Halve finale van het Eurovisiesongfestival

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Sedert 2004 dienen landen zich via een halve finale te plaatsen voor de finale van het Eurovisiesongfestival.

Geschiedenis[bewerken]

Het systeem van halve finales werd ingesteld omdat het aantal deelnemende landen aan het festival te groot werd. Van 2004 tot 2007 mochten de beste tien landen van het voorgaande jaar automatisch naar de finale. Voor de overige landen werd één halve finale georganiseerd. De beste tien landen uit deze ronde werden ook toegelaten tot de grote finale.

In 2008 werden er voor het eerst twee halve finales georganiseerd. Dit omdat het aantal deelnemende landen op het Eurovisiesongfestival sedert de eeuwwisseling steeds verder toenam. Aan de halve finale van 2007 namen 28 landen deel, waardoor de kans op kwalificatie miniem was. De wrevel nam ook toe omdat de beste tien landen van het voorgaande jaar rechtstreeks geplaatst waren, ongeacht de sterkte van hun lied.

De invoering van een tweede halve finale betekende dat de nummers 2 t.e.m. 10 in de einduitslag niet meer automatisch geplaatst waren voor de finale van het jaar erop. De vijf grootste geldschieters (Duitsland, Frankrijk, Italië, Spanje en het Verenigd Koninkrijk) blijven evenals het gastland wel altijd verzekerd van een plek in de grote finale.

Statistieken[bewerken]

Uit de statistieken blijkt dat Oekraïne de meest succesvolle deelnemer is; elf keer nam het land deel aan een halve finale, en telkens wist het de finale te bereiken. Helemaal onderaan de lijst staat Andorra. Het ministaatje nam zes keer deel aan een halve finale, maar wist nooit door te stoten. België eindigde tien keer niet in de finale en vijf keer wel, Nederland negen keer niet en zeven keer wel.

Niet opgenomen in de lijst zijn Duitsland, Frankrijk, Italië, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Deze landen behoren namelijk tot de Grote Vijf, de vijf grootste betalers aan het EBU-budget, en zijn daarom sowieso gekwalificeerd voor de finale.

Overzicht[bewerken]

Kwalificatiestatistieken per land
Plaats Land Deelnames Kwalificaties Percentage
1 Vlag van Oekraïne Oekraïne 11 11 100
2 Vlag van Griekenland Griekenland 13 11 85
3 Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan 11 10 91
3 Vlag van Rusland Rusland 11 10 91
3 Vlag van Zweden Zweden 11 10 91
6 Vlag van Roemenië Roemenië 12 10 83
7 Vlag van Hongarije Hongarije 13 10 77
7 Vlag van Noorwegen Noorwegen 13 10 77
9 Vlag van Denemarken Denemarken 14 10 71
10 Vlag van Armenië Armenië 12 9 75
11 Vlag van Moldavië Moldavië 14 9 64
12 Vlag van Servië Servië 11 8 72
13 Vlag van Cyprus Cyprus 14 8 57
13 Vlag van Israël Israël 14 8 57
15 Vlag van Albanië Albanië 15 8 53
15 Vlag van IJsland IJsland 15 8 53
17 Vlag van Litouwen Litouwen 16 8 50
18 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina 8 7 87
19 Vlag van Georgië Georgië 12 7 58
20 Vlag van Malta Malta 14 7 50
21 Vlag van Finland Finland 15 7 47
22 Vlag van Estland Estland 16 7 44
22 Vlag van Nederland Nederland 16 7 44
24 Vlag van Turkije Turkije 7 6 86
25 Vlag van Kroatië Kroatië 13 6 46
26 Vlag van Ierland Ierland 14 6 43
27 Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië 16 6 38
27 Vlag van Slovenië Slovenië 16 6 38
27 Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland 16 6 38
30 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 10 5 50
31 Vlag van Polen Polen 13 5 38
32 Vlag van België België 15 5 33
32 Vlag van Letland Letland 15 5 33
34 Vlag van Australië Australië 4 4 100
35 Vlag van Bulgarije Bulgarije 12 4 33
36 Vlag van Portugal Portugal 13 4 31
37 Vlag van Zwitserland Zwitserland 15 4 26
38 Vlag van Tsjechië Tsjechië 8 3 38
39 Vlag van San Marino San Marino 10 2 20
40 Vlag van Montenegro Montenegro 11 2 18
41 Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro 1 1 100
42 Vlag van Monaco Monaco 3 0 0
43 Vlag van Slowakije Slowakije 4 0 0
44 Vlag van Andorra Andorra 6 0 0