Despicable Me

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Despicable Me
Verschrikkelijke ikke
Despicable Me logo.svg
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Regie Pierre Coffin
Chris Renaud
Sergio Pablos
Producent John Cohen
Janet Healy
Christopher Meledandri
Nina Rappaport
Scenario Ken Daurio
Cinco Paul
Hoofdrollen Jason Segel
Steve Carell
Russell Brand
Muziek Hans Zimmer
Heitor Pereira
Pharrell Williams
Montage Gregory Perler
Pam Ziegenhagen
Distributie Universal
Première 9 juli 2010
Genre Animatie
Speelduur 95 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 69.000.000
Vervolg Despicable Me 2
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Despicable Me (Nederlandse titel: Verschrikkelijke ikke) is een Amerikaanse animatiefilm, die op 9 juli 2010 in Amerika in première ging. De film kwam in Nederland en België op 13 oktober 2010 uit. De hoofdrollen werden vertolkt door Jason Segel en Steve Carell. De regie was in handen van Pierre Coffin, Chris Renaud en Sergio Pablos. De film werd geproduceerd door Illumination Entertainment en verdeeld door Universal.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De film draait om Gru, een man die tegen elke prijs de grootste superschurk ter wereld wil worden, in de hoop zo eindelijk het respect te winnen van zijn moeder. Zoals een stereotype geniaal meesterbrein heeft hij een geheime schuilplaats onder zijn huis, een leger van handlangers bestaande uit kleine, gele, humanoïde wezens, minions genaamd, en een arsenaal high-tech wapens en gadgets. Zijn belangrijkste concurrent is de jonge schurk Vector, die hem aan het begin van de film een hak zet door de Piramide van Gizeh te stelen. Als tegenprestatie maakt Gru plannen om de maan te stelen. Hiervoor heeft hij echter veel geld nodig; iets dat hij bij een bank voor schurken probeert te lenen. De bankdirecteur wil hem echter alleen een lening geven als Gru hem een krimpstraal kan tonen die hij ongetwijfeld nodig zal hebben voor deze diefstal.

Gru probeert een krimpstraal te stelen uit een Aziatisch lab, maar Vector is hem voor en neemt het wapen mee naar zijn schuilplaats. Gru ziet echter hoe drie weesmeisjes, Margo, Edith en Agnes genaamd, makkelijk Vectors schuilplaats binnenkomen, wanneer ze bij hem aanbellen om koekjes te verkopen. Hij besluit de drie te adopteren in de hoop hen te kunnen gebruiken om de krimpstraal bij Vector te stelen.

Het plan slaagt, maar de adoptie van de drie brengt voor Gru een nieuwe uitdaging mee: een goede vader zijn. Aanvankelijk ziet hij de meisjes enkel als pionnen in zijn plan, maar naarmate de tijd vordert, gaat hij om ze geven. De meisjes ontdekken op hun beurt Gru's ware plan, maar steunen hem en helpen hem zelfs zijn plan te financieren. Gru's rechterhand, wetenschapper Nefario, denkt echter dat Gru door de meisjes zijn slechte karakter verliest, en besluit de drie terug te sturen naar het weeshuis.

Gru steelt de maan op een dag dat de drie meisjes een belangrijke balletuitvoering hebben en is hierdoor te laat om de uitvoering bij te wonen. Bovendien blijkt Vector de drie te hebben ontvoerd. Hij wil hen ruilen tegen de maan. Gru bestormt hierop Vectors schuilplaats en een achtervolging begint. Gru slaagt erin de meisjes te redden, terwijl de gekrompen maan weer teruggroeit tot haar normale formaat en samen met Vector de ruimte in wordt geschoten.

Na dit alles krijgt Gru van zijn moeder eindelijk de erkenning waar hij zo op hoopte. Hij en de meisjes beginnen een nieuw leven. Vector zit ondertussen nog altijd vast op de maan.

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage
Carell, Steve Steve Carell Gru
Segel, Jason Jason Segel Vector
Brand, Russell Russell Brand Dr. Nefario
Fisher, Elsie Elsie Fisher Agnes
Cosgrove, Miranda Miranda Cosgrove Margot
Gaier, Dana Dana Gaier Edith
McBride, Danny Danny McBride Fred McDade
Arnett, Will Will Arnett Mr. Perkins
Andrews, Julie Julie Andrews de moeder van Gru
Wiig, Kristen Kristen Wiig Miss Hattie
Clement, Jemaine Jemaine Clement Jerry
Kaling, Mindy Mindy Kaling Toeristmoeder
McBrayer, Jack Jack McBrayer Toeristvader

Nederlandse stemmen[bewerken]

Acteur Personage
Eerd, Jon van Jon van Eerd Gru
Zoëy, Eddy Eddy Zoëy Vector
Guzman, Javier Javier Guzman Dr. Nefario
Hakkaart, Elaine Elaine Hakkaart Agnes
Pellens, Pip Pip Pellens Margo
Smid, Ernst Daniël Ernst Daniël Smid Mr. Perkins
Paay, Patricia Patricia Paay de moeder van Gru
Vries, Sanne Wallis de Sanne Wallis de Vries Miss Hattie
Pierik, Mika Mika Pierik Edith

Achtergrond[bewerken]

Filmmuziek[bewerken]

De muziek voor Despicable Me is gecomponeerd door Hans Zimmer, Heitor Pereira, en Pharrell Williams. De muziek is opgenomen met een 67 muzikanten tellend ensemble van het Hollywood Studio Symphony in de Newman Scoring Stage van 20th Century Fox.[1]

Lupe Fiasco en Robin Thicke hebben beide ook een nummer opgenomen voor de film.[2]

Reclamecampagne[bewerken]

Sneakpeeks van de film werden vertoond in afleveringen van The Biggest Loser. Tevens werd de film aangeprezen in het programma Last Comic Standing, waarin Gru zogenaamd auditie komt doen. IHOP promootte de film met drie speciale menu’s.

Uitgave en ontvangst[bewerken]

Despicable Me kreeg goede kritieken van critici en kijkers. Op Rotten Tomatoes scoort de film 79 procent aan goede beoordelingen, gebaseerd op 140 recensies. Een veel gehoorde opmerking is dat de film veel elementen leent van Pixar Animation Studios-films en Looney Tunes, maar toch ook een paar unieke eigenschappen bevat.[3] Metacritic gaf de film 72 procent, gebaseerd op 34 recensies.[4]

Roger Ebert van de Chicago Sun-Times gaf de film drie uit vier sterren.[5] Andere positieve reacties kwamen van Michael Phillips van de Chicago Tribune en Peter Travers van Rolling Stone.[6][7] Negatieve reacties op de film kwamen onder andere van A. O. Scott van The New York Times.[8]

Despicable Me opende in Noord-Amerika op de eerste plaats met een opbrengst van 56,3 miljoen dollar in het eerste weekeinde. Daarmee was het de op twee na meest succesvolle animatiefilm van 2010, na Toy Story 3 en Shrek Forever After. In de tweede week daalde de opbrengst met 42 procent, tot net onder dat van Inception.

Internationaal deed de film het minder goed.

Prijzen en nominaties[bewerken]

Prijs Categorie Resultaat
Annie Awards Beste animatiefilm Genomineerd
Stemacteur in een animatiefilm (Steve Carell)
Personage-ontwerp (Carter Goodrich)
Regie (Pierre Coffin)
Muziek (Pharrell Williams en Heitor Pereria)
Productieontwerp (Yarrow Cheny en Eric Guillon)
Alliance of Women Film Journalists Beste animatiefilm
Beste getekende vrouw (Miranda Cosgrove als Margo, Dana Gaier als Edith, en Elsie Fisher als Agnes)
BAFTA Awards Beste animatiefilm
Critics' Choice Movie Awards Beste animatiefilm
Golden Globe Beste animatiefilm
Kids Choice Awards Favoriete animatiefilm Gewonnen
Favoriete vechter (Steve Carell) Genomineerd
Peoples Choice Awards Favoriete familiefilm
Satellite Award Beste animatie of gemengde media
Saturn Awards Beste animatiefilm
Teen Choice Award Choice Summer: Movie
Washington D.C. Area Film Critics Association Award Beste animatiefilm
Women Film Critics Circle Beste getekende vrouwen Gewonnen

Noten

  1. Goldwasser, Dan. "Heitor Pereira scores Despicable Me", ScoringSessions.com, 30 juni 2010. Geraadpleegd op 30 juni 2010.
  2. Kujundzic, Petar. Pharrell Williams' Contribution to the Despicable Me Soundtrack. Hypetrak (28 juni 2010) Geraadpleegd op 10 juli 2010
  3. Despicable Me Movie Reviews, Pictures. Rotten Tomatoes. Flixster Geraadpleegd op 20 juli 2010
  4. Despicable Me reviews. Metacritic. CBS Interactive Geraadpleegd op 20 juli 2010
  5. Ebert, Roger. Despicable Me. rogerebert.com (7 juli 2010) Geraadpleegd op 20 juli 2010
  6. Travers, Peter. Despicable Me. Rolling Stone Geraadpleegd op 14 juli 2010
  7. Phillips, Michael. "Despicable does battle with itself, but sentiment wins in the end", Chicago Tribune, 8 juli 2010. Geraadpleegd op 14 juli 2010.
  8. Scott, A. O.. "Despicable Me; Lunar Toons and Cookie Capers", The New York Times, 9 juli 2010, p. 1. Geraadpleegd op 14 juli 2010.

Externe links