Elektromagnetisch spectrum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In een elektromagnetisch spectrum staat de verdeling van elektromagnetische straling als functie van de frequentie. Het spectrum laat zich van lage naar hoge frequentie (maar ook energieniveau per foton en daarmee van grote naar kleine golflengte) als volgt in een tabel zetten:

Naam Frequentiegebied (globaal) Golflengtegebied
Radiostraling Extremely low frequency (ELF) 3 - 30 Hz 10.000 - 100.000 km
Radiostraling, Super low frequency (SLF) 30 - 300 Hz 1000 - 10000 km
Radiostraling, Ultra low frequency (ULF) 300 - 3000 Hz 100 - 1000 km
Radiostraling, Very low frequency (VLF) 3 - 30 kHz 10 - 100 km
Radiostraling, lange golf 30 - 300 kHz 1 - 10 km
Radiostraling, middengolf (AM-radio) 300 - 3000 kHz 100 - 1000 m
Radiostraling, korte golf 3 - 30 MHz 10 - 150 m
Radar 25 - 1000 MHz 0,1 - 300 mm
Radiostraling, Very high frequency (VHF) 300 - 3000 MHz 10 - 100 cm
Radiostraling, Super high frequency (SHF) 3 - 30 GHz 1 - 10 cm
Satelliettelevisiesignaal 3 - 12 GHz 2,3 - 7 cm
Microgolfstraling 0,3 - 300 GHz 1 - 1000 mm
Infraroodstraling (warmtestraling) en sub-millimeter-straling 0.3 - 394 THz 780 nm - 1 mm
Zichtbaar licht, de zichtbare spectrale kleuren 394 - 789 THz 380 - 780 nm
Ultraviolet licht (ook wel "black light" genoemd omdat het niet zichtbaar is met het oog). 750 THz - 30 PHz 10 - 380 nm
Röntgenstraling, zachte X-stralen (gebruikt bij röntgenfoto's) 30 PHz - 3 EHz 0,1 - 12 nm
Harde X-stralen . 1 - 100 pm
Gammastraling (het gevolg van bijvoorbeeld radioactief verval). 3 EHz - 30 ZHz 0,01 - 1 pm
Kosmische straling (hoogtestraling) < zonnewind, sterren (laag-energetisch) of supernova's, zwarte gaten (hoog-energetisch) > 30 ZHz < 0,01 pm
Diagram van het elektromagnetisch spectrum