Cassiteriet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Cassiteriet
CassiteriteUSGOV.jpg
Mineraal
Chemische formule SnO2
Kleur Bruin, bruinzwart, groen, grijs en kleurloos
Streepkleur Bruinwit
Hardheid 6 - 7
Gemiddelde dichtheid 6,9 kg/dm3
Opaciteit Doorzichtig, doorschijnend tot opaak
Splijting [100] Perfect, [110] Matig
Kristaloptiek
Kristalstelsel Tetragonaal
Lijst van mineralen
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Het mineraal cassiteriet is een tin-oxide met de chemische formule SnO2.

Eigenschappen[bewerken]

Het kleurloze, grijze, groene of bruin- tot bruinzwarte cassiteriet heeft een diamantglans, een bruinwitte streepkleur, een perfecte splijting volgens kristalvlak [100] en een onduidelijke volgens [110]. De gemiddelde dichtheid is 6,9 en de hardheid is 6 tot 7. Het kristalstelsel is tetragonaal en het mineraal is niet radioactief .

Naam[bewerken]

De naam van het mineraal cassiteriet is afgeleid van het Griekse woord kassiteros, dat "tin" betekent.

Voorkomen[bewerken]

Cassiteriet is het meest algemene tin-oxide en komt vooral voor in granitische pegmatieten en alluviale afzettingen. De typelocatie is gelegen in Cornwall en Wales in het Verenigd Koninkrijk. Ook in Oost-Congo komt (naast goud, koper en coltan) en in veel Malakka, (Maleisië) cassiteriet voor.

Geschiedenis[bewerken]

De Feniciërs haalden het van de legendarische Kassiteriden, een eilandengroep waarmee mogelijk de Scilly-eilanden bedoeld werden, ten westen van Cornwall. De Feniciërs verhandelden dit mineraal door het hele Middellandse Zeegebied.

Zie ook[bewerken]