Junior Eurovisiesongfestival

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Junior Eurovisiesongfestival (Engels: Junior Eurovision Song Contest, Frans: Concours Eurovision de la Chanson Junior) is sinds 15 november 2003 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes, gezongen door kinderen van 10 tot 15 jaar van landen die lid zijn van de EBU, en wordt uitgezonden op televisie door heel Europa. In de beginjaren mochten kinderen al vanaf de leeftijd van 8 jaar deelnemen. De kinderen moeten hun teksten zelf schrijven, in hun eigen taal. Het festival wordt ook in landen buiten Europa uitgezonden. Ook op het internet is het festival te volgen. Aan het Junior Songfestival kan ieder actief EBU-lid meedoen, waardoor ook landen buiten het werelddeel Europa (met name in het Midden-Oosten) die mogelijkheid krijgen. Het gaat hier om Algerije, Cyprus, Egypte, Israël, Jordanië, Libanon, Libië, Marokko, Syrië en Tunesië. In tegenstelling tot het Eurovisiesongfestival wordt dit festival het jaar nadien niet georganiseerd door het winnende land, maar door een land dat vooraf is aangeduid.

Elk lied moet tussen de 2 minuten 30 seconden en 2 minuten 45 seconden duren. De punten (evenveel van elk deelnemend land, telkens verdeeld onder andere landen) worden half door televoting (50%) en half door een vakjury (50%) toegekend. Indien er technische problemen zouden zijn, wordt het ganse puntentotaal bepaald door de jury van het desbetreffende land.

Het festival wordt ook in niet-deelnemende landen uitgezonden, zoals Duitsland, Estland, Finland, en zelfs in Australië, hoewel dat land geen lid is van de EBU en dus niet kan deelnemen aan het festival.

Geschiedenis[bewerken]

Ksenia Sitnik zorgde voor de eerste overwinning voor Wit-Rusland in 2005 met My vmeste

Het Junior Eurovisiesongfestival komt voort uit een Scandinavisch festival, dat in 2000 ontstond in Denemarken, waar de liedjeswedstrijd voor kinderen diende als opwarmer voor het Eurovisiesongfestival. In 2002 deden ook Zweden en Noorwegen mee aan de Melodi Grand Prix Nordic; elk land streed met drie liedjes voor de eer. Op initiatief van de EBU werden vervolgens zestien Europese landen uitgenodigd om deel te nemen aan het allereerste Junior Eurovisiesongfestival.

Tot nu toe is het Junior Eurovisiesongfestival al negen keer georganiseerd. De eerste editie werd georganiseerd in 2003 in Kopenhagen, de hoofdstad van Denemarken, waar het concept ontstaan was. In 2004 was het de bedoeling dat Londen de organisatie op zich zou nemen, maar het Verenigd Koninkrijk haakte af, waarna Lillehammer (Noorwegen) insprong als gastheer. Om zulke problemen in de toekomst te vermijden, werd beslist dat landen zich kandidaat moesten stellen voor de organisatie. Zo werd België het eerste land dat de organisatie van het festival via bid toegezegd kreeg. In 2005 was het zover. Hasselt had de eer het eerste Songfestival op Belgische bodem te organiseren sinds het Eurovisiesongfestival in 1987. In 2006 was Boekarest, Roemenië aan de beurt, gevolgd door het Nederlandse Rotterdam in 2007. In 2008 vond de zesde editie plaats in Lemesos, Cyprus, voor de eerste keer niet op het Europese continent. In 2009 was Kiev, de hoofdstad van Oekraïne, gaststad van de zevende editie. In 2010 werd het festival gehouden in Minsk, Wit-Rusland. In 2011 heeft Armenië het festival georganiseerd. In 2012 organiseerde Nederland het voor de tweede maal, dit keer in Amsterdam.

Ralf Mackenbach, de winnaar in 2009 met Click Clack

De eerste editie werd gewonnen door Kroatië. Dino Jelušić wist Europa te bekoren met Ti si moja prva ljubav. In 2004 was Spanje de winnaar, met María Isabel. In 2005 trok Wit-Rusland aan het langste eind, en dat zou het land nogmaals doen in 2007. Omdat ook Georgië twee keer won (in 2008 en 2011), zijn Wit-Rusland en Georgië daarmee de succesvolste landen uit de prille geschiedenis van het Junior Eurovisiesongfestival. Verder wonnen Rusland (2006), Nederland (2009), Armenië (2010), Oekraïne (2012) en Malta (2013) het festival.

Stemprocedure[bewerken]

De stemming gebeurt op dezelfde wijze als bij het grote festival. De winnaar van het festival wordt bepaald door het geven van punten door ieder deelnemend land: 1 tot en met 8, 10 en 12 punten aan hun tien favoriete liedjes. In elk land kan de kijker via televoting, telefonisch of via sms, stemmen op zijn of haar favoriete nummer. De punten van de kijker tellen voor de helft mee in de eindafrekening van het land. De andere helft wordt bepaald door de nationale vakjury. Deelnemende landen mogen niet op zichzelf stemmen. De kritiek hierop is dat de stemmen van kleine landen net zo zwaar wegen als van grote landen terwijl er minder mensen hebben gestemd.

De presentatoren roepen de juryvoorzitter van elk land via een satellietverbinding op. De eerste vijf punten worden niet afgeroepen, maar verschijnen onmiddellijk op het scorebord. Dit systeem wordt toegepast sinds 2005, om het scoreverloop te versnellen.

Sinds 2006 mag men al op zijn favoriete lied stemmen tijdens de show. Dit zorgde eerst voor veel kritiek (landen die in het begin van de show aantreden, zouden hier voordeel uit kunnen halen), maar het systeem wordt nog steeds toegepast. Sterker nog, vanaf 2010 wordt het ook toegepast op het grote Eurovisiesongfestival. In 2007, 2008 en 2010 werd het geld dat de stemming opbracht wel geschonken aan UNICEF. Vanaf 2009 bepaalt de stemmer 50% en een vakjury 50% van de uiteindelijke punten.

Aantal overwinningen en georganiseerde festivals[bewerken]

Aantal overwinningen per land

Twee landen wonnen meermaals (Wit-Rusland en Georgië). De regel uit het gewone Eurovisiesongfestival dat het winnende land na een winst het festival het jaar daarop moet organiseren, geldt niet voor het Junior Eurovisiesongfestival. Toch organiseerde Armenië het festival een jaar nadat het gewonnen had, net als Oekraïne en Malta.

Buiten de landen in de tabel organiseerden ook Denemarken, Noorwegen, België, Roemenië, Cyprus het festival ook.

Plaats Land Overwinningen Organisaties
1 Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland 2 (2005, 2007) 1
Vlag van Georgië Georgië 2 (2008, 2011) 0
3 Vlag van Armenië Armenië 1 (2010) 1
Vlag van Kroatië Kroatië 1 (2003) 0
Vlag van Malta Malta 1 (2013) 1
Vlag van Nederland Nederland 1 (2009) 2
Vlag van Oekraïne Oekraïne 1 (2012) 2
Vlag van Rusland Rusland 1 (2006) 0
Vlag van Spanje Spanje 1 (2004) 0

Deelnemende landen[bewerken]

Deelnemende landen sinds 2003:

██ Namen minstens eenmaal deel

██ Namen nog nooit deel

Alle leden van de EBU mogen deelnemen aan het festival, waardoor ook enkele Afrikaanse en Aziatische landen kunnen deelnemen.

In tegenstelling tot het Eurovisiesongfestival kent dit festival een tanend aantal deelnemers. Deden er aan de eerste editie nog 16 landen mee, in 2009 waren het er nog maar 13. Door de jaren heen haakten verscheidene landen af, meestal om financiële redenen, maar sommige landen, waaronder Griekenland, vonden het festival kindonvriendelijk: de kandidaten zouden onder een te grote druk staan doordat zij hun vaderland verdedigen. Frankrijk haakte al na één deelname af, met als reden dat te veel Eurosongvarianten het einde zou betekenen van het begrip Eurosong. Ook Zwitserland, Albanië en Israël haakten na één deelname af.

De EBU is actief op zoek naar omroepen die willen deelnemen, om de toekomst van het festival veilig te stellen. De kans bestaat immers dat het festival bij onvoldoende belangstelling wordt uitgesteld, zoals het geval was met het Eurovisiedansfestival 2009. Na enkele weken van hardnekkige geruchten over het einde van het festival, maakte de EBU op 19 november 2010, één dag voor het Junior Eurovisiesongfestival 2010 in Minsk, tijdens een persconferentie bekend dat het Junior Eurovisiesongfestival blijft bestaan.

Sinds 2006 wordt in Scandinavië weer de Melodi Grand Prix Nordic weer georganiseerd, reden voor de meeste Scandinavische landen om te stoppen met het Junior Eurovisiesongfestival. Alleen Zweden doet nog mee. In 2010 ging het aantal deelnemers weer omhoog, zij het met slechts één land: Moldavië debuteerde; Letland en Litouwen keerden terug naar het festival, maar Cyprus en Roemenië trokken zich terug. Van de 29 landen die tot nu toe deelgenomen hebben, zijn er anno 2012 slechts drie die aan elke editie hadden deelgenomen: België, Nederland en Wit-Rusland. België trok zich in 2013 terug; dus slechts twee landen zullen in 2013 aan iedere editie hebben deelgenomen.

Jaar Nieuwe deelnemers Terugtrekkende landen Terugkerende landen
2003 Vlag van België België, Vlag van Cyprus Cyprus, Vlag van Denemarken Denemarken, Vlag van Griekenland Griekenland, Vlag van Kroatië Kroatië, Vlag van Letland Letland, Vlag van Macedonië Macedonië, Vlag van Malta Malta, Vlag van Nederland Nederland, Vlag van Noorwegen Noorwegen, Vlag van Polen Polen, Vlag van Roemenië Roemenië, Vlag van Spanje Spanje, Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk, Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland, Vlag van Zweden Zweden
2004 Vlag van Frankrijk Frankrijk, Vlag van Zwitserland Zwitserland
2005 Vlag van Rusland Rusland, Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro Vlag van Cyprus Cyprus, Vlag van Frankrijk Frankrijk, Vlag van Polen Polen, Vlag van Zwitserland Zwitserland
2006 Vlag van Oekraïne Oekraïne, Vlag van Portugal Portugal, Vlag van Servië Servië Vlag van Denemarken Denemarken, Vlag van Letland Letland, Vlag van Noorwegen Noorwegen, Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro, Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Vlag van Cyprus Cyprus
2007 Vlag van Armenië Armenië, Vlag van Bulgarije Bulgarije, Vlag van Georgië Georgië, Vlag van Litouwen Litouwen Vlag van Kroatië Kroatië, Vlag van Spanje Spanje
2008 Vlag van Portugal Portugal, Vlag van Zweden Zweden
2009 Vlag van Bulgarije Bulgarije, Vlag van Griekenland Griekenland, Vlag van Litouwen Litouwen Vlag van Zweden Zweden
2010 Vlag van Moldavië Moldavië Vlag van Cyprus Cyprus, Vlag van Roemenië Roemenië Vlag van Letland Letland, Vlag van Litouwen Litouwen
2011 Vlag van Malta Malta, Vlag van Servië Servië Vlag van Bulgarije Bulgarije
2012 Vlag van Albanië Albanië, Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan, Vlag van Israël Israël Vlag van Bulgarije Bulgarije, Vlag van Letland Letland, Vlag van Litouwen Litouwen, Vlag van Macedonië Macedonië
2013 Vlag van San Marino San Marino Vlag van Albanië Albanië, Vlag van België België, Vlag van Israël Israël Vlag van Macedonië Macedonië, Vlag van Malta Malta
2014

Edities[bewerken]

Jaar Winnende land Taal Artiest Lied Punten Landen Datum Locatie Plaats
2003 Vlag van Kroatië Kroatië Kroatisch Dino Jelušić Ti si moja prva ljubav 134 16 15 november 2003 Forum København Vlag van Denemarken Kopenhagen
2004 Vlag van Spanje Spanje Spaans María Isabel Antes muerta que sencilla 171 18 20 november 2004 Håkons Hall Vlag van Noorwegen Lillehammer
2005 Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland Russisch Ksenia Sitnik My vmeste 149 16 26 november 2005 Ethias Arena Vlag van België Hasselt
2006 Vlag van Rusland Rusland Russisch The Tolmachevy Twins Veseniy jazz 154 15 2 december 2006 Sala Polivalentă Vlag van Roemenië Boekarest
2007 Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland Russisch Alexei Zjigalkovitsj S druz'yami 137 17 8 december 2007 Ahoy Rotterdam Vlag van Nederland Rotterdam
2008 Vlag van Georgië Georgië Verzonnen Bzikebi Bzzz 154 15 22 november 2008 Spyros Kyprianou Athletic Center Vlag van Cyprus Limasol
2009 Vlag van Nederland Nederland Nederlands en Engels Ralf Mackenbach Click clack 121 13 21 november 2009 Sportpaleis Vlag van Oekraïne Kiev
2010 Vlag van Armenië Armenië Armeens Vladimir Arzumanian Mama 120 14 20 november 2010 Minsk Arena Vlag van Wit-Rusland Minsk
2011 Vlag van Georgië Georgië Georgisch Candy Candy music 108 13 3 december 2011 Karen Demirchyancomplex Vlag van Armenië Jerevan
2012 Vlag van Oekraïne Oekraïne Oekraïens en Engels Anastasiya Petryk Nebo 138 12 1 december 2012 Heineken Music Hall Vlag van Nederland Amsterdam
2013 Vlag van Malta Malta Engels Gaia Cauchi The start 130 12 30 november 2013 Nationaal Kunstenpaleis Vlag van Oekraïne Kiev
2014 15 november 2014 Vlag van Malta

Statistieken[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Voor een uitgebreide pagina over de statistieken, zie Statistieken van het Junior Eurovisiesongfestival.

Hieronder volgt een lijst van toptiennoteringen van alle deelnemende landen. Landen in het grijs vermeld doen niet meer mee.

Nr. Land 1ste 2de 3de 4de 5de 6de 7de 8ste 9de 10de Totaal
1 Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland 2 1 2 1 1 1 - - 1 - 9
2 Vlag van Georgië Georgië 2 1 - 2 1 1 - - - - 7
3 Vlag van Armenië Armenië 1 2 1 - 1 1 - 1 - - 7
4 Vlag van Rusland Rusland 1 2 - 3 - 1 1 - 1 - 9
5 Vlag van Spanje Spanje 1 2 - 1 - - - - - - 4
6 Vlag van Oekraïne Oekraïne 1 2 - - 1 - - - 2 - 6
7 Vlag van Nederland Nederland 1 1 - - - - 2 1 1 - 6
8 Vlag van Kroatië Kroatië 1 - 1 - - - - - 1 - 3
9 Vlag van Malta Malta 1 - - 1 - - 1 1 - - 4
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk - 1 1 - - - - - - - 2
11 Vlag van Servië Servië - - 2 - 1 - - - - 1 4
12 Vlag van Zweden Zweden - - 1 - - 2 - 1 2 - 6
13 Vlag van Litouwen Litouwen - - 1 - - 1 - - - 1 3
14 Vlag van Noorwegen Noorwegen - - 1 - - - - - - - 1
15 Vlag van Denemarken Denemarken - - - 1 2 - - - - - 3
16 Vlag van België België - - - 1 1 1 3 - - 2 8
17 Vlag van Roemenië Roemenië - - - 1 1 1 - - 1 2 6
18 Vlag van Macedonië Macedonië - - - - 2 - 1 1 - - 4
19 Vlag van Griekenland Griekenland - - - - - 1 - 1 1 - 3
20 Vlag van Moldavië Moldavië - - - - - 1 - 1 - 1 3
21 Vlag van Frankrijk Frankrijk - - - - - 1 - - - - 1
22 Vlag van Bulgarije Bulgarije - - - - - - 1 1 - - 2
23 Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan - - - - - - 1 - - - 1
24 Vlag van Cyprus Cyprus - - - - - - - 2 - 1 3
25 Vlag van Israël Israël - - - - - - - 1 - - 1
26 Vlag van Letland Letland - - - - - - - - 1 1 2
27 Vlag van San Marino San Marino - - - - - - - - - 1 1
28 Vlag van Albanië Albanië - - - - - - - - - - 0
28 Vlag van Polen Polen - - - - - - - - - - 0
28 Vlag van Portugal Portugal - - - - - - - - - - 0
28 Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro - - - - - - - - - - 0
28 Vlag van Zwitserland Zwitserland - - - - - - - - - - 0

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties