Crambe santosii

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Crambe santosii
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2013)
Crambe santosii
Taxonomische indeling
Rijk:Plantae (Planten)
Stam:Embryophyta (Landplanten)
Klasse:Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade:bedektzadigen
Clade:'nieuwe' tweezaadlobbigen
Clade:Malviden
Orde:Brassicales
Familie:Brassicaceae (Kruisbloemenfamilie)
Geslacht:Crambe (Bolletjeskool)
Soort
Crambe santosii
Bramwell (1995)
Crambe santosii, habitus
Crambe santosii op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Crambe santosii is een overblijvende plant van het geslacht bolletjeskool (Crambe) uit de kruisbloemenfamilie (Brassicaceae), die endemisch is voor het Canarische eiland La Palma.

Naamgeving en etymologie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Syn.: Crambe gigantea (Ceballos & Ortuño) Bramwell, Cambre strigosa var. gigantea
  • Spaans: Colderrisco gigante

De botanische naam Crambe is afgeleid van het Oudgriekse krambē (κράμβη), een soort kool. Het soortelijk epitheton santosii is een eerbetoon aan de Spaanse botanicus Arnoldo Santos Guerra (1948-).

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

C. santosii is een overblijvende kruidachtige plant, die tot 4 m hoog wordt. De bladeren zijn tot 50 cm lang, gesteeld, onbehaard, ellipsvormig met hartvormige bladvoet en een gekartelde bladrand. De grootte van de plant en de bladeren maakt het onderscheid met andere kruisbloemigen eenvoudig.

De bloeiwijze is een ijle bloemtros met witte tot lichtpaarse, kelkvormige, viertallige bloemen.

Habitat en verspreiding[bewerken | brontekst bewerken]

C. santosii komt enkel voor in het Laurisilva of laurierbos, vooral op open plaatsen in het bos.

De plant is endemisch voor het Canarische eiland La Palma. Waarnemingen van La Gomera zijn mogelijk te wijten aan verwarring met de zustersoort Cambre strigosa.

Bedreigingen en bescherming[bewerken | brontekst bewerken]

Het areaal van de plant is beperkt tot zo'n 20 km² in het noorden en noordoosten van het eiland. De achteruitgang van zijn habitat, omwille van de houtkap, is de laatste 50 jaar gestopt, waardoor deze soort momenteel niet meer bedreigd wordt.