Christine Lagarde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Christine Lagarde
Christine Madeleine Odette Lagarde
Christine Madeleine Odette Lagarde
Geboren 1 januari 1956
te Parijs
Politieke partij UMP
Beroep Bestuurder, Politica, advocate, zakenvrouw
Handtekening Handtekening
Directeur van het IMF
Huidige functie
Aangetreden 5 juli 2011
Minister van Economische Zaken, Financiën en Industrie
Aangetreden 19 juni 2007
Einde termijn 29 juni 2011
President Nicolas Sarkozy
Premier François Fillon
Voorganger Jean-Louis Borloo
Opvolger François Baroin
Minister van Landbouw en Visserij
Aangetreden 18 mei 2007
Einde termijn 19 juni 2007
President Nicolas Sarkozy
Premier François Fillon
Voorganger Dominique Bussereau
Opvolger Michel Barnier
Gedelegeerd minister van Buitenlandse Handel
Aangetreden 31 mei 2005
Einde termijn 18 mei 2007
President Jacques Chirac
Premier Dominique de Villepin
Voorganger Christian Jacob
Opvolger -
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Christine Madeleine Odette Lagarde (Parijs, 1 januari 1956), is sinds juli 2011 directeur van het Internationaal Monetair Fonds. Daarvoor was zij een Frans politica van de UMP en voormalig advocate en zakenvrouw.

Biografie[bewerken]

Opleiding en zakelijke carrière[bewerken]

Lagarde werd geboren als Christine Lallouette in het 9e arrondissement. Ze is het oudste kind van Robert Lallouette, een universitair docent — die overleed toen ze zeventien jaar oud was — en lerares Nicole. Ze heeft drie jongere broers.[1] Als tiener beoefende ze het synchroonzwemmen, waarin ze het tot het Franse nationale team bracht.[2]

Ze volgde middelbaar onderwijs in Le Havre en Bethesda in de VS[3] en liep stage in het Capitool, als assistent van William Cohen.[4] In Parijs voltooide ze haar rechtenstudie en ze behaalde een maîtrise aan het Institut d'études politiques d'Aix-en-Provence. Nadat ze in Parijs was toegelaten als advocaat, ging ze in 1981 bij het internationale advocatenkantoor Baker & McKenzie werken. Lagarde specialiseerde zich in het arbeids- en mededingingsrecht en 'mergers & acquisitions'. In 1999 werd ze in Chicago als eerste vrouw benoemd tot bestuursvoorzitter van het kantoor.[3][2]

Politieke carrière[bewerken]

In 2005 werd ze door Dominique de Villepin gevraagd voor de positie van gedelegeerd minister van Buitenlandse Handel. Haar wens was om de Franse arbeidswetgeving naar Angelsaksisch model te hervormen en te liberaliseren. Ze nam in deze periode deel aan onderhandelingen met de Wereldgezondheidsorganisatie.[4]

Ze was minister van Buitenlandse Handel van 2005 tot 2007 en minister van Landbouw en Visserij van mei tot juni 2007. In het tweede kabinet-Fillon volgde ze Jean-Louis Borloo op als minister van Economische Zaken, een positie die ze ook vervulde in het derde kabinet-Fillon. Hiermee is ze de eerste vrouw die deze functie in een G8-land heeft bekleed.

Op 28 juni 2011 werd Lagarde als eerste vrouw benoemd tot directeur van het Internationaal Monetair Fonds (IMF), ter vervanging van Dominique Strauss-Kahn. Zij nam deze positie op 5 juli 2011 voor een periode van vijf jaar in.[5] In februari 2016 werd haar mandaat, vanaf juli, bij consensus door de raad van bestuur van het IMF voor vijf jaar verlengd. Ze had hierbij de steun van grote landen zoals de Verenigde Staten, Duitsland en uiteraard Frankrijk.[6]

Strafzaak[bewerken]

Op 4 augustus 2011 besloot het Franse Hof van Justitie van de Republiek een onderzoek in te stellen naar haar rol in 2008 bij de betaling van een schadevergoeding van 403 miljoen euro aan de zakenman Bernard Tapie. De betaling was het gevolg van een arbitrage in het geschil tussen Tapie en de Franse bank Crédit Lyonnais, rond de verkoop van de onderneming Adidas. Lagarde was toen minister van Financiën en Economische Zaken. Ze werd als ‘témoin assisté’ in deze affaire verschillende malen ondervraagd door de politie. Ook vond er een huiszoeking plaats. Zelf ontkende ze iets fout te hebben gedaan.[7][8] Op 19 december 2016 werd haar door een Franse rechtbank nalatigheid verweten, zonder dat dit echter tot een veroordeling of straf leidde.[9] Het IMF liet weten achter haar te blijven staan.[10]

Invloed[bewerken]

In 2009 stond Lagarde op de zeventiende plaats in een door Forbes Magazine samengestelde lijst van de meest invloedrijke vrouwen ter wereld. Time Magazine rekende haar in dat jaar tot de top honderd wereldleiders. De Wall Street Journal plaatste haar in 2009 op de vijfde plek in een lijst van de beste bestuursvrouwen van Europa.[3]

Erkenning[bewerken]

Lagarde werd in 2000 benoemd tot Ridder in het Franse Legioen van Eer en in 2012 bevorderd tot Officier. Ze werd benoemd tot Commandeur in de Franse Orde van Verdienste voor de Landbouw in 2008.

Op 29 oktober 2012 kreeg ze in Kortrijk een eredoctoraat van de KU Leuven.

Zie ook[bewerken]

Voorganger:
John Lipsky (a.i.)
Directeur van het IMF
2011-heden
Opvolger:
-