Eurovisiesongfestival 2019

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Eurovision Song Contest 2019.png
Eurovisiesongfestival 2019
Dare to Dream
Gastland Vlag van Israël Israël
Locatie Tel Aviv Convention Center,
Tel Aviv
Omroep IPBC
Halve finale 1 14 mei 2019
Halve finale 2 16 mei 2019
Finale 18 mei 2019
Andere gegevens
Stemgegevens Elk land verdeelt twee sets van 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 en 12 punten; een via televoting en een via een vakjury
Aantal landen 42 (26 in finale)[1]
Terugtrekkend Vlag van Bulgarije Bulgarije
Chronologie
◄ 2018 – 2020 ►

Het Eurovisiesongfestival 2019 is de aangekondigde 64ste editie van het Eurovisiesongfestival. Israël is aangewezen als gastland nadat het land de overwinning binnenhaalde op het Eurovisiesongfestival 2018.

Formule

Naar jaarlijkse traditie zijn er twee halve finales en één finale aangekondigd voor mei. Op dinsdag en donderdag zijn twee halve finales gepland, waaruit telkens tien landen zich kwalificeren voor de finale, die op zaterdag zou moeten plaatsvinden. De Grote Vijf (de landen die de grootste financiële bijdrage leveren aan de organisatie van het Eurovisiesongfestival, zijnde Duitsland, Frankrijk, Italië, Spanje en het Verenigd Koninkrijk) en gastland Israël zijn rechtstreeks geplaatst voor de finale.

Gaststad

Dit is de derde editie van het Eurovisiesongfestival waarbij Israël is aangewezen als gastland, volgend op de overwinning van het land in de editie van 2018.

Na de overwinning van Israël in Lissabon verklaarden zowel winnares Netta Barzilai als de Israëlische premier Benjamin Netanyahu dat het festival in Jeruzalem plaats zal vinden. Dit werd niet officieel bevestigd door de Israëlische Publieke Omroep (IPBC) en de European Broadcasting Union (EBU). Ook de Israëlische minister van Financiën, Moshe Kahlon, verklaarde in een interview dat het evenement uitsluitend in Jeruzalem zal worden gehouden, en schatte de kosten op 120 miljoen Israëlische sjekel (ongeveer 24 miljoen euro). De burgemeester van Jeruzalem, Nir Barkat, noemde de Jeruzalem Arena en het Teddystadion als mogelijke locaties om het evenement te organiseren. Internationaal werd kritiek geuit op Jeruzalem als gaststad, omdat de stad een grote rol speelt in het Israëlisch-Palestijns conflict.

De gemeente Jeruzalem heeft ook bevestigd dat het festival niet plaats zal vinden in het International Convention Centre (ICC), waar het Eurovisiesongfestival in 1979 en 1999 plaatsvond, vanwege onvoldoende capaciteit.

Uiteindelijk stelden Jeruzalem, Tel Aviv en Eilat zich officieel kandidaat als gaststad voor het festival.[2] Nadat Eilat in een eerder stadium was afgevallen vanwege het niet voldoen aan de criteria, maakte de EBU op 13 september 2018 bekend dat het Tel Aviv Convention Center aangewezen is als locatie.[3]

Controverse

Er werd door de EBU gevreesd dat het Eurovisiesongfestival in 2019 door diverse landen zou worden geboycot.[4] In IJsland werd een petitie ingediend die de openbare omroep aanmaande om niet deel te nemen wegens schendingen van de mensenrechten door Israël.[5] Burgemeester Mícheál Mac Donncha van de Ierse hoofdstad Dublin,[6] de linkse politieke partij Vänsterpartiet in Zweden[7] en diverse politici in het Verenigd Koninkrijk[8] gaven aan deelname aan een Eurovisiesongfestival in Israël niet te steunen.[7] Uiteindelijk meldde geen enkele van deze landen zich af van deelname.

Deelnemers

 Landen die reeds hun deelnemer en/of lied gekozen hebben

 Landen die hun deelnemer en/of lied nog moeten kiezen

 Landen die in het verleden deelnamen, maar in 2019 afwezig zullen zijn

Land Taal Artiest Lied
Vlag van Albanië Albanië Albanees Jonida Maliqi Ktheju tokës
Vlag van Armenië Armenië Srbuk
Vlag van Australië Australië Wordt bepaald op 9 februari 2019
Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan
Vlag van België België Eliot
Vlag van Cyprus Cyprus Engels Tamta Replay
Vlag van Denemarken Denemarken Wordt bepaald op 23 februari 2019
Vlag van Duitsland Duitsland Engels Wordt bepaald op 22 februari 2019
Vlag van Estland Estland Wordt bepaald op 16 februari 2019
Vlag van Finland Finland 29/01/19 02/03/19
Vlag van Frankrijk Frankrijk Frans Wordt bepaald op 26 januari 2019
Vlag van Georgië Georgië Wordt bepaald op 2 maart 2019
Vlag van Griekenland Griekenland Wordt bepaald in januari 2019
Vlag van Hongarije Hongarije Wordt bepaald op 23 februari 2019
Vlag van Ierland Ierland
Vlag van IJsland IJsland Wordt bepaald op 2 maart 2019
Vlag van Israël Israël Wordt bepaald in februari 2019
Vlag van Italië Italië Italiaans Wordt bepaald op 9 februari 2019
Vlag van Kroatië Kroatië Wordt bepaald op 16 februari 2019
Vlag van Letland Letland Wordt bepaald op 16 februari 2019
Vlag van Litouwen Litouwen Wordt bepaald op 23 februari 2019
Vlag van Macedonië Macedonië
Vlag van Malta Malta Wordt bepaald op 26 januari 2019
Vlag van Moldavië Moldavië Wordt bepaald op 3 maart 2019
Vlag van Montenegro Montenegro Montenegrijns Wordt bepaald op 9 februari 2019
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Noorwegen Noorwegen Wordt bepaald op 2 maart 2019
Vlag van Oekraïne Oekraïne Wordt bepaald op 23 februari 2019
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Wordt bepaald in januari 2019
Vlag van Polen Polen
Vlag van Portugal Portugal Wordt bepaald op 2 maart 2019
Vlag van Roemenië Roemenië Wordt bepaald op 17 februari 2019
Vlag van Rusland Rusland Wordt bepaald in januari 2019
Vlag van San Marino San Marino Wordt bepaald op 21 januari 2019
Vlag van Servië Servië Servisch Wordt bepaald op 3 maart 2019
Vlag van Slovenië Slovenië Wordt bepaald op 16 februari 2019
Vlag van Spanje Spanje Spaans Wordt bepaald op 20 januari 2019
Vlag van Tsjechië Tsjechië Wordt bepaald op 28 januari 2019
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Wordt bepaald op 8 februari 2019
Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland
Vlag van Zweden Zweden Wordt bepaald op 9 maart 2019
Vlag van Zwitserland Zwitserland Wordt bepaald in maart 2019

Wijzigingen

Terugtrekkende landen

  • Vlag van Bulgarije Bulgarije: de Bulgaarse omroep BNT heeft besloten zich na drie succesvolle jaren terug te trekken vanwege financiële redenen. Ook in 2014 was dit de oorzaak voor de Bulgaarse terugtrekking.[9]

Externe links