Chinezen in de Filipijnen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Chinezen in de Filipijnen
Naam (taalvarianten)
Vereenvoudigd 华菲
Traditioneel 華菲
Pinyin Huáfēi
Jyutping (Standaardkantonees) waa4 fei1
Yale (Standaardkantonees) Wàh fèi
Minnanyu Huâ-hui
Andere benamingen Tagalog: Tsinoy
Chinezen in de Filipijnen
Naam (taalvarianten)
Vereenvoudigd 菲律宾华人
Traditioneel 菲律賓華人
Jyutping (Standaardkantonees) fei1 leot6 ban1 waa4 jan4
Andere benamingen Tagalog: Pilipinong Intsik

De Chinezen in de Filipijnen worden gezien als een van de oudste overzeese Chinese gemeenschappen. De jiaxiang van de meeste Tsinoy (IPA: [tʃɪnɔj]), zoals ze in Tagalog worden genoemd, ligt in het Fujianse gebied waar Minnanyu wordt gesproken.

Er zijn in 2013 1,35 miljoen mensen met Chinese ouders in de Filipijnen.[1] Volgens de OCAC van Republiek China waren er in 2005 1.146.250 Chinezen op de Filipijnen. De bevolking was 0,62% gegroeid vergeleken met het aantal van 2004.[2]

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Tijdens de 9e eeuw ontstonden de eerste contacten tussen Chinese zeevaarders en de eilanders. Toen de Spanjaarden de Filipijnen begonnen te koloniseren, was er al een Chinese gemeenschap in veel steden te vinden. De relatie tussen de Spanjaarden en de veel grotere aantallen Chinezen in de kolonie was gedurende de jaren lastig. De chinezen werden door de Spanjaarden getolereerd en er werden er wegens economische motieven veel meer toegelaten dat de koloniale overheid oorspronkelijk had afgesproken. Op diverse momenten in de geschiedenis kwamen de spanningen tot een hoogtepunt. Zo kwamen er bij een Chinese opstand in Manilla in 1603 naar schatting zo'n 20.000 Chinezen om het leven.

In de loop der jaren mengde de Chinezen zich met de oorspronkelijke Filipijnse gemeenschap. Hun afstammelingen werden ook wel als (Chinese) mestizos aangeduidt. Een klein deel van deze groep met een goede opleiding behoorde later ook tot de zogenaamde principalía. Zij ahdden aan het einde van de Spaanse koloniale tijd en tijdens de Amerikaanse overheersing bepaalde voorrechten in het land.

Integratie[bewerken | brontekst bewerken]

De Chinese Filipino's hebben grote invloed gehad op de ontwikkeling van de Filipijnse keuken.

Sinds 2013 is Chinees nieuwjaar een nationale feestdag. Het is niet een vrije dag.

Tot heden is er in de eilandengroep een minderheid te vinden die anti-Chinese demonstraties organiseren en alle Chinese Filipino's het land uit willen hebben.

Religie[bewerken | brontekst bewerken]

Qua religie is de meerderheid net als de autochtone Filipino's Rooms-katholiek. Er zijn veel Chinese migrantenkerken in het land. Slechts een minderheid beoefent de Chinese volksreligie. Toch zijn er in elke Chinese buurt Chinese tempels te vinden.

Migrantenkerken:

Onderwijs[bewerken | brontekst bewerken]

In de Filipijnen zijn honderdvijftig Chinese scholen te vinden. Meer dan de helft ligt in de omgeving van Manila. In 1973 werden alle scholen gedwongen in het Engels les te geven in plaats van Chinees. De scholen geven niet alleen in het weekend les. De eerste Chinese school werd in 1899 op het terrein van de Chinese Keizerlijke ambassade geopend door lokale Chinezen. Later zijn veel scholen opgericht door de Republiek China. De Chinese scholen kunnen verdeeld worden in seculier en confessioneel onderwijs.

Seculiere Chinese scholen:

Media[bewerken | brontekst bewerken]

Televisie:

Films:

Bekende Chinese Filipino[bewerken | brontekst bewerken]