Diacodexis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Diacodexis
Fossiel voorkomen: Ypresien-Lutetien
(~ 55,4 - 46,2 Ma)
Diacodexis pakistanensis op de voorgrond met daarachter de vroege walvis Pakicetus
Diacodexis pakistanensis op de voorgrond met daarachter de vroege walvis Pakicetus
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Artiodactyla (Evenhoevigen)
Familie: Dichobunidae
Geslacht
Diacodexis
Soorten
  • D. gracilis
  • D. ilicis
  • D. kelleyi
  • D. metsiacus
  • D. minutus
  • D. pakistanensis
  • D. primus
  • D. secans
  • D. woltonensis
  •  ?†D. absarokae
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Diacodexis was een 45 cm lang uitgestorven zoogdier uit de uitgestorven familie Dichobunidae. Het geslacht Diacodexis was in het Vroeg-Eoceen wijdverspreid over Noord-Amerika, Europa en Oostelijk Azië en het omvat de oudste evenhoevigen. Dit hoefdiertje had slanke poten, een lange staart, korte oren en poten die aangepast waren aan het rennen. De tenen waren mogelijk uitgerust met kleine hoeven en de twee binnenste tenen waren langer dan die aan de buitenkant van de voet. Diacodexis leefde in de ondergroei, waar het op zoek ging naar zachte bladeren.