Wit-Rusland op het Eurovisiesongfestival

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland
Eerste deelname 2004
Aantal deelnamen 12
Winst 0
Zender BTRC
Statistieken
Hoogste positie 6de (2007)
Laagste positie 22ste (2006 HF)
Portaal  Portaalicoon   Eurovisiesongfestival

Wit-Rusland doet sinds 2004 mee aan het Eurovisiesongfestival. In totaal heeft het land 12 keer aan het liedjesfestijn deelgenomen.

Geschiedenis[bewerken]

Koldun tijdens het Eurovisiesongfestival 2007.
Aljona Lanskaja tijdens de repetitie voor de halve finale van het Eurovisiesongfestival 2013.

In 2003 deed Wit-Rusland voor het eerst een gooi naar het songfestival. Het land meldde zich samen met Servië en Montenegro, Oekraïne en Albanië aan bij de EBU, maar doordat er te veel deelnemers waren, werd uiteindelijk alleen Oekraïne toegelaten. Vanaf 2004 werd er met een halve finale gewerkt en was het geen probleem meer voor nieuwe landen om toe te treden.

Het duo Aleksandra & Konstantin had in 2004 de eer om Wit-Rusland als eerste in de geschiedenis op het songfestival te vertegenwoordigen. Het nummer My Galileo werd echter in vrij onverstaanbaar Engels vertolkt. Het kreeg dan ook slechts tien punten en haalde de finale niet. Wel leverde het Aleksandra het begin van de Alexandra Award op, een prijs die in 2004, 2005, 2006 en 2013, na afloop van het songfestival, wordt uitgereikt aan de act met de slechtste uitspraak van het Engels. Alle keren dat de prijs werd uitgereikt won Wit-Rusland hem.

In 2005 werd zangeres Angelika Agoerbasj, nadat zij de Wit-Russische preselectie had gewonnen, uitverkoren om voor Wit-Rusland naar het Eurovisiesongfestival in Kiev te gaan. Haar winnende lied in de nationale finale Boys & Girls kreeg echter nogal wat kritiek te verduren. Er werd ernstig getwijfeld of het liedje Wit-Rusland door de halve finale van het songfestival zou kunnen loodsen. Agoerbasj kreeg daarom twee andere liedjes aangeboden: Show me your love, honey, geschreven door Svika Pick, en Love me tonight, geschreven door de Griekse componist Nikos Terzis. Het was geen verrassing dat het nummer van Terzis uiteindelijk door de vakjury als inzending werd gekozen; Terzis had immers al eerder succes gehad met het schrijven van songfestivalliedjes. Zo was hij verantwoordelijk voor de inzendingen van Griekenland tijdens de songfestivals van 2001 en 2004. Griekenland eindigde hierbij beide keren als derde. In de voorbereiding op het songfestival voerde Angelika Agoerbasj met Love me tonight intensief promotie in het buitenland, maar bij de halve finale bleek dat dat niet genoeg was om een plek in de finale te kunnen afdwingen. Met 67 punten eindigde ze op een 13de plaats.

In 2006 probeerde Wit-Rusland opnieuw een poging tot succes te doen. Ditmaal werd zangeres Polina Smolova in de strijd geworpen, die met het lied Mum naar Athene afreisde. Desondanks werd het songfestival opnieuw een fiasco voor de Wit-Russen, want Smolova kreeg in de halve finale slechts tien punten en werd daarmee voorlaatste. Dit is nog steeds de slechtste prestatie van Wit-Rusland.

In 2007 werd de Wit-Russische voorronde voor het Eurovisiesongfestival, Eurofest, gewonnen door Dmitri Koldoen. Hij mocht zijn land in Helsinki gaan vertegenwoordigen met Work your magic, wat geen verkeerde keus leek te zijn toen het lied in de weken voorafgaand aan het songfestival hier en daar ingedeeld werd bij de favorieten voor de eindzege. Het werd ook daadwerkelijk een succes; in de halve finale eindigde Koldoen op de vierde plek, wat ruim voldoende was om Wit-Rusland voor het eerst in de geschiedenis naar de finale te laten gaan. Hierin werd een succesvolle zesde plaats bemachtigd. Het betekende zodoende het eerste grote succes voor de Wit-Russen.

De positie in de top tien van 2007 gaf Wit-Rusland aanvankelijk het recht op directe plaatsing voor het songfestival van 2008, echter door verandering van de regels moest het land ook toen weer gewoon in de halve finale starten. Protesten van Wit-Rusland hiertegen haalden niets uit. Met Roeslan Alechno's liedje Hasta la vista strandde Wit-Rusland in de halve finale.

Een jaar later, in 2009 deed Pjotr Elfimov mee voor Wit-Rusland. Zijn Eyes that never lie kwam in de halve finale ook niet hoog genoeg om door te mogen naar de finale: het lied bleef steken op de dertiende plaats.

In 2010 kwalificeerden de Wit-Russen zich voor de tweede maal voor de finale: 3+2 wist met het lied Butterflies de 9e plaats te bereiken in de halve finale. In de finale ging het echter slechter: het land werd voorlaatste met 18 punten, waarmee het nog net het Verenigd Koninkrijk wist voor te blijven. Het land kreeg wel één keer het maximale aantal punten van Georgië.

In 2011 werd zangeres Anastasia Vinnikova intern gekozen om voor Wit-Rusland naar het songfestival in Düsseldorf te gaan. Daar zou zij in eerste instantie het lied Born in Bielorussia gaan zingen, maar dit lied had te veel politieke inhoud, iets dat op het songfestival niet is toegestaan. Daarnaast was het lied al eerder dan 1 oktober gezongen, ook iets wat niet mag. Een paar dagen later werd een vervangend lied gepresenteerd, getiteld I love Belarus. Dit lied werd wel toegelaten. Vinnikova kon zich echter niet kwalificeren voor de finale.

Een jaar later, in 2012, gingen de Wit-Russen weer selecteren volgens Eurofest. De winnares van de selectie werd Aljona Lanskaja met het liedje All my life. Maar een week na de nationale finale meldde de Wit-Russische omroep dat Lanskaja gefraudeerd zou hebben. Hierdoor werd ze gediskwalificeerd en zo mocht de nummer twee van de nationale finale: Litesound met We are the heroes naar Bakoe. Voor het tweede jaar op rij haalde Wit-Rusland de finale niet, het land werd veertiende in de halve finale.

In 2013 besloot Wit-Rusland Aljona Lanskaja naar Malmö te sturen nadat ze voor de tweede keer de nationale finale had gewonnen. Echter werd het lied Rhythm of love veranderd in een nieuwe: Solayoh. Na twee jaar niet gekwalificeerd te zijn loodste Lanskaja Wit-Rusland nu wel door naar de finale, waar ze de zestiende positie haalde.

Met Teo en diens lied Cheesecake kon het land in 2014 opnieuw doorstoten naar de finale, wat een grote verrassing was voor zowel songfestivalfans als de bookmakers. Wederom eindigde Wit-Rusland op de zestiende plaats. In 2015 konden Uzari & Maimuna niet doorstoten naar de finale.

Wit-Russische deelnames[bewerken]

Jaar Artiest Titel Finale Ptn Semi Ptn Taal
Vlag van Turkije 2004 Aleksandra & Konstantin My Galileo X X 19 10 Engels
Vlag van Oekraïne 2005 Anzhelika Agurbash Love me tonight X X 13 67 Engels
Vlag van Griekenland 2006 Polina Smolova Mama X X 22 10 Engels
Vlag van Finland 2007 Koldun Work your magic 6 145 4 176 Engels
Vlag van Servië 2008 Roeslan Alechno Hasta la vista X X 17 27 Engels
Vlag van Rusland 2009 Pjotr Elfimov Eyes that never lie X X 13 25 Engels
Vlag van Noorwegen 2010 3+2 Butterflies 24 18 9 59 Engels
Vlag van Duitsland 2011 Anastasia Vinnikova I love Belarus X X 14 45 Engels
Vlag van Azerbeidzjan 2012 Litesound We are the heroes X X 16 35 Engels
Vlag van Zweden 2013 Aljona Lanskaja Solayoh 16 48 7 64 Engels
Vlag van Denemarken 2014 Teo Cheesecake 16 43 5 87 Engels
Vlag van Oostenrijk 2015 Uzari & Maimuna Time X X 12 39 Engels
Vlag van Zweden 2016