Edy de Wilde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Edy de Wilde (1984)

Eduard Leo Louis (Edy) de Wilde (Nijmegen, 3 december 1919 - Amsterdam, 19 november 2005) was een Nederlands museumdirecteur.[1]

Edy de Wilde had gestudeerd aan de Universiteit van Nijmegen en was na de Tweede Wereldoorlog namens de Stichting Nederlands Kunstbezit bezig met het achterhalen van tijdens die oorlog gestolen Nederlandse kunstwerken.

Op 26-jarige leeftijd werd hij op 1 juli 1946 de directeur van het Van Abbemuseum in Eindhoven. De zonen van de overleden Henri van Abbe waren het niet eens met het beleid van De Wilde omdat hij te weinig aandacht zou schenken aan de door hun vader verzamelde kunstcollectie. Door zijn aankopen van kubistische werken zoals Femme en vert van Picasso (voor het destijds enorme bedrag van bijna 114.000 gulden) en Hommage à Apollinaire van Chagall werd het duidelijk dat hij een voorkeur had voor moderne kunst.

In 1963 werd hij directeur van het Stedelijk Museum in Amsterdam, waar hij probeerde de moderne en hedendaagse kunst onder een breder publiek toegankelijk en populair te maken. Bij zijn afscheidstentoonstelling La Grande Parade bezochten 400.000 mensen dit overzicht van 20e-eeuwse schilderkunst. In 1985 ging De Wilde met pensioen waarna Wim Beeren, voorheen directeur bij Museum Boijmans Van Beuningen, hem opvolgde.

Edy de Wilde overleed uiteindelijk slechts twee weken vóór zijn 86e verjaardag.

Voorganger:
W.J.A. Visser
Directeur Van Abbemuseum
1946-1963
Opvolger:
J. Leering
Voorganger:
W. Sandberg
Directeur Stedelijk Museum
1963-1985
Opvolger:
W. Beeren