Eurovisiesongfestival 1985

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Eurovisiesongfestival 1985
Eurovision Song Contest Sweden 1985
Gastland Vlag van Zweden Zweden
Locatie Scandinavium, Göteborg
Omroep SVT
Datum 4 mei 1985
Presentator Lill Lindfors
Winnaar
Land Vlag van Noorwegen Noorwegen
Lied La det swinge
Artiest Bobbysocks
Tekst Rolf Løvland
Componist Rolf Løvland
Andere gegevens
Stemgegevens Elk land verdeelt 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 en 1 punten
Aantal landen 19
Terugkerend Vlag van Israël Israël
Vlag van Griekenland Griekenland
Terugtrekkend Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië
Nul punten geen
Openingsact Lill Lindfors
Intervalact Guitars Unlimited
Chronologie
◄ 1984 – 1986 ►

Het Eurovisiesongfestival 1985 was het dertigste Eurovisiesongfestival en vond plaats op 4 mei 1985 in Göteborg, Zweden. Het programma werd gepresenteerd door Lill Lindfors. Van de 19 deelnemende landen won Noorwegen met het nummer La det swinge, uitgevoerd door Bobbysocks. Dit lied kreeg 123 punten, 11,2% van het totale aantal punten. Met 105 punten werd Duitsland tweede, gevolgd door Zweden op de derde plaats met 103 punten.

Voor de eerste keer nam Nederland geen deel aan het Eurovisiesongfestival, aangezien deze editie samenviel met de Nationale Dodenherdenking.

Interludium[bewerken | brontekst bewerken]

Guitars Unlimited verzorgde het interludium tijdens het stemmen tellen.

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Stemstructuur[bewerken | brontekst bewerken]

Net als vorig jaar werden in de nationale jury punten toegekend aan elk liedje. Het liedje met het meest aantal stemmen, kreeg twaalf punten. De tweede keus kreeg tien punten en de derde plaats tot en met tiende plaats kregen acht tot en met één punten. Stemmen op het eigen land is niet toegestaan.[1]

Score bijhouden[bewerken | brontekst bewerken]

De score werd bijgehouden op een scorebord dat in de zaal hing. De landen stonden in het Engels op het bord. Voor de naam was de vlag en een extra cijfer-vak te zien. Achter elk land stond het totaal aantal punten. De gegeven punten werden gelijk bij het totaal van het land opgeteld. De presentatrice zat op het podium, schuin voor het scorebord. Het land dat de punten aan het doorgeven was, was herkenbaar doordat op het vlakje voor de naam een rondje (de "bovenkant van de 8") te zien was. Voor het eerst werd tussen het opbellen de tussenstand op het scorebord zichtbaar. Nadat een land alle punten had gegeven verscheen een cijfer dat de rangorde in te tussenstand aangaf voor de naam van het land in het extra cijfer-vak. Eerst de top vijf en na een paar seconden de gehele stand. Bovendien knipperde de vlag van het land dat op dat moment de leiding had.

Stemmen[bewerken | brontekst bewerken]

Het bellen van de landen ging op volgorde van deelname. Het geven van de punten gebeurde in volgorde van laag naar hoog. De vertegenwoordiger van het land noemde het land en het aantal punten in het Engels of Frans. De presentatrice herhaalde dit in de taal waarin de punten gegeven werden om daarna beide gegevens in de andere taal te herhalen. Daarbij werd zowel in het Engels als het Frans points gebruikt.

Beslissing[bewerken | brontekst bewerken]

Luxemburg gaf als een na laatste de punten door. Door zeven punten aan Noorwegen te geven stond de winnaar vast: Noorwegen was met 122 punten niet meer in te halen door Zweden dat net op 103 punten was terechtgekomen.

Kledingtruc[bewerken | brontekst bewerken]

Voordat de puntentelling begon kwam Lindfors op en bleef zogenaamd met haar jurk achter het decor hangen, waardoor ze in haar ondergoed leek te staan. Door een paar knoopjes van haar bovenstuk los te maken ontstond er een nieuwe jurk. Dit was duidelijk wel de bedoeling, maar niet gerepeteerd en had daarom niet de goedkeuring van de EBU.[2]

Resultaat[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Land Artiest Titel Punten
1 Vlag van Noorwegen Noorwegen Bobbysocks La det swinge 123
2 Vlag van Duitsland Duitsland Wind Für alle 105
3 Vlag van Zweden Zweden Kikki Danielsson Bra vibrationer 103
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Vikki Love is 100
5 Vlag van Israël Israël Izhar Cohen Olé, olé 93
6 Vlag van Ierland Ierland Maria Christian Wait until the weekend comes 91
7 Vlag van Italië Italië Al Bano & Romina Power Magic, oh magic 78
8 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Gary Lux Kinder dieser Welt 60
9 Vlag van Finland Finland Sonja Lumme Eläköön elämä 58
10 Vlag van Frankrijk Frankrijk Roger Bens Femme dans ses rêves aussi 56
11 Vlag van Denemarken Denemarken Hot Eyes Sku' du spørg' fra no'en? 41
12 Vlag van Zwitserland Zwitserland Mariella Farré & Pino Gasparini Piano, piano 39
13 Vlag van Luxemburg Luxemburg Margo, Franck, Diane, Ireen, Malcolm & Chris Children, Kinder, enfants 37
14 Vlag van Spanje Spanje Paloma San Basilio La fiesta terminó 36
Vlag van Turkije Turkije MFÖ Didai didai dai (aşik oldum) 36
16 Vlag van Cyprus Cyprus Lia Vissi To katalava arga 15
Vlag van Griekenland Griekenland Takis Biniaris Miazoume 15
18 Vlag van Portugal Portugal Adelaide Ferreira Penso em ti, eu sei 9
19 Vlag van België België Linda Lepomme Laat me nu gaan 7

Deelnemers[bewerken | brontekst bewerken]

Oude bekenden[bewerken | brontekst bewerken]

De Noorse winnaressen van de groep Bobbysocks stonden allebei al eens op het songfestival, Hanne Krogh in 1971, toen ze voorlaatste werd en Elisabeth Andreassen in 1982 als lid van de groep Chips die 8e werd voor Zweden; het andere lid van de groep, Kikki Danielsson, deed dit jaar solo mee voor Zweden. Voor Italië deden Al Bano & Romina Power na 1976 opnieuw mee. Namens Israël nam Izhar Cohen na 1978 weer deel. Na haar solo deelname in 1974 voor Luxemburg en 1978 voor Duitsland trad Ireen Sheer dit jaar weer voor Luxemburg op als een van de zes artiesten. De voor Zwitserland uitkomende Mariella Farré nam in 1983 ook namens dit land deel. Voor Oostenrijk was Gary Lux in 1983 deelnemer als lid van de groep Westend en was het voorgaande jaar backing vocal bij Anita. Hot Eyes was er het vorige jaar ook bij voor Denemarken.

Nationale keuzes[bewerken | brontekst bewerken]

In Ierland deed Marion Fossett van de groep Sheeba solo mee, maar werd slechts 6de. In Finland waren Ami Aspelund (Eurovisiesongfestival 1983) en Riki Sorsa (ESF '81) van de partij. De Deense groep Hot Eyes versloeg in de preselectie ex-deelnemers Gry Johansen, Tommy Seebach en John Hatting. Neco (ESF '82) werd 2de in de Turkse preselectie. In Oostenrijk werd Arlette Zola (ESF '82) 3de en Rainy Day (ESF '84) 4de.

Terugkerende landen[bewerken | brontekst bewerken]

Terugtrekkende landen[bewerken | brontekst bewerken]

Kaart[bewerken | brontekst bewerken]

 Deelnemende landen
 Landen die al meegedaan hebben maar niet meedoen

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]