Grauwe veldwants

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Rhaphigaster nebulosa
Rhaphigaster nebulosa (Pentatomidae sp.), Nijmegen, the Netherlands.jpg
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse:Insecta (Insecten)
Orde:Hemiptera (halfvleugeligen)
Onderorde:Heteroptera (Wantsen)
Familie:Pentatomidae (Schildwantsen)
Geslacht:Rhaphigaster
Soort
Rhaphigaster nebulosa
(Poda, 1761)
Afbeeldingen Rhaphigaster nebulosa op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Rhaphigaster nebulosa op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Insecten

De grauwe veldwants (Rhaphigaster nebulosa), ook wel grauwe schildwants genoemd, is een wants uit de familie van de schildwantsen (Pentatomidae).

Beschrijving[bewerken]

Deze wants bereikt een lengte van 14 tot 16 millimeter. De kleur is vuil geelachtig grijs tot bruin met onregelmatig verdeelde groefjes aan de bovenzijde van het lichaam. Het membraan van de voorvleugels is vaak gespikkeld donkerbruin. De laterale rand (connexivum) van de buik heeft zwarte en gele markeringen. De antennes zijn zwart en hebben gele ringen. Aan de onderkant, in het midden van het lichaam, bevindt zich een lange stekel.

Algemeen[bewerken]

De wants komt in heel Europa voor maar is in Nederland zeldzaam. Het dier voedt zich met diverse planten en zuigt af en toe dode insecten leeg. In het late voorjaar legt het vrouwtje ongeveer 40 eitjes op verschillende delen van planten, vaak op venkel en alle soorten els. De nimfen die er uit komen variëren in kleur en zijn vleugelloos. De vleugelstompjes zijn alleen herkenbaar na het derde nimfstadium.

Ter bescherming tegen roofdieren hebben de jonge insecten geurklieren op hun rug, bij volwassen dieren zijn deze zijn te vinden aan de onderkant van het borststuk. Als ze bedreigd worden kunnen ze, als verdediging, een sterk ruikende stof afscheiden uit deze klieren. Het zijn slechte vliegers, bij hun trage vlucht maken ze luid zoemende geluiden.

De soort produceert slechts een generatie per jaar en overwintert bij voorkeur op muren bedekt met klimop, op hun zoektocht naar geschikte spleten en kieren komen ze nogal eens in huis terecht.

Afbeeldingen[bewerken]

Externe links[bewerken]