Brug 650

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Brug 650
Algemene gegevens
Locatie Amsterdam-West
Overspant Dr.H.Colijnstraat
Aantal sporen 2
Brugnummer 650
Bouw
Opening eind jaren vijftig
Afbraakreden afgraving dijklichaam
Afbraakjaar 2001
Architectuur
Type viaduct
Materiaal beton en baksteen
Bijzonderheden balustrades
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer

Brug 650 was een kunstwerk in de Amsterdamse wijk Geuzenveld. Alhoewel genummerd als brug was zij in wezen een viaduct dan wel tunnel, afhankelijk van hoe men er naar keek.

Het viaduct werd eind jaren vijftig gebouwd als onderdeel van de nog verder door te trekken hooggelegen Burgemeester Röellstraat en voerde over de Dr. H. Colijnstraat. Het ontwerp was van Dirk Slebos van de afdeling bruggen van de Dienst Publieke Werken in moderne stijl van de jaren vijftig. Het was een voor de omgeving kolossaal wit viaduct gedragen door 4 enorme V-vormige witte pilaren, de balustrade was wit/grijs en de bakstenen van de landhoofden waarop het viaduct rustte zwart/grijs. Onder het viaduct was ruimte voor vitrines die echter nooit ingebruik zijn genomen. Door de breedte was bij somber weer ook overdag kunstlicht onder de brug noodzakelijk omdat onvoldoende daglicht doordrong.

Daar de aanleg van de weg vooralsnog niet tot stand kwam lag het viaduct er jarenlang ongebruikt bij en werd vooral gebruikt door kinderen als speelplaats evenals het niet gebruikte dijklichaam. Alleen aan de linkerzijde was een smalle ventweg met klinkerbestrating aangelegd voor de bewoners van de naastgelegen flat en kon er worden geparkeerd.

Op 12 oktober 1974 werd het viaduct dan eindelijk ingebruik genomen door tram 13 die verlengt was naar het Lambertus Zijlplein. De tramhaltes verschenen niet op het viaduct maar aan weerzijde voor het viaduct en waren met trappen met het maaiveld verbonden. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld Brug 705 in Slotervaart en de Brug Oranjebaan in Amstelveen waardoor hier niet tegen hoge kosten grote gaten hoefden te worden geboord voor het bereiken van de tramhaltes. Tevens werd de Röellstraat nu doorgetrokken tot het Lambertus Zijlplein waar echter de weg eindigde, over de trambaan heen ging, en weer terug liep. Op het viaduct verschenen nu gescheiden rijbanen met de trambaan in het midden. De rijbanen werden uitsluitend gebruikt voor het bestemmingsverkeer en als parkeerplaats naast de ventweg. Alleen als er op tram 13 bij calamiteiten vervangende bussen moesten rijden werd de weg en het viaduct daadwerkelijk gebruikt. Voor het doorgaande autoverkeer bleef de Röellstraat eindigen met twee afritten bij de Colijnstraat behalve het bestemmingsverkeer.

Halverwege de jaren tachtig werd dan toch eindelijk de Röellstraat aangesloten op het verkeersplein Lambertus Zijlplein, met in het midden de lus van de tram, en de toen geopende Abraham Kuyperlaan waarmee na meer dan 25 jaar eindelijk het viaduct ingebruik werd genomen voor het doorgaande autoverkeer.

Nog geen 10 jaar later werd de hooggelegen weg alweer buitengebruik gesteld en werd het viaduct weer alleen gebruikt door tram 13 en het bestemmingsverkeer. Het dijklichaam werd in 2001 afgegraven en het viaduct werd gesloopt na nog geen tien jaar gebruikt te zijn waarvoor het gebouwd werd. De trambaan werd verlegd naar links en kwam op maaiveldniveau. De weg met gescheiden rijbanen verdween en werd weer vervangen door een ventweg voor het bestemmingsverkeer die echter niet op maaiveldniveau ligt maar op een dijklichaam omdat de ingangen van de naast gelegen flat zich op de 1e etage bevinden. Op het afgegraven dijklichaam verscheen een fietspad en woningbouw en de kruising met de Colijnstraat werd gelijkvloers.