Frantz Fanon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Frantz Fanon

Frantz Fanon (Fort-de-France, 20 juli 1925Washington, 6 december 1961) was een Franse psychiater, schrijver, Pan-Afrikaans filosoof, vrijheidsstrijder en revolutionair. Zijn werk had invloed op het postkoloniale denken, het marxisme en de kritische theorie.[bron?]

Fanon werd geboren op Martinique, als zoon van een douaneambtenaar. Hij groeide op in een middenklassengezin, en volgde het Lycée Schoelcher, waar Aimé Césaire een van zijn leraren was. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij in het leger van de Vrije Fransen en vervolgens studeerde hij medicijnen en psychiatrie in Frankrijk. Hij werkte van 1952 tot 1956 als psychiater in Algerije waar hij zich ook bezighield met de Algerijnse onafhankelijkheidsstrijd, en wel als redacteur van het blad van het Front de Liberation Nationale (FLN).

Fanon is een invloedrijk denker en schrijver, waarbij zijn bekendste werk waarschijnlijk Les Damnés de la Terre (De verworpenen der aarde) uit 1961 is. Zijn eerste boek, Peau noire, masques blancs (Zwarte huid, blanke maskers), gaat over de psychologische gevolgen van kolonisatie en onderdrukking. Met zijn tweede boek, Les Damnés de la Terre verkreeg hij wereldwijde faam als inspiratiebron voor vrijheidsstrijders in de derde wereld. Fanon stelt zich niet tevreden met nationale of economische onafhankelijkheid, maar predikt een integraal herontwaken, ook in cultureel en intellectueel opzicht. Fanon geldt als belangrijke inspiratiebron in de postkoloniale stroming.

Fanon staat er om bekend dat hij niet zelf zijn werken opschreef, maar ze dicteerde aan zijn vrouw Josie, die zijn werk opschreef en in een aantal gevallen redigeerde, aanpaste en aanvulde.[1]

Fanon overleed op 36-jarige leeftijd aan de gevolgen van leukemie. Hij was gehuwd met Josie Dublé (1930-1989) en had met haar een zoon Olivier (1955). Uit een vorige relatie had hij een dochter Mireille Fanon, later gehuwd met Bernard Mendès-France, zoon van de Franse politicus Pierre Mendès France.

Bibliografie (in Nederlandse vertaling)[bewerken]

  • Zwarte huid, blanke maskers (1952). Vertaald door Evelien van Leeuwen. Utrecht, Bruna, 1971. 3e druk 1984 (Amsterdam, Van Gennep)ISBN 90-6012-562-2
  • De verworpenen der aarde (1961). Inleiding door Jean-Paul Sartre. Vertaald door Han Meyer. Utrecht, Bruna, 1969. 3e druk 1984 (Amsterdam, Van Gennep): ISBN 9060123948
  • Waarom de Algerijnen geweld gebruiken. Amsterdam, Socialistisch Perspectief, 1960.