Overblijvende plant

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
 Indeling van zaadplanten naar levensduur 

Een overblijvende plant (Jupiter symbol.svg) is een houtige of kruidachtige zaadplant, die in zijn leven twee of meer maal bloeit, en dus niet afsterft na de eerste bloei.

Kenmerken[bewerken]

Overblijvende planten zijn te herkennen aan de vertakte hoofdwortel, aan de al of niet verhoute stengels (stammen en takken) en aan de aanwezigheid van vegetatieve (niet-bloeiende) stengels, die bij kruidachtige planten meestal aan de basis van bloeiende stengels ontspringen.

Overblijvende planten zijn verhout of kruidachtig, in zeldzame gevallen is het niet erg duidelijk, zoals bij boksdoorn (Lycium barbarum).

Terminologie[bewerken]

De kruidachtige overblijvende planten worden "vaste plant" of "overblijvend kruid" genoemd.

De "houtige planten" zijn overblijvende planten met verhoute takken en stammen: de bomen, struiken of heesters en lianen.

De term overblijvende plant moet niet verward worden met "meerjarige plant" (Symbol Mehrjährig nur einmal blühend.JPG). De term "meerjarige plant" verwijst naar planten die verscheidene jaren doen over hun ontwikkeling, maar aan het eind daarvan slechts eenmaal bloeien (hapaxant).