Naar inhoud springen

Eurovisiesongfestival 1962

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Eurovisiesongfestival 1962
Grand Prix Eurovision 1962 de la Chanson Européenne
Eurovisiesongfestival 1962
Gastland Vlag van Luxemburg Luxemburg
Locatie Villa Louvigny, Luxemburg
Omroep CLT
Datum 18 maart 1962
Presentator Mireille Delannoy
Winnaar
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Lied Un premier amour
Artiest Isabelle Aubret
Tekst Roland Stephane Valade
Componist Claude-Henri Vic
Andere gegevens
Stem­gegevens Elk land verdeelt 3, 2 en 1 punten
Aantal landen 16
Nul punten Vlag van België België
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Spanje
Intervalact Achille Zavatta
Chronologie
◄ 1961  1963 ►

Het Eurovisiesongfestival 1962 was het zevende Eurovisiesongfestival en vond plaats op 18 maart 1962 in de Luxemburgse hoofdstad Luxemburg. Het programma werd gepresenteerd door Mireille Delannoy. Van de 16 deelnemende landen won Frankrijk met het lied Un premier amour, uitgevoerd door Isabelle Aubret. Dit lied kreeg 26 punten, 27% van het totale aantal punten. Met 13 punten werd Monaco tweede, gevolgd door Luxemburg met 11 punten op de derde plaats.

Het zevende Eurovisiesongfestival werd herhaaldelijk geplaagd door lichtuitval. Zo werd de bijdrage van Nederland deels in het donker opgevoerd en moest het programma na de bijdrage van Frankrijk tijdelijk worden stilgelegd voor reparatiewerkzaamheden.

Het interludium werd uitgevoerd door Achilles Zavatta.

Puntentelling

[bewerken | brontekst bewerken]

Stemstructuur

[bewerken | brontekst bewerken]

Men stapte over op een andere manier van punten toekennen: elk land had 10 juryleden die elk 3, 2 en 1 punten aan hun favoriete drie liedjes gaven. Per liedje werden de punten opgeteld. De drie liedjes met de meeste punten van de juryleden kregen respectievelijk 3, 2 en 1 punten namens het land.[1]

Score bijhouden

[bewerken | brontekst bewerken]

De score werd bijgehouden op een scorebord dat in de zaal hing. Het bord leek op het scorebord van het voorgaande jaar. De deelnemende landen stonden in het Frans aangeduid op het bord. Achter elk land stond het nummer van het optreden. Voor elk land stond het totaal aantal punten en daarvoor stond de titel van het liedje met daarvoor weer het nummer van het optreden. De gegeven punten werden gelijk bij het totaal van het land opgeteld. Tijdens de puntentelling stond de presentatrice op het podium, schuin voor het scorebord. Een pijl voor de landnaam gaf aan welk land het hoogste aantal punten had. De pijl werd handmatig verplaatst.

De jury's werden opgebeld in omgekeerde volgorde van optreden. Het geven van de punten ging in oplopende of aflopende volgorde van optreden. Dit was kennelijk niet afgesproken en verschilde per land. De vertegenwoordiger van het land noemde het nummer, land en het aantal punten in het Engels of Frans. De presentatrice herhaalde dit in het Frans, ongeacht de taal waarin de punten gegeven werden. De punten werden niet in een andere taal herhaald. In het Frans gebruikte de presentatrice het woord points. Opvallend was dat vrijwel alle landen Frans spraken, ook landen die eigenlijk altijd in het Engels punten geven, zoals Nederland en Finland.

Na de punten van Spanje stond Frankrijk op 24 punten. Er waren nog twee jury's te gaan, maar geen enkel land had genoeg punten om met twee keer een maximale score Frankrijk in te halen. Het resultaat was de derde Franse songfestivaloverwinning in vijf jaar tijd.

Plaats Land Artiest Lied Punten
1 Vlag van Frankrijk FrankrijkIsabelle Aubret Un premier amour 26
2 Vlag van Monaco MonacoFrançois Deguelt Dis rien 13
3 Vlag van Luxemburg LuxemburgCamillo Felgen Petit bonhomme 11
4 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) JoegoslaviëLola Novaković Ne pali svetlo u sumrak 10
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd KoninkrijkRonnie Carroll Ring-a-ding girl 10
6 Vlag van Duitsland DuitslandConny Froboess Zwei kleine Italiener 9
7 Vlag van Finland FinlandMarion Rung Tipi-tii 4
Vlag van Zweden ZwedenInger Berggren Sol och vår 4
9 Vlag van Italië ItaliëClaudio Villa Addio, addio 3
10 Vlag van Denemarken DenemarkenEllen Winther Vuggevise 2
Vlag van Noorwegen NoorwegenInger Jacobsen Kom sol, kom regn 2
Vlag van Zwitserland ZwitserlandJean Philippe Le retour 2
13 Vlag van België BelgiëFud Leclerc Ton nom 0
Vlag van Nederland NederlandDe Spelbrekers Katinka 0
Vlag van Oostenrijk OostenrijkEleonore Schwarz Nur in der Wiener Luft 0
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) SpanjeVíctor Balaguer Llamame 0
  Jury's
FIBE SP AUDK ZW DENL FR NOCH YU UKLU ITMO
Finland   00000000 1003000
België 0   00000000 000000
Spanje 00   00000000 00000
Oostenrijk 000   00000000 0000
Denemarken 0000   10000000 010
Zweden 00003   01000000 00
Duitsland 200010   20000200 2
Nederland 0000000   00000000
Frankrijk0222033 0   3331121
Noorwegen 00000000 2   000000
Zwitserland 00000020 00   00000
Joegoslavië 11000200 300   0030
Verenigd Koninkrijk 30102000 0022   000
Luxemburg 03310000 00100   03
Italië 00000000 000102   0
Monaco 00030013 1200030  

De tabel is geordend volgens opkomen.

Terugkerende artiesten

[bewerken | brontekst bewerken]
Camillo Felgen in 1962, tijdens zijn tweede Eurovisieoptreden
Land Artiest Plaats Eerdere deelname Plaats toen
Vlag van België België Fud Leclerc 13 Vlag van België België 1956 onbekend
Vlag van België België 1958 5
Vlag van België België 1960 6
Vlag van Luxemburg Luxemburg Camillo Felgen 3 Vlag van Luxemburg Luxemburg 1960 13
Vlag van Monaco Monaco François Deguelt 2 Vlag van Monaco Monaco 1960 3
Vlag van Zwitserland Zwitserland Jean Philippe 10 Vlag van Frankrijk Frankrijk 1959 3

Nationale keuzes

[bewerken | brontekst bewerken]

In Denemarken deden zoals gewoonlijk enkele oudgedienden mee. Dit jaar waren dat Birthe Wilke (1957, 1959) en Dario Campeotto, die het voorgaande jaar nog meedeed. Siw Malmkvist eindigde tweede in de Duitse preselectie, daarvoor had ze Zweden al een keer vertegenwoordigd. Ljiljana Petrović deed een jaar eerder voor Joegoslavië mee.

 Deelnemende landen