Chelonoidis chathamensis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Chelonoidis chathamensis
IUCN-status: Bedreigd[1] (2017)
Chathamensis.jpg
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Reptilia (Reptielen)
Orde:Testudines (Schildpadden)
Familie:Testudinidae (Landschildpadden)
Geslacht:Chelonoidis
Soort
Chelonoidis chathamensis
Van Denburgh, 1907
Verspreiding van de verschillende reuzenschildpadden binnen de galapagosarchipel
Verspreiding van de verschillende reuzenschildpadden binnen de galapagosarchipel
Afbeeldingen Chelonoidis chathamensis op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Chelonoidis chathamensis op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

Chelonoidis chathamensis is een schildpad uit de familie landschildpadden (Testudinidae). Deze reuzenschilpad komt voor als endemische diersoort op de Galapagoseilanden (Ecuador, Zuid-Amerika) op het eiland San Cristobal. Het leefgebied bestaat uit vulkanische, ruige berghellingen met plaatselijk dicht struikgewas.

Taxonomie[bewerken | brontekst bewerken]

De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Van Denburgh in 1907. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Testudo chathamensis gebruikt. Chelonoidis chathamensis was lange tijd een ondersoort van de galapagosreuzenschildpad (Chelonoidis nigra), maar sinds het DNA-onderzoek een belangrijke plaats heeft binnen het systematisch onderzoek wordt hij (weer) als een aparte soort beschouwd. Vroeger werd de soort ook wel tot het geslacht Geochelone gerekend. Hierdoor wordt in de literatuur vaak een verouderde wetenschappelijke naam vermeld.[2]

Uiterlijke kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

De schildpad bereikt een maximale schildlengte tot 89 centimeter. De kleur van het schild is zwart. De kop en poten zijn donkergrijs tot zwart van kleur.[3]

Bronvermelding[bewerken | brontekst bewerken]