.

Bijtincident[bewerken | brontekst bewerken]

Ivanović werd op 21 april 2013 in een wedstrijd tegen Liverpool in de Premier League gebeten door toenmalig Liverpool-speler Luis Suárez, Suárez werd door de FA tien wedstrijden geschorst voor gewelddadig gedrag en kreeg een boete van zijn eigen club.

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Land Competitie Competitie Beker Internationaal Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2002/03 FK Srem Vlag van Servië en Montenegro Prva Liga 3 0 0 0 3 0
2003/04 16 2 0 0 16 2
OFK Beograd Superliga 13 0 1 0 0 0 14 0
2004/05 27 2 2 1 6 0 35 3
2005/06 15 3 1 0 2 1 18 4
2006 Lokomotiv Moskou Vlag van Rusland Premjer-Liga 28 2 2 0 2 1 32 3
2007 26 3 7 0 6 1 39 4
2007/08 Chelsea FC Vlag van Engeland Premier League 0 0 0 0 0 0 0 0
2008/09 16 0 6 0 4 2 26 4
2009/10 28 1 6 0 6 0 1 0 41 1
2010/11 34 4 3 0 10 2 1 0 48 6
2011/12 29 3 6 0 10 2 45 5
2012/13 34 5 9 2 15 1 1 0 59 8
2013/14 36 3 2 0 12 0 50 3
2014/15 38 4 4 1 7 1 49 6
2015/16 33 2 5 0 4 0 1 0 43 2
2016/17 13 0 3 0 16 0
Zenit Sint-Petersburg Vlag van Rusland Premjer-Liga 10 1 0 0 1 0 11 1
2017/18 27 2 0 0 11 3 38 5
2018/19 28 1 1 0 12 1 41 2
2019/20 25 4 3 0 6 0 1 0 35 4
Totaal 479 42 61 5 114 15 5 0 659 62

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Ivanović debuteerde op 8 juni 2005 in het Servisch voetbalelftal, tegen Italië. Hij maakte op 12 september 2007 zijn eerste interlandgoal, tegen Portugal. Op 28 februari 2012, in een oefeninterland tegen Armenië, droeg hij voor het eerst de aanvoerdersband van zijn vaderland. Ivanović vertegenwoordigde zijn land tijdens het EK 2006 onder 21 (toen voor Servië en Montenegro en het EK 2007 onder 21, toen voor Jong Servië. Hij werd als aanvoerder met zijn landgenoten in 2007 tweede, achter Jong Oranje. Ivanović speelde op 14 november 2017 zijn honderdste interland, toen Servië met 1-1 gelijkspeelde in een oefenduel in en tegen Zuid-Korea. Ivanović maakte eveneens deel uit van de Servische selectie die onder leiding van bondscoach Mladen Krstajić deelnam aan de WK-eindronde 2018 in Rusland. Daar sneuvelde de ploeg in de voorronde na een overwinning op Costa Rica (1–0) en nederlagen tegen achtereenvolgens Zwitserland (1–2) en Brazilië (0–2). Ivanović kwam in twee van de drie WK-duels in actie voor zijn vaderland.

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Rusland Lokomotiv Moskou
Russian Cup football (2010).svg Beker van Rusland 1x 2006/07
Vlag van Engeland Chelsea
Coppacampioni.png UEFA Champions League 1x 2011/12
UEFA Cup (adjusted).png UEFA Europa League 1x 2012/13
Premier league trophy icon (adjusted).png Kampioen Premier League 2x 2009/10, 2014/15
FA Cup.png FA Cup 3x 2008/09, 2009/10, 2011/12
Carling.png League Cup 1x 2014/15
CommunityShield.png FA Community Shield 1x 2009
Vlag van Rusland Zenit Sint-Petersburg
Prem'er-Liga (2008).svgPremjer-Liga 2x 2018/19, 2019/20
Russian Cup football (2010).svg Beker van Rusland 1x 2019/20
Individueel
2012, 2013

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Branislav Ivanović van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.