Siw Malmkvist

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Siw Malmkvist
Siw Malmkvist tijdens Melodifestivalen 1961
Algemene informatie
Volledige naam Siw Gunnel Margareta Malmkvist
Bijnaam Siwan
Geboren 31 december 1936
Geboorteplaats Landskrona
Land Vlag van Zweden Zweden
Werk
Jaren actief 1957-
Genre(s) Schlager
Beroep Zangeres
Officiële website
(en) AllMusic-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) IMDb-profiel
(en) Last.fm-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Siw Gunnel Margareta Malmkvist (Landskrona, 31 december 1936) is een Zweedse schlagerzangeres. In haar carrière heeft ze in tien talen gezongen, te weten Zweeds, Deens, Noors, Fins, Frans, Engels, Duits, Spaans, Italiaans en Nederlands.

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Malmkvist won de eerste en derde editie van Melodifestivalen (de Zweedse preselectie voor het Eurovisiesongfestival), maar beide keren stond ze uiteindelijk niet op het eurovisiepodium. In 1959 werd beslist om de zangeres Brita Borg te sturen en in 1961 zou ze met April April gaan, maar omdat ze telkens als ze in het lied moest fluiten de slappe lach kreeg, werd besloten Lill-Babs in haar plaats af te vaardigen. In 1960 mocht ze wel meedoen aan het songfestival, zonder aan Melodifestivalen mee te doen. Zij mocht het winnende lied Alla andra får varandra zingen waar ze tiende mee werd.

Met het lied Augustin werd ze in 1959 in Duitsland bekend. Drie jaar later werd ze tweede op het Schlagerfestival met Die Wege der Liebe en in 1964 haalde ze zelfs de eerste plaats met Liebeskummer lohnt sich nicht. Met dit lied bezette ze tien weken lang de top van de Duitse hitparade. In Nederland stond het lied vanaf 11 juli in totaal 14 weken in de Tijd voor Teenagers Top 10, waarvan drie weken op de vijfde plaats. In 1965 werd Malmkvist met Das fünfte Rad am Wagen derde op het Schlagerfestival en in 1968 werd ze met Harlekin opnieuw eerste.

In 1969 ging ze opnieuw naar het songfestival, deze keer voor West-Duitsland, waar ze zo populair was. Met Primaballerina werd ze negende.

In 2004 deed ze samen met Ann-Louise Hanson en Towa Carson (twee oudgedienden bij Melodifestivalen) nog eens mee aan de Zweedse liedjeswedstrijd. Ondanks de kritiek die de zangeressen vanwege hun leeftijd kregen (ze waren rond de zestig), haalden ze met C'est la vie de finale. Ze eindigden uiteindelijk als tiende.

Samen met Wenche Myhre en Gitte Hænning maakte ze in 2004 een comebacktournee. Ze werd in 2016 opgenomen in de Swedish Music Hall of Fame.

Malmkvist is getrouwd met acteur Fredrik Ohlsson en heeft twee kinderen.

Discografie[bewerken | brontekst bewerken]

Enkele bekende liedjes van haar zijn:

  • Adiole (1970)
  • Danke für die Blumen (1961)
  • Das fünfte Rad am Wagen (1965)
  • Der Wein ist gut (1972)
  • Ein neues Spiel, ein neues Glück (1967); datzelfde jaar gecoverd door Patricia Paay met Je bent niet hip
  • Frech geküsst ist halb gewonnen (1966)
  • Harlekin (1968)
  • Küsse nie nach Mitternacht (1965)
  • Liebe heißt l'amour (1973)
  • Liebe wie im Rosengarten (1971)
  • Liebeskummer lohnt sich nicht (1964)
  • Mr. Casanova (1963)
  • Schwarzer Kater Stanislaus (1963)
  • Zigeunerhochzeit (1969)
  • Bambu (1974)
  • Eine gondelbahn für zwei" (1968)
Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Tijd voor Teenagers Top 10:
Liebeskummer lohnt sich nicht 1964 11-07-1964 5 14
Nederlandse Top 40:
Küsse nie nach Mitternacht 1965 13-02-1965 39 1
Zie de categorie Siw Malmkvist van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.