Eurovisiesongfestival 1967

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Eurovisiesongfestival 1967
Grand Prix de la Chanson 1967
Gastland Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Locatie Großer Festsaal der Wiener Hofburg, Wenen
Omroep ORF
Datum 8 april 1967
Presentator Erica Vaal
Winnaar
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Lied Puppet on a string
Artiest Sandie Shaw
Tekst Bill Martin
Phil Coulter
Componist Bill Martin
Phil Coulter
Andere gegevens
Stemgegevens Elk land verdeelt naar eigen inzicht 10 punten over alle liedjes
Aantal landen 17
Terugtrekkend Vlag van Denemarken Denemarken
Nul punten Vlag van Zwitserland Zwitserland
Openingsact Johannes Fehring und sein Orchester
Udo Jürgens
Intervalact Wiener Sängerknaben
Chronologie
◄ 1966 – 1968 ►

Het Eurovisiesongfestival 1967 was het twaalfde Eurovisiesongfestival en vond plaats op 8 april 1967 in Wenen, Oostenrijk. Het programma werd gepresenteerd door Erica Vaal. Van de 17 deelnemende landen won het Verenigd Koninkrijk met het nummer Puppet on a string, uitgevoerd door Sandie Shaw. Dit lied kreeg 47 punten, 27,65% van het totale aantal punten. Met 22 punten werd Ierland tweede, gevolgd door Frankrijk op de derde plaats met 20 punten.

Interludium[bewerken]

Het interludium bestond uit een optreden van de Wiener Sängerknaben

Puntentelling[bewerken]

Stemstructuur[bewerken]

Dit jaar greep men terug op het systeem dat gold tussen 1957 en 1961: elk land had tien juryleden, die elk 1 punt aan een liedje gaven. Stemmen op het eigen land is niet toegestaan.[1] De helft van de juryleden moest jonger zijn dan 30 jaar.[2]

Score bijhouden[bewerken]

De score werd bijgehouden op een scorebord dat in de zaal hing. De deelnemende landen stonden in het Duits op het bord. Achter elk land stond de landcode zoals die ook op auto's gebruikt wordt. De gegeven punten werden voor het land vermeld en daarna bij het totaal van het land opgeteld.

Stemmen[bewerken]

De jury's werden in volgorde van optreden opgebeld. Het geven van de punten ging op volgorde van optreden. De vertegenwoordiger van het land noemde het land en het aantal punten in het Engels of Frans. De presentatrice herhaalde dit. Daarna noemde de presentatrice het land en punten in de andere taal. In zowel het Frans als Engels gebruikte zij daarvoor het woord votes.

Beslissing[bewerken]

De favorietenrol van het Verenigd Koninkrijk bleek de hele avond al: het land stond de hele avond aan de top. De stemming van Joegoslavië gaf de doorslag. Na Joegoslavië moesten Italië en Ierland nog stemmen. Omdat Ierland stond met 20 punten op de tweede plek, achter de 44 punten van het Verenigd Koninkrijk. Het verschil was te groot om door de stemming van Italië overbrugd te worden.

Fouten[bewerken]

De technici van het scorebord konden de punten niet goed bijhouden en hadden moeite om het bord goed te bedienen. Na de punten van Portugal werd het opbellen van de landen stilgelegd op verzoek van de EBU-controleur Brown. Frankrijk stond toen op 5 punten, maar dit moesten er 10 meer zijn. Joegoslavië gaf 1 punt aan Oostenrijk, maar de bediening van het scorebord telde 11 punten bij gastland Oostenrijk op. Nog tijdens de puntentelling werd dit hersteld. Ook na de stemming van Italië greep Brown in: het punt dat Ierland kreeg resulteerde in een aftrek van 19 punten op het bord. Vaal raakte er zo van in de war, dat ze de winnaar al bekend wilde maken, terwijl Ierland de punten nog moest doorgeven. Ook hier greep Brown in.

Resultaat[bewerken]

Plaats Land Artiest(en) Lied Punten
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Sandie Shaw Puppet on a string 47
2 Vlag van Ierland Ierland Sean Dunphy If I could choose 22
3 Vlag van Frankrijk Frankrijk Noelle Cordier Il doit faire beau là-bas 20
4 Vlag van Luxemburg Luxemburg Vicky Leandros L'amour est bleu 17
5 Vlag van Monaco Monaco Minouche Barelli Boum badaboum 10
6 Vlag van Spanje (1945-1977) Spanje Raphael Hablemos del amor 9
7 Vlag van België België Louis Neefs Ik heb zorgen 8
8 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië Lado Leskovar Vse rože sveta 7
Vlag van Duitsland Duitsland Inge Brück Anouschka 7
Vlag van Zweden Zweden Östen Warnerbring Som en dröm 7
11 Vlag van Italië Italië Claudio Villa Non andare più lontano 4
12 Vlag van Portugal Portugal Eduardo Nascimento O vento mudou 3
Vlag van Finland Finland Fredi Varjoon - suojaan 3
14 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Peter Horten Warum es 100.000 Sterne gibt 2
Vlag van Nederland Nederland Thérèse Steinmetz Ring-dinge-ding 2
Vlag van Noorwegen Noorwegen Kirsti Sparboe Dukkemann 2
17 Vlag van Zwitserland Zwitserland Géraldine Quel cœur vas-tu briser ? 0

Deelnemers[bewerken]

Terugkerende artiesten[bewerken]

Land Artiest Eerdere deelname
Vlag van Noorwegen Noorwegen Kirsti Sparboe Vlag van Noorwegen Noorwegen 1965
Vlag van Spanje Spanje Raphael Vlag van Spanje Spanje 1966

Nationale keuzes[bewerken]

Anita Traversi (Eurovisiesongfestival 1960 en 1964) probeerde het nog eens in Zwitserland. Svante Thuresson werd vorig jaar nog 2de voor Zweden, nu moest hij met een voorlaatste plaats genoegen nemen in de preselectie. Laila Kinnunen (1961) en Marion Rung (1962) waagden hun kans nog eens in Finland maar konden niet winnen.

Terugtrekkende landen[bewerken]

  • Vlag van Denemarken Denemarken bedankte voor het songfestival en zou pas in 1978 opnieuw op het songfestivalpodium verschijnen. De nieuwe directeur van de Deense omroep DR zag geen kwaliteit in de show en stelde dat het songfestival niet bij een publieke omroep hoort. (Zie ook Denemarken op het Eurovisiesongfestival.)

Kaart[bewerken]

 Deelnemende landen

 Landen die al meegedaan hebben maar niet meedoen

Zie ook[bewerken]