Canarische scholekster

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Canarische scholekster
Status: Uitgestorven [1] (2012)
Canarian Oystercatcher.jpg
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Charadriiformes (Steltloperachtigen)
Familie:Haematopodidae (Scholeksters)
Geslacht:Haematopus
Soort
Haematopus meadewaldoi
Bannerman, 1913
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Canarische scholekster op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De Canarische scholekster (Haematopus meadewaldoi) is een uitgestorven vogel uit de familie van scholeksters (Haematopodidae). Deze soort kwam tot ongeveer 1940 voor op de Canarische eilanden, een archipel in de Atlantische Oceaan, ten westen van Marokko en de Westelijke Sahara.

Herkenning[bewerken | brontekst bewerken]

De vogel was 43 cm lang en geheel zwart. De soort leek sterk op de eveneens geheel zwarte Afrikaanse zwarte scholekster (H. moquini) maar had kortere vleugels en een langere snavel. De zwart gekleurde scholeksters uit Noord- en Zuid-Amerika zijn donkerbruin tot roetzwart. Deze soort werd ook wel als een ondersoort van de Afrikaanse zwarte scholekster beschouwd.[2]

Uitgestorven soort[bewerken | brontekst bewerken]

De vogel werd in 1913 door de Brits ornotholoog David Armitage Bannerman beschreven en als eerbetoon genoemd naar zijn collega en landgenoot Edmund Gustavus Bloomfield Meade-Waldo (1855 – 1934) . Het was een endemische vogelsoort van de eilanden Fuerteventura, Lanzarote en omliggende rotseilandjes. De vogel stierf rond 1940 uit. Waarnemingen uit de jaren 1968 en 1981 bleven onzeker omdat het verschil met de Afrikaanse zwarte scholekster lastig is te zien.

In het getijdengebied langs de stranden van de eilanden werd het leefgebied te vaak verstoord door onder andere de visserij op schelpdieren. Mogelijk speelde ook predatie door katten en ratten een rol bij deze op de grond broedende steltlopers.[1]