Filip Naudts

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Filip Naudts
Zelfportret (2020)
Persoonsgegevens
Volledige naam Filip Alfons Marie Naudts
Geboren Gent, 7 december 1968
Beroep(en) Fotograaf
RKD-profiel
officiële website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Filip Naudts (Gent, 7 december 1968) is een Belgisch fotograaf.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Filip Naudts groeide op als zoon van een bloemist in Lochristi. Hij was voorbestemd om het tuinbouwbedrijf van zijn ouders over te nemen, maar na vier jaar aldaar werkzaam te zijn geweest, koos hij voor de fotografie. Begin jaren negentig was Naudts kort werkzaam als persfotograaf. In 1993 richtte hij fotostudio Guarda La Fotografia op, vernoemd naar een album van de Italiaanse cabaretier Enzo Jannacci.[1]

Een jaar eerder startte hij zijn carrière als setfotograaf bij de Vlaamse publieke omroep VRT, toen BRTN. Hij werkte van 1993 tot 2002 als fotodocumentalist in het FotoMuseum in Antwerpen en van 2002 tot 2006 als fotorecensent bij het Nederlandse fotografieblad FOTO.[1][2][3] Naast artistiek fotograaf is Naudts ook fotoleverancier van hoofdzakelijk Vlaamse magazines als P-Magazine, Knack, Ché, Goedele Magazine, Humo en De Morgen Magazine.

Zijn eerste rondreizende solo-tentoonstelling, die in 2000 in het Národní technické muzeum[3][4] in Praag te zien was, resulteerde in de publicatie van zijn eerste fotoboek Auromatic.[5] Naar aanleiding van de twintigste verjaardag van Guarda La Fotografia verscheen bij Stichting Kunstboek in 2013 het gelijknamige fotoboek met verzameld werk, waarin bekende Vlamingen, vrouwelijk naakt en humor een belangrijke rol spelen.[6] In 2015 sloot hij zich aan bij het Gentse fair-trade ID/ Photo Agency.[7]

Samen met Julie O'yang publiceerde Naudts in 2017 de sci-fi fotonovelle The Picture of Dorya Glenn.[8] De foto-opnamen hadden plaats in het Noord-Franse dorpje Plomion. De titel is afgeleid van die van Oscar Wildes boek The Picture of Dorian Gray.[9] Een eerste retrospectieve tentoonstelling kwam er na 25 jaar, Guarda La Fotografia. Het Stadsmuseum Lokeren presenteerde van 1 december 2018 tot 28 april 2019 een overzicht van Naudts' werk.[10]

Sinds 2019 duikt Filip Naudts sporadisch als fotograaf op in televisie- en filmproducties, zoals Familie[11], Undercover.[12], Grond[13] en Chantal.[14]

Werk van Naudts[bewerken | brontekst bewerken]

Fotoreeksen[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1993-1994: Pictures for my soul
  • 1994-2000: Auromatic
  • 2001-2002: Erfenis van het moederlandschap
  • 2005: Histoire de l'oeil
  • 2009: La clé du boudoir
  • 2015: Paparazzo

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Auromatic (Foto Art, 2000, ISBN 90-76001-25-1)
  • Guarda La Fotografia (Stichting Kunstboek, 2013, ISBN 978-90-5856-449-8)
  • Paparazzo (Stichting Kunstboek, 2015, ISBN 978-90-5856-535-8), voyeuristische foto’s van vrouwelijke BV’s[15]
  • The Picture of Dorya Glenn (Stichting Kunstboek, 2017, ISBN 978-90-5856-577-8), een samenwerking tussen Filip Naudts en de Nederlands-Chinese schrijfster Julie O’yang.
  • Histoire de famille, portretfoto's voor het vijftigjarig bestaan van naturistendomein Bélézy in de Provence. Oplage 5000 stuks, niet in de handel.[16]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Werk van Filip Naudts van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.