Contactloos betalen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Automaat voor onder meer contactloos betalen. Bij het getoonde type automaat moet de pas (anders dan getoond) plat tegen (of vlak bij) de zijkant worden gehouden.

Contactloos betalen is een manier om bij een daarvoor geschikte betaalautomaat van de begunstigde betalingen uit te voeren, met bijvoorbeeld een bankpas of smartphone, waarbij de communicatie tussen pas of smartphone en betaalautomaat zonder fysiek contact verloopt.

Nederland[bewerken]

Betaalpas[bewerken]

In Nederland gebeurt contactloos betalen sinds 2013 met een betaalpas met near field communication (NFC). De klant met een betaalkaart die deze extra functie heeft, kan contactloos betalen. Op het bankrekeningoverzicht wordt er geen verschil aangegeven tussen contactloos en traditioneel pinnen. Contactloos betalen wordt gezien als de opvolger van betalen met de afgeschafte chipknip.

Contactloos betalen bij een betaalautomaat waarbij ook traditioneel pinnen mogelijk is[bewerken]

"Pinnen" is in het spraakgebruik de overkoepelende term voor contactloos betalen en traditioneel pinnen. Als er nog een andere manier van betalen is kan de klant kan gemakshalve tegenover de medewerker of automaat aangeven dat hij wil pinnen, want de voorbereidende handeling die de medewerker of automaat moet verrichten komt overeen met die voor een pinbetaling in strikte zin. Als alleen pinnen (in de genoemde ruime zin) mogelijk is vervalt deze stap. Het bedrag verschijnt dan op het scherm. De klant houdt de pas tegen (of vlak bij) een zijkant of voor het beeldschermpje van de betaalautomaat met NFC. Met contactloos betalen kunnen bedragen tot en met € 25 worden betaald zonder pincode in te toetsen. Verder kan maximaal € 50 achtereenvolgens contactloos worden betaald. Daarna wordt opnieuw een pincode gevraagd.

Contactloos betalen bij een betaalautomaat met uitsluitend deze mogelijkheid[bewerken]

Bij sommige betaalautomaten is contactloos betalen de enige mogelijkheid. Dit is bijvoorbeeld vaak het geval bij een automaat voor consumpties of voor toegang tot een toilet. Het gaat dan om een bedrag dat niet groter is dan € 25. Als met deze betaling de bovengenoemde grens van € 50 wordt overschreden dan is betaling niet mogelijk. Om te voorkomen dat dit ongemak zich daadwerkelijk voordoet kan het nuttig zijn af en toe de pincode in te toetsen waar er wel de keuze is, zodat de teller voor de € 50 weer op nul komt te staan.

Aanbieden betaalkaart vóór het bedrag vaststaat[bewerken]

Er is ook een systeem waarbij de betaalkaart wordt aangeboden vóór het bedrag vaststaat, bijvoorbeeld bij het betreden van een winkel. Bij het verlaten van de winkel is de rekening te zien en bevestigt de klant de betaling zonder dat opnieuw de betaalkaart (of andere identificatie) wordt aangeboden. Dit is het geval bij een kleine experimentele winkel van Albert Heijn ("digitale winkel" genoemd, niet te verwarren met een webwinkel) waarbij de klant geautomatiseerd gevolgd wordt door de winkel en daarbij wordt bijgehouden welke producten de klant pakt, en in acht wordt genomen welke daarvan hij weer terugzet.[1][2][3]

OV-chipkaart[bewerken]

De OV-chipkaart heeft ook een nfc-chip om contactloos diensten te kunnen afnemen.

Externe link[bewerken]